CHAPTER 125

1431 คำ

Ang maloko kong asawa, humihirit pa! Sige lang siya sa kanyang pangungulit at walang tigil na paglalambing. Dinilaan pa nga ako! Dukutin ko sana ng mabilis niyang binawi iyon. Tumawa ako ng tumawa kasi naman nakuha niya pang magpatawa. Sabi pa nga niya “Babe, ayan tumawa ka rin sa wakas." Loko-loko talaga, nasayang man ang unang gabi naming mag-asawa, ngayon naman niya binawi. Sobrang natutuwa ako sa mga pasakalye na kanyang sinasabi. Ngumisi pa nga ang loko, muli ay inilabas ang kanyang dila at hinagod ang magkabila niyang labi gamit ang dila nito. Kinindatan pa niya ako, sabay kagat labi habang nakatitig at kanyang pinapungay muli ang magkabila niyang mata. Sa katuwaan ko ay mabilis kong hinila ang unan na aking naman nadampot sa may ulunan. Inihampas ko sa kanyang mukha ng kanya

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม