CHAPTER 104

1238 คำ

Mula sa pag iyak na hindi ko na naiwasan pang mapatawa ng dahil sa sinabi niya “ Pero ikaw naman may kasalanan nuon ng masampal kita " Sabi ni Joyce na kapwa ay nagkakaroon ng kapanatagan sa isa't isa. Nasa isang gilid sila at duon ay malayang nag uusap ang dalawa. Malayang sinasabi ang nilalaman ng isip nito. Malabo pa man ang tunay na sinsabi ng mga puso ng bawat Isa. Mahalaga masaya sila. Gaya ng Sabi ni boss mahalaga na napapasaya niya si Joyce ng mapangiti niya Ito ng subuking biruin niya at ipaalala ang pagkakasampal nito ng una pa sila magkakilala nuon. “ Kaya nga napag isip ako na baka pwede naman tayo magstart na kilalanin muna natin ang isa't isa habang tayo ay magkasama. Mag umpisa tayo sa una kung saan ay kilalanin muna natin ang isa't isa. Gaya ng ginagawa ng unang mga nag

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม