ตัวแทนแค้นรัก

ตอนที่1 อกหัก ซู….ซ่า……..เปรี้ยง….. เสียงของสายฝนที่ตกลงมาอย่างกับว่าฟ้าอยากร้องไห้ ให้กับผู้ชายคนหนึ่งที่ตอนนี้เขากำลังร้องไห้แทบขาดใจ เมื่อผู้หญิงที่เขารักที่สุดในหัวใจกำลังจะทิ้งเขาไป เพียงเพราะว่าเขาไม่มีอนาคต “ อย่าเลิกกับผมเลยนะปลา ผมรักคุณ ฮือออออ อย่าเลิกกับผมเลยนะ ฮืออออ ผมไม่ดีตรงไหน ทำไมคุณถึงได้ทำกับผมแบบนี้ ฮืออออออออ อย่าทิ้งผมไปเลยนะปลา…… “ เสียงร้องไห้สะอึกสะอื่นของชายหนุ่มหน้าตาดี แต่สภาพของเขาตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับลูกหมาตกน้ำ “ อาเธอร์ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ คุณมันเป็นผู้ชายไม่มีอนาคต ฉันบอกให้คุณไปทำงานอะไรคุณก็ไม่ทำ ดีแต่บอกว่าอยากเป็นช่างภาพเพราะเป็นความฝัน ฉันถามคุณหน่อยสิว่าความฝันมันกินได้ไหม ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ ฉันจะไปอยู่กับคนที่เขารักและก็เลี้ยงฉันได้ ปล่อย…..” ปึก เสียงของหญิงสาว ที่โดนชายคนรักเกาะขาเอาไว้เพื่อไม่ให้เธอไปจากเขา ส่วนหญิงสาวที่อยากมีชีวิตที่ดีจนทำให้เธอทำร้ายหัวใจของคนที่รักเพียงเพราะคำว่าเงิน และก็ความสุขสบาย ที่ผู้ชายคนนี้ให้กับเธอไม่ได้ ปลา หญิงสาวหน้าตาดี ดีกรีลูกสาวเจ้าของโรงงานเย็บผ้าที่ใหญ่ที่สุดในเมืองไทย ส่วนอาเธอร์เป็นแค่หนุ่มหล่อที่มีความฝันว่าตัวเองอยากเป็นช่างถ่ายรูปที่มีชื่อเสียงเท่านั้น ด้วยความที่ทั้งคู่รักกันตั้งแต่หญิงสาวมาเรียนที่ฮ่องกง ทั้งคู่เจอกันตอนเรียนหลังจากนั้นทั้งคู่ก็คบกันมายาวนาน แต่แล้ววันหนึ่งวันที่หญิงสาวเรียนจบ แล้วก็ได้ไปทำงานติดต่องาน เจอผู้คนมากหน้าหลายตา จนกระทั้งที่ได้มาเจอกับผู้ชายคนใหม่ที่เขารวยกว่า เก่งกว่า และก็ให้ความสุขกับเธอมากกว่า แฟนหนุ่มที่คบกันมานานอย่างอาเธอร์ นั้นเลยทำให้เธอตัดสินใจเลิกกับเขา อาเธอร์หนุ่มหล่อชาวจีนที่มีแต่ความฝันเท่านั้น พอโดนหญิงสาวบอกเลิก ความรู้สึกของเขาตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับโดนเท้าเยียบที่หัวใจของเขา “ ปลา…..ผมขอโทษ ผมรักคุณ คุณอย่าทิ้งผมไปเลยนะ ฮืออออออ ผมสัญญาว่าต่อไปนี้ผมจะไม่ทำให้คุณลำบากอีกต่อไปฮือออออ อย่าไปจากผมเลยนะ ฮืออออออ “ “ ปล่อย….” ปึก “ ปลา…………” เปรี๊ยง………….. เสียงร้องไห้ เสียงสายฝน สายลม และก็เสียงฟ้าผ่า ไม่รู้ว่าตอนนี้อันไหนจะเสียงดังกว่ากัน ปลาที่ไม่มีเยื่อใยเหลือให้คนที่คบกันมานานถึง4ปี เธอได้เตะเขาอย่างแรงเพื่อให้เขาปล่อยขาของเธอให้เป็นอิสระ พอตัวเองเป็นอิสระเธอก็รีบวิ่งตามไปกับชู้โดยที่ไม่หันหลังกับมาดูเลยว่า คนที่รักเธอมากอย่างอาเธอร์จะเป็นอย่างไร นอกจาก ฝน ลม และก็เสียงฟ้าเท่านั้นที่ดูเหมือนว่าจะร้องไห้ตามเขาเท่านั้น ตูม……. เสียงของร่างที่ล้นกระทบกับแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวอย่างกับว่ากำลังโกรธใครอยู่ ร่างของอาเธอร์ที่กระโดดลงไปเพื่อที่จะจบชีวิตของตัวเองหลังจากที่เขาคิดว่าในเมื่อคนที่เขารักไปจากเขาแล้ว นั้นหมายความว่าชีวิตนี้ของเขาก็คงไม่มีค่าอยู่เพื่อใครอีกต่อไป นั้นก็เลยทำให้เขากระโดดลงจากสะพานฆ่าตัวตาย 1 ปีผ่านไป “ แป้ง วันนี้แฟนเราเปิดร้านนั่งชิลเป็นวันแรก เราว่าจะชวนเธอไปประเดิมเปิดฤกดิ์ เปิดชัยให้เป็นขวัญกำลังใจให้แฟนเราหน่อย ไปนะแป้ง “ เสียงของเด็กสาวในชุดนักศึกษากำลังขอร้องออ้นวอนเพื่อนสาวสุดที่รักให้ไปนั่งดื่มเหล้าที่ร้านของแฟนหนุ่มของเธอ แป้ง นักศึกษาปีหนึ่ง ด้วยความที่บ้านของเธอค้อนข้างจะมีเงิน นั้นเลยทำให้เธอมาเรียนที่มหาวิทยาลัยเอกชน แล้วก็ใช้ชีวิตอย่างกับเจ้าหญิง อีกทั้งตอนนี้เธอก็อายุ18-19ปี บรรลุนิติภาวะแล้ว พ่อกับแม่ของเธอก็ยอมปล่อยให้เธอ ออกมาอยู่ที่คอนโดกับเพื่อนรักอย่างแก้ม เพื่อนสาวที่คบกันมาตั้งแต่อนุบาล ด้วยความที่บ้าน พ่อแม่ของทั้งคู่อยู่ใกล้กันแล้วทั้งสองครอบครัวก็สนิทกันนั้นก็เลยทำให้แก้มกับแป้งได้มาเรียนแล้วก็พักอยู่ที่เดียวกัน ที่เมืองหลวงแห่งนี้ “ แหม….ยัยแก้มแกนี้ตั้งแต่มีแฟนเป็นว่าที่นักโบราณคดี สำบัติสำนวนของแกนี้ค้อนข้างจะโบราณตามแฟนเข้าไปทุกวันๆ แล้ว นะยัยบ๊อง ฮ่าๆฮ่าๆฮ่า “ ยุ้ย เพื่อนรักของแก้มกับแป้ง พูดแซวแก้ม ด้วยความหมั่นใส้เพราะตั้งแต่แก้มได้คบกับพี่แมน หนุ่มโบราณคดี ปี2นับตั้งแต่นั้นมายัยแก้มเพื่อนรักของพวกเธอก็เริ่มพูดคำจาที่แสนจะโบราณมาพูดกับเพื่อนทุกวัน นั้นก็เลยทำให้ยุ้ยอดพูดแซวด้วยความมั้นใส้ไม่ได้ แป้งที่ได้ยินแบบนั้นเธอก็หัวเราะออกมาอย่างเห็นด้วยกับยุ้ย ที่บอกว่าเพื่อนพูดภาษโบราณ เหมือนกัน “ อื้ม นั้นสิแก้ม นับวันเธอยิ่งรู้สึกว่าจะโบราณมากขึ้นไปทุกวันแล้วนะ ฮ่าๆฮ่าๆฮ่า // เอ้อ ไปก็ไปจ๊ะแกเลี้ยงด้วย อยากชวนดีนักนี่ ฉันกับยัยยุ้ยจะไปดื่มอย่างเดียว ตกลงตามนี้ถ้าไม่ ฉันสองคนไม่ไปยะ “ แป้ง เธอหัวเราะเสร็จก็ยอมตอบตกลงกับเพื่อนรักว่าเธอจะไป แต่เธอก็มีข้อเสนอกับเพื่อนรักไปว่าถ้าอยากให้เธอไปต้องเลี้ยงเธอ เมื่อแก้มได้ยินเพื่อนรักตอบตกลง เธอก็ยอมทุก อย่างเพราะงานนี้เธออยากไปเป็นกำลังใจให้กับแฟน เวลาต่อมา โบราณ นั่งชิล “ OMG…….นี้มันร้านเหล้า หรือว่าหมู่บ้านบางระจันทร์ว่ะเนี่ย ยัยแก้ม “ ยุ้ย ที่ขับรถเข้ามาจอดที่หน้าร้านเธอก็ต้องตกใจเมื่อเห็นร้านเหล้าที่เพื่อนบอกว่าแฟนหนุ่มของเธอเปิดวันนี้ ตกแต่งอย่างกับว่า เป็นร้านเหล้าสมัยโบราณ โดยการตกแต่งของร้านนั้น เหมือนกับซุ้มหมู่บ้านบางระจันทร์ มีเขาวัว เขาควาย ประดับประดา บวกกับไฟที่กระพริบอย่างกับว่าไฟติดกับโลงศพ นั้นยิ่งทำให้บรรยากาศของร้านนั่งชิลของแมน แฟนหนุ่มของเพื่อนเธอเหมือนกับหมู่บ้านบางระจันทร์จริงๆ แก้มที่ได้ยินแบบนั้นเธอก็เอามือตีที่แขนของยุ้ยเบาๆ พร้อมกับเอ็ดเพื่อนไปว่า เพลี๊ยะ “ โอ๊ย ตีฉันทำไมเนี่ย ยัยแก้ม “ “ นี้ยัยยุ้ย แกไม่รู้อะไรที่พี่แมนแต่งแบบนี้เพราะแฟนฉันอยากคงความเป็นไทยเอาไว้นะยะ ไม่ใช่หมู่บ้านบางระจันทร์อะไรที่เธอว่า น่าเกรียจ “ เสียงของเพื่อนรักสองคนหยอกเย้ากันอย่างกับเด็ก แป้งที่ขับรถมาเพิ่งถึงหลังจากที่เธอได้รับโลเคชั่นที่แก้มส่งไปให้ หลังจากที่เธอกลับไปที่คอนโด บรื้น…..บรื้น…..บรื้น “ นั้นยัยแป้งมาแล้ว แม่นางสายเสมอ “ ยุ้ย เมื่อเห็นรถหรูของเพื่อนวิ่งเข้ามาที่ลานจอดรถเธอก็บอกให้แก้มรู้ว่าเพื่อนอีกคนมาแล้ว ก่อนจะบ่นเล็กน้อยเพราะแป้งจะเป็นคนที่มาสายทุกครั้งไม่ว่าจะไปไหนหรือว่านัดทำอะไร เพราะแม่นางคนนี้จะออกจากบ้านได้เมื่อทำงานที่อาจารย์ได้มอบหมายให้ทำเสร็จแล้วเท่านั้น นั่นก็เลยทำให้เธอต้องไปไหน มาไหนสายตลอด “ โทษ ที่แกพอดีว่าเราทำรายงานเพิ่งเสร็จ “ แป้งที่รีบมา พอขับรถมาจอดเธอก็รีบเดินเข้ามาหาเพื่อนพร้อมกับกล่าวขอโทษทันที พร้อมกับบอกเพื่อนไปว่าเพราะเหตุใดเธอถึงได้ช้า เมื่อทุกคนมากันครบแล้ว ทั้งสามก็เดินเข้าไปในร้านเหล้าของแมน ที่ตอนนี้โต๊ะของร้านเต้มไปด้วยลุกค้า ยุ้ยกับแป้ง ที่เดินเข้ามาทั้งสองก็ต้องอ้าปากค้างด้วยความตกใจ เพราะด้านในของที่นี้ไม่ได้เหมือนกับด้านนอกเลย ด้านในเป็นเหมือนผับหรู ไฮโซ ผิดกับด้านนอกที่เหมือนหมู่บ้านบางระจันทร์ “ โฮ…….ยัยแก้ม…..หรูมาก…..ฉันก็นึกว่าด้านในจะเป็นพวกที่นุ่งโจรงกะเบนแล้วก็ถือดาบ เอาเหล้ามาเสริฟต์ มายก๊อด “ ยุ้ย เมื่อเดินเข้ามาเธอก็ต้องทำหน้าตาโตตื่นเต้นด้วยความแปลกใจ เพราะด้านในของที่นี้มันดูดี ดูหรู แล้วก็ไฮคลาสมาก….. นั้นก็เลยทำให้ยุ้ยอดที่จะเอ้ยชมไม่ได้ แป้งที่ไม่เคยมาในที่แบบนี้ พอเธอเดินเข้ามาก็ต้องรู้สึกแปลกๆเพราะด้านในมีทั้งควันจากบุหรี่ บุหรี่ไฟฟ้า บารากู๊ และก็คนที่เต้นบ้าง นั่งดื่มหัวเราะเสียงดังกันบ้าง แป้งก็ถึงกับรู้สึกเกร็งๆแล้วก็ไม่ชิน “ แป้ง OK ไหม ไม่ต้องกลัวหรอกเพราะที่นี้เป็นร้านของแฟนแล้วก็พี่ชายของแฟนเราเปิด ไม่มีใครกล้าทำอะไรเธอหรอก ไม่ต้องเป็นห่วง “ แก้ม ที่รู้ว่าแป้งไม่เคยมาในที่แบบนี้เธอรู้ดีว่าแป้งต้องรู้สึกกลัวแล้วก็รู้สึกอึดอัด ด้วยความที่เป็นห่วงเพื่อนแก้มก็รีบพูดให้เพื่อนสบายใจทันที แป้งที่ได้ยินแบบนั้นเธอก็หันมายิ้มให้แก้ม พร้อมกับพูดออกมาว่า “ แก้ม เราไม่ได้กลัวอะไรเลยยัยเพื่อนบ้า นี้แป้งโตแล้วนะ ไม่ใช่เด็กสักหน่อยเราจะกลัวทำไมละ ไปได้แล้วเดี๋ยวพี่แมนก็บ่นเอาหรอก ไป “ แป้งที่รู้สึกกลัวเหมือนอย่างที่เพื่อนพูด แต่ด้วยความที่เธอไม่อยากให้เพื่อนไม่สบายใจแล้วก็หมดสนุก แป้งเธอก็เลยรีบพูดออกมาพร้อมกับยิ้มหวานให้เพื่อน เพื่อทำให้แก้มสบายใจไม่ต้องเป็นห่วง ทั้งที่ในใจมันบอกกับเธอว่า ( ฉันมาทำอะไรที่นี้ )