CHAPTER 174

2104 คำ

“Ma'am Joyce, masaya ako para sa inyo ni Sir Anthony. Sa wakas at mayroon na ring biyaya mula sa taas ang siyang ipinagkaloob sa inyo ni God." Nakangiti at hinawakan ni Ellen ang aking kamay. “Masaya talaga ako sa inyo." Sabi pa niya. “Sinabi ko na nga ba at may kakaiba sayo nitong mga nakaraan." Umirap siya ng winika ito. “Tatago-tago pa. Malalaman rin naman. Hindi pa sinabi agad." “Sinesermunan mo ba ako?" Biro ko sa kanya. Talaga itong si Ellen wala ng maitatago pa sa kanya. Lahat rin ay napapansin nito at ngayon naman ay isa na rin siya sa nanenermon sa akin matapos ang nangyari sa akin kahapon sa mall. “Slightly lang naman. Hindi pa nga umaarangkada yung bunganga ko at hindi pa sapat ang pagkakacharged " Pagbibiro niya. “Pero Ma'am Joyce, pag-umulit ka pa ulit. Baka hindi ko na ma

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม