CHAPTER 182

1729 คำ

Sarap talaga! nasambit ko habang nginunguya at mas ninamnam ko pa yung manamis namis at maanghang anghang na sawsawan. Nang maubos yung sauce kumuha pa ulit ako habang nakatingin yung Mamang nagtitinda. “Madam, baka maubos mo ba yan at mamaya maging lalagyan simutin mo at higupin kagaya ng ginagawa mong paghigop at paghimod diyan sa paper cups. Baka wala ng matira yung nagtitinda, maawa ka naman." Pabiro na bulong sa akin ng sikuhin ako ng bahagya nitong baklang katabi ko. “Bakla masakit yon!" Biro kong sinabi at pinanlakihan ng mata. “Ikaw naman bahagya ko lang dinaiti itong siko ko sayo masakit na agad? Kung lakasan ko kaya ng sulit yang pagrereklamo mo?" Sagot nitong sinabi mula sa aking paninita sa kanya. Kahit kelan talaga itong bakla kong katabi hindi ko na mabiro kahit anong sa

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม