CHAPTER 149

1022 คำ

Kangina ko pa pansin ang pamilyar nitong mukha. Tinititigan ko siya at talagang pamilyar pero— parang nagkamali ata ako dahil mukhang malabo kasi na siya--- Kaya lang kung hindi talaga ako nagkakamali, para talaga siyang si Joyce sa kung pagkakatitigan siya sa kanyang mukha. Hawig na hawig maging ang boses at ang siyang pagkanta nito na para bang nakita ko na minsan sa hindi ko malaman kung saan. Sa bawak indak, sayaw at pagkanta habang tinititigan ako sa aking mata, iisa talaga nakikita ko si Joyce. Parang talaga siya ang babaeng kasama ko, kahawak ko ng kamay at nginitian pa ako habang nagtatama pa ang aming mga mata. May mga times na kapag natititig siya ay para bang naiisip ko na siya nga ang aking asawa. Habang kumakanta at sinasabayan ng pagsayaw ang kanyang kanta. Ang masayang m

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม