CHAPTER 119

1240 คำ

Sobrang lakas ng aking kaba, ang dambol sa dibdib ko na nagtutulak na gawin ang sinasabi ng isip ko. Pero hindi, mariing tanggi ko ng pilit na itinutukak ako ng isip na sunggaban ang pagkakataon na ngayon ay nasa harap ko na. Huminga pa ako ng sobrang haba, habang kagat ang aking labi na nakatuon ang tingin sa dalawa umbok na iyon. “ Hoy, Demons " ng binatukan ako ni Joyce. Bigla akong napaangat ng aking mukha at nawala sa aking iniisip isip kangina pa. “ Anong tinatanaw tanaw mo riyan? kangina ka pa nakasilip diyan sa nakabukang ” ng takpan ko muli ang bibig nito. Ingay kasi at baka magising si Britzstone ano pang isipin nito. “ Wala, may nakita lang ako. Halika na humiga ka na sa kama mo at magpahinga. Lasing ka na! Matulog ka na rin at uuwi na ako " sambit ko na pilit kong inaalal

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม