ตอนที่2
1294 คำ
ตอนที่ 2 บทร้าย...บทรัก..? ..{Yaoi,Boy’ s}
หลังจากสิ้นสุดบทรัก ใบหน้าเรียวที่เต็มไปด้วยน้ำรักขาวขุ่นเปรอะไปทั่วใบหน้า ซึ่งฮอพมองภาพนั้นก่อนจะยกมือถือถ่ายรูปเอาไว้ ซึ่งร่างบางเองตอนนี้ไม่มีเรี่ยวแรงไปเถียงหรือสั่งห้ามอีกคนหรอก เพราะถูกสูบพลังงานไปมากเหมือนๆ กัน
"ถ้าไม่รู้จักมาก่อน.."
"..."
"คิดว่าบ้านอยู่ในซ่อง" ร่างหนาก็พูดออกมาพร้อทกับยกยิ้มอย่างสะใจ ซึ่งเรื่องภาพความหลังก็ไหลย้อนออกมาภาพวีดีโอแฝดน้องชายที่ถูกปล่อยว่อนเน็ตซึ่งนิ้วยาวก็กดแชร์ลงกลุ่มไลน์ที่มีเกย์ที่คลั่งไคล้ในเรื่องเซ็กส์ ที่ฮอพมีกลุ่นไลน์นี้เพราะเขาได้ทำบัญชีปลอมและวางแผนมาอย่างดี
"สะใจแล้วก็ปล่อย" เสียงแผ่วเบาก็ดังขึ้นมา ซึ่งฮอพไม่ได้พูดอะไรเพียงดึงให้อีกคนลุกจากโซฟา
"เจ็บ.. โอ้ยย..ฮอพ"ร่างบางก็พูดออกมาอย่างเจ็บปวดเมื่อร่างหนาลากร่างขาวบางออกไปจากโซฟา
"ลุกและเดินไปอาบน้ำ" ร่างสูงก็พูดออกคำสั่งมาซึ่งตอนนี้ยีนต์ขาอ่อนจึงฟลุบลงไปกับพื้น ซึ่งฮอพก็เดินย้อนไปอาบน้ำที่ห้องแต่ก็ไม่ลืมฝากทิ้งท้ายเอาไว้
"ถ้ากลับมาอาบน้ำไม่เสร็จมึงโดนแน่" และเมื่อสิ้นสุดคำน้ำตาใสก็ไหลอาบลงมา ซึ่งฟันขาวขบเข้ามากันพร้อมกับลุกขึ้นเดินไปห้องอาบน้ำ
+++++++++++++++++++++++++++++++
เมื่ออาบน้ำเสร็จ ร่างบางก็เดินพันกายออกมาด้วยชุดที่ใส่มาเมื่อวาน ซึ่งฮอพเองก็นั่งเล่นเกมรอ
"ช้าชิบหาย" ร่างสูงก็บ่นออกมาพร้อมกับหยิบกุญแจรถและกระเป๋าสตางค์
"จะไปไหน" ยีนต์ก็เอ่ยถามเสียงแผ่ว เพราะเขาต้องการการพักผ่อนมาก
"อย่าถามมาก" ฮอพก็พูดออกมาพร้อมกับเดินไปที่ประตูแต่ร่างบางก็เลือกที่จะทิ้งกายลงนั่งที่โซฟา
"จะเดินมาหรือจะให้กูเดินไป" ร่างหนาก็เอ่ยออกมาด้วยความหงุดหงิด
"แล้วมึงไม่ไปคนเดีย.."
"1"
"ไอเหี้ยฮอพ! "
หมับ!
"โอ้ยยยย" การถึงตัวร่างบางอย่างรวดเร็วพร้อมกับมือหนากระชากเข้าที่ผมท้ายทอย
"มึงดิ่เหี้ย! " เสียงทุ้มก็ตะคอกกลับมา พร้อมกับมองอีกคนด้วยความอารมณ์เสีย
"มึงอะเหี้ย! เหี้ย! สถุน!! สัตว์นร.."
เพียะ!!
นี่คงเป็นการแตกครั้งที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้กับโพลงปากของร่างบาง
ถุ้ย!!
ซึ่งร่างบางก็ถุยน้ำลายปนเลือดใส่เสื้อสีขาวที่เป็นแบรนด์ดังและแพงมาก
" หึ..มึงคิดว่าข่มเหงกูได้หรอ! ไม่มีทางอะ..ถ้ากูออกจากห้องมึงได้...! มึงตายแน่"
" กลัวจัง " ฮอพก็พูดออกมาพร้อมกับแสยะยิ้ม
หมับ!
มือหนากระชากผมสีน้ำตาลให้ไปตามแรงซึ่งยีนต์ก็ถูกกระชากด้วยน้ำตาเพราะทั้งปวดตัวเจ็บช่องทางรักที่ฉีกขาด และเจ็บผมที่มันกระชากอีก
ปึ่ก!
หลังบางกระทบเข้ากับพื้น ห้องนี้เป็นห้องเล็กมาก ซึ่งรอบข้างมีเหมือนเป็นกรงสุนัข และฟูกเล็กๆ ห้องนี้ไม่ใหญ่แต่คนอยู่ได้
"ปล่อยกู!! " ยีนต์ก็ตะคอกออกมาพร้อมกับจะวิ่งไปที่ประตู แต่ฮอพก็กระชากเส้นผมเอาไว้ก่อน
"มึงมันไม่เชื่องจริงๆ "
"ถุ้ย! ไอสวะ!! มึงอะหนีหมามาเกิด! ไอลูกพ่อแม่ไม่รัก! ไอตัวชิบหายของครอบครัว! ขนาดพ่อมึงเขายังไม่ให้มึงดูแลบริษัทใหญ่เลย!! ไอควา.. "
เพียะ!
ใบหน้าเนียนหันตามแรงตบอีกรอบ ซึ่งฮอพก็หน้านิ่งพร้อมกับสายตาที่พร้อมจะฆ่าคนได้ตลอดเวลานัยต์ไม่สามารถสื่อถึงอารมณ์อะไรมีเพียงความว่างเปล่า
".... "
" ชะงักหรอ.. ฮาๆ ไอลูกพ่อแม่ไม่รัก" ยีนต์ก็พูดออกมาพร้อมกับการเยาะเย้ย
ปั่ก!
" โอ้ยยยยอึ่ก."แรงต่อยเข้ามี่ท้องน้อย ซึ่งทำให้ร่างบางต้องขดตัวลงนอนที่พื้น
"ไอควา."
ปั่ก.!
แรงเตะเข้าที่ใบหน้าเนียนทำให้ยีนต์ต้องหมดสติพร้อมกับเลือดที่ไหลออกมาจากจมูก
"........" ความนิ่งจากร่างสูงพร้อมกับมือหนาที่คว้าเข้าไปจับที่โซ่ล่ามคอ ซึ่งฮอพก็ถอดกางเกงมันออกพร้อมกับการจับโซ่ล่ามคอมาใส่ไว้ให้ และแขนขวาถูกล่างติดกับกรงเลี้ยงสุนัข ข้อเท้าที่ล่ามไว้กับประตู ซึ่ง ฮอพก็ถอยหลังออกจากห้องไปด้วยใบหน้าที่นิ่งเฉยและไปเปลี่ยนเสื้อและ ฮอพเลือกที่จะเดินออกไปจากห้องเพื่อเข้าไปทานข้าวที่บ้าน ตั้งแต่เช้ามันยังไม่กินข้าวนิ่ ค่อยให้มันกินตอนกลับมาหวังว่าจะไม่ตาย
ตลอดการทานอาหารที่บ้านทำให้ฮอพเองมีคำพูดฉุดเข้ามาภายในหัว ซึ่งฮอพเองก็คิดตามคำพูดนั้น เขาเป็นคนเดียวมั้งทั้งครอบครัวที่ถูกลืม...
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
แกร้ก..
หลังกลับจากทานข้าวเย็นฮอพก็กลับมาห้องพร้อมกับเดินไปเทข้าวร้อนๆ จากถุงใส่จาน ซึ่งคนแบบนั้นคงไม่ต้องกินกับอะไรหรอกมั้ง
แกร้ก...
ร่างขาวบางที่ขดอยู่มุมห้อง ซึ่งฮอพก็มองไปด้วยความสมเพชซึ่งยีนต์ก็มองอีกคนด้วยสายตาที่หวาดกลัวพร้อมกับเลือดที่กองอยู่บนใบหน้า
เคร้งงง!
"แดก" ฮอพก็พูดออกมาพร้มกับปล่อยจาน ยีนต์เองก็สะดุ้งตกใจ
"มะ...ไม่..หิว" ร่างบางก็พูดออกมาเสียวแผ่วๆ พร้อมกับหารสั่นกลัว
"จะแดกไม่แดก"
"ไม่! "
"กูช่วย! " ฮอพก็พูดขึ้นมาพร้อมกับการกำข้าวใส่มือ ซึ่งยีนต์ไม่เคยเห็นอีกคนโกรธจนเป็นอารมณ์แบบนี้
"กูไม่แดก.. อื้อออ" ซึ่งข้าวก็ถักยัดเข้ามาในปาก ซึ่งยีนต์ได้แต่ส่ายหน้าซึ่งการปวดที่ใบหน้าก็มีแต่เจ็บที่ปากมากกว่า
"อ้าปาก! "
"ออกไป.. ฮึก...อื้ออออ" เมื่อทนความเจ็บไม่ไหว ปากบางก็เลือกที่จะอ้าออกจากกันและฮอพก็ยัดเข้ามาจนข้าวเละอยู่บนใบหน้า
"แดกให้หมด! "
" มะ.. "
" อีกรอบมั้ย" เมื่อเสียงเย็นเยือกส่งมา ทำให้ยีนต์เองต้องคว้ามาทานอย่างช้าๆ
"แดกให้มันหมด" ฮอพก็พูดออกมา ซึ่งความฝืดคอก็เกิดขึ้นเพราะกินข้าวแค่เพียงอย่างเดียว
"นะ.. น้ำ" ยีนต์ก็เอ่ยออกมาทั้งน้ำตา ตอนนี้เขาอยากอาบน้ำมาก ฮอพก็เดินออกไปจากห้องพร้อมกับการกลับมามีน้ำเปล่าโยนมาให้ ยีนต์ก็รับมากระดกลงคอ เมื่อทานจนหมดฮอพก็จับขึ้นมาละออกไปด้านนอก ซึ่งเมื่อร่างสูงออกไปแล้ว มือเรียวได้แต่เช็ดน้ำตา ยีนต์หยิบน้ำมาเทใส่มาตรงถังขนะอันจิ๋วและล้างใบหน้า
แกร้ก..
"ที่นอนหมา.หึหึ"
"...."
"เหมาะกะมึงดี.." ซึ่งฮอพก็เอ่ยออกมาพร้อมหันหลังออกจากห้อง ละไม่ลืมที่จะล็อกด้านนอกเอาไว้ ยีนต์ก็มาสภาพที่ตอนนี้มีปลอกคออะไรเต็มตัวไปหมด เขาว่าหมาที่มันเลี้ยงน่าจะไซบีเรียเพราะมีที่ปรับอากาศยีนต์ก็คลานไปที่ฟูกที่ถูกจัดใหม่ มันก็ไม่ใหญ่ไม่น้อยพอดีตัวของเขา ยีนต์ก็ปล่อยหยาดน้ำตาให้ไหลออกมาอย่างสุดจะทน ค่ำคืนที่ต้องขดตัวนอนร้องไห้...เขาเองก็ไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นกับตัวของเขา....
......ทรมาน......
#JJ Write
++++++++++++++++++++++++++++++++++100%+++++++++++++++++++++++++++++++++++
- ผู้เขียน
