เมื่อตกอยู่ในสถานการณ์เป็นรองถูกรายล้อมด้วยคนของดาวเหนือ ผู้ชายร่างยักษ์ที่จับตัวขอบฟ้าไว้ก็ขยับกระบอกปืนแน่นยิ่งกว่าเดิม ถึงแม้ตอนนี้ลูกน้องของดาวเหนือจะมีมากกว่า แต่ขอบฟ้าก็ยังไม่ไว้วางใจอยู่ดีตราบใดที่ปืนยังจี้อยู่ตรงขมับ!
"มึงไม่รอดหรอก ปล่อยกูเถอะนะ" ขอบฟ้ากลั้นใจบอกคนข้างหลัง ถึงแม้คำพูดของตนจะไม่เกิดผลก็ตามที
"หุบปาก!!" เสียงตวาดตอบกลับมาทำให้ดาวเหนือที่เล็งปืนมาทางพวกตนส่ายหน้าไปมาช้าๆเป็นการปรามให้เขาอยู่นิ่งๆ
"มึงไม่มีทางรอดหรอก ปล่อยมันซะ"
ดาวเหนือเจรจายื้อเวลาให้สมองได้สั่งการ ขืนบุ่มบ่ามเข้าไปขอบฟ้าย่อมไม่ปลอดภัย ถึงแม้ว่าตอนนี้ลูกน้องของตนจะล้อมไว้ก็ตามที หากปืนยังคงจ่อหัวคนที่ตนรักอยู่ ต่อให้มีมากกว่านี้สักร้อยคนเขาก็ไม่กล้าปะทะ
"ถ้ากูต้องตาย ไอ้นี่ก็ต้องตายไปพร้อมกู" ขอบฟ้าส่ายหน้าระรัวจ้องดาวเหนือน้ำตาคลอ มือที่ยกขึ้นไว้ค่อยๆลดลงข้างตัวด้วยความเมื่อยขบ ทั้งกลัว ทั้ง
