CHAPTER 163

2046 คำ

Sa itsura at mga kilos ni Anthony. Para na itong naniwala sa paliwanag ng asawa. Nakakangiti na ito at bahagyang may pagdududa pa rin pero hindi na tulad ng kangina na kanyang naramdaman. Masaya na silang nagkakape na magkatabi at sabay na kumukurot ng slice ng bread na binili ni Joyce. Si Joyce na sa isip ay natutuwa sa naging asta ng kanyang asawa. Magselos bang muli! Kahit talaga siya kelan ang hirap niyang sakyan. Pati ba si Marco? Sabagay, kahit kelan nga naman sa tatlong taon na naging magkaibigan kami nito ay kahit minsan. Hindi ko siya naiharap kay Demon. Ayoko lang kasing pag-umpisahan ng gulo, selos, pagdududa na tulad ng nangyari sa kanya ngayon. “Babe, babalik ka pa ba sa office?" Tanong ni Joyce. Napalingon si Anthony. “Bakit mo naitanong? Pwedeng hindi! Kung gusto mo." Ng

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม