01
1728 คำ
ไคลน์ทิน | 00
@กาสิโนหรูใจกลางเมือง
บรื้นนนนน!!!
เสียงรถลีนมูซีนขับเคลื่อนเข้ามาภายในตึกขนาดใหญ่ใจกลางเมือง เนื่องจากวันนี้มีประชุมนัดสำคัญเกี่ยวกับทางด้านธุรกิจมาเกี่ยวข้อง โดยจะมีมหากาพย์มาเฟียทั้งสามกลุ่มใหญ่เข้าร่วมเจรจาทางการค้า ซึ่งจะมีมาเฟียฝั่งอิตาลีอย่าง คาร์น และ รามานอส ทั้งสองเป็นคู่ค้าทางธุรกิจมานานพอสมควรซึ่ง หัวหน้ามาเฟียอย่าง เควิน คาร์น และ ครูซ รามานอส ก็ต่างเป็นเพื่อนสนิทกัน แต่มีอีกกลุ่มที่ไม่ยอมอ่อนข้อให้กับพวกเขา และตั้งตัวเป็นศัตรูกันตลอดมา นั่นคือ คาซ่า เจ้าพ่อกาสิโนสุดหรูแห่งมาเก๊า
ใช้เวลาเพียงไม่นายทั้งสาม แก๊งมาเฟียก็มาเฟีย ทว่าตลอดการเข้าประชุมจะมีเพียงหัวหน้าองค์กรเท่านั้น ที่จะอยู่ภายในห้อง ทำให้เหล่าบรรดาลูกน้องคนสนิท ต้องออกมารอด้านนอก หรือห้องรับรองที่จัดเตรียมไว้
“ ไงมึง”
“ก็ไม่ยังไง”
เสียงเชนลูกน้องคนสนิทของเควิน เอ่ยทักทาย ไคลน์ทิน เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มนั้นยังคงนั่งนิ่ง พร้อมกับตกเป็นเป้าหมายของอีกฝั่ง
“กูว่า วันนี้มึงน่าจะมีอะไรสนุก ๆ ทำนะ”
คำพูดของเชน ทำให้ไคลน์ทินรับรู้ได้ทันทีเพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรก ในการพบปะกันของสามแก๊งมังกร ไคลน์ทินดันลิ้นเข้ากับกระพุ้งแก้มด้วยท่าทีหงุดหงิด เมื่อรับรู้ถึงสายตานับร้อยที่ถูกจ้องมอง ก่อนจะตั้งใจหันไปสบตากับ เฉินตะ ลูกน้องคนสนิทของ หวังเซิง หัวหน้าแก๊งมังกรแห่ง คาซ่า
“หึ”
เฉินตะยกยิ้มอย่างเย้ยยัน ก่อนจะเดินย่างกรายเข้าไปหาบอดี้การ์ดหนุ่มด้วยท่าทีท้าทาย ใบหน้าคมคายเก็บซ้อนอารมณ์เดือดดาลไว้ภายในใจ หากที่นี่ ไม่มีกฏว่าห้ามพกปืนเข้ามา เฉินตะ คงยิงไคลน์ทินตั้งแต่เปิดประตูเข้ามา
“ มานั่งรอเจ้านายโง่ ๆ ไม่สมเป็นมึงเลยนะ”
ไคลน์ยังคงนั่งนิ่ง แม้ว่าตนนั้นรับรู้ดีว่าอีกฝ่ายจงใจเข้ามาหาเรื่อง
“กูว่า เรามาหาอะไรสนุก ๆทำดีกว่า อย่างเช่น....”
“ฆ่าหมารับใช้อย่างมึง”
“กติกาคือยังไง ประเภทหมาลอบกัดเหมือนรอบที่แล้ว อย่ามาคุยกับกูเสียเวลา”
เป็นประโยคแรกที่ไคลน์ทินเอ่ยขึ้น พร้อมลุกขึ้นยืนเต็มความสูงพร้อมกับเชน
“หว่า จะมาคู่ตามสไตล์สินะ”
“เชน ไม่เกี่ยว มึงมีอะไรคาใจกับกูก็ว่ามา”
“ทาสรักคาร์นตลอดไปสินะ“
“อย่าเสือก”
เชนเอ่ยขึ้นด้วยท่าทีจริงจังเมื่อเห็นว่าอีกฝ่าย พูดจาลามปามถึงองค์กร
“หยุดพล่ามกันสักที”
เสียงเควินเอ่ยขึ้นจากทางด้านหลัง เหล่าบรรดาลูกน้องทั้งสามฝ่ายต่างอยู่ในความสงบ
ครูซตวัดสายตาจ้องมองลูกน้องคนสนิทด้วยสายตาเรียบนิ่ง ก่อนไคลน์ทินจะเดินก้าวไปหาคนเป็นนาย
“ตามทำเนียมแล้ว ก็ต้องส่งลูกน้องมาปะลองฝีมือกันอยู่แล้วพวกมึงไม่เห็นต้องรีบ”
ไคลน์ทินยังคงยืนนิ่ง เมื่อเควินเอ่ยขึ้นด้วยท่าทีเรียบนิ่งและดุดัน ทุกครั้งหลังพบปะเจรจา เพื่อรักษาหน้าตาและเกียรติยศขององค์กร บอดี้การ์ดแต่ละฝั่ง จะต้องมาปะลองฝีมือความเก่งเพื่อปกป้องศักดิ์ศรีให้คนเป็นนาย และเพื่อสร้างความมั่นใจว่า จะไม่มีใครสามารถมาทำร้าย...หัวหน้าได้ ซึ่งแน่นอนว่าคือเชน ที่ได้ตำแหน่งนั้นมาตลอด
เพราะทุกครั้งที่เชนลงสนามไคลน์ทินจะสละตำแหน่งทันที เพราะไม่จำเป็นต้องพิสูจน์ใดใดต่อเควิน หรือคาร์น ทว่าคาซ่าไม่มีทางยอม และยังกระหายในตำแหน่งนั้นอยู่เสมอมา
“หึ...ถึงคราวมึงได้เอาคืนครั้งที่แล้วล่ะ ไคลน์ทิน”
ครูซเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงดุดัน ก่อนจะจ้องมองหวังเซิงด้วยสายตาเรียบนิ่ง
สิ้นเสียงคนเป็นนายไคลน์ทินไม่รอช้า หากต้องตายในสนามแห่งนี้ ก็ถือว่าตัวเองนั้นได้ทำหน้าที่บอดี้การ์ดจนนาทีสุดท้ายตามที่ได้ฝึกมาแล้ว
เหล่าบรรดาลูกน้องทั้งสามฝ่าย ต่างฝ่ายต่างโอบล้อมเป็นวงกลมเพื่อให้ไคลน์ทินและเฉินตะบอดี้การ์ดทั้งสองฝ่ายได้ช่วงชิงตำแหน่ง และระบายสิ่งที่บาดหมางภายในใจกัน ผ่านสนามแห่งนี้ โดยปราศจากอาวุธ มีเพียงร่างกายยำเท่านั้น ที่จะใช้ประลองฝีมือการต่อสู้ในครั้งนี้
ปึก! ตุบ!
เฉินตะไม่รีรอ พุ่งกระโดดถีบกลางแผงอกของไคลน์ทินเต็มแรง ร่างกายกำยำอัดกระแทกเข้าใส่ผนังปูนเปลือย ความเดือดดาลก่อเกิดขึ้นภายในใจ ความเจ็บปวดเมื่อครู่หายไปในพริบ
ปึก! อึก!
หมัดแกร่งจากไคลน์ทินพุ่งเข้าใส่จมูกสันคมของเฉินตะ ครั้งแล้วครั้งเล่า ใบหน้าคมคายเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด ความโกรธทุกอย่างที่มีภายในใจระบายออกไปตามจำนวนมัดแกร่งนับครั้งไม่ถ้วน ทว่าเฉินตะเองก็ไม่ยอมปล่อยให้ไคลน์ทินนั้นจัดการตัวเองอยู่ฝ่ายเดียว
ปึก! อึก!
หมัดแกร่งต่อยเข้าที่ท้องของอีกฝ่ายเต็มแรง ส่งผลให้ร่างกายไคลน์ทินเสียการควบคุม ทว่ายังคงป้องกันตัวได้เป็นอย่างดี
สองร่างจ้องมองกันด้วยสายตาดุดันต่างฝ่ายต่างพุ่งหมัดเข้าใจกันเต็มแรง
ตุบ! ผัวะ!
สองร่างต่างกระเด็นออกจาก ทว่าเป็นไคลน์ที่ลุกขึ้นยืนได้ก่อน และกระหน่ำหมัดแกร่งเข้าใส่เฉินตะอย่างบ้าคลั่ง ก่อนอีกฝ่ายจะหมดสติไปในที่สุด.... และทุกอย่างก็ค่อย ๆ ยุติลง
แปะ!แปะ! เสียงปรบมือดังจากครูซ ก่อนจะจ้องหน้าหวังเซิงด้วยสายตาเย้ยยัน
“ไม่ว่าจะกี่ปี ๆผ่านไป มึงก็ไม่เคยเอาชนะกูได้สักเรื่อง”
มาเฟียหนุ่มยกยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะเดินจากไปทิ้งให้อีกฝ่ายจ้องมองแผ่นหลังด้วยความเคียดแค้น
ไม่ว่าจะเป็นทางการค้าหรือต่อสู้ ไม่มีทางไหนที่คาซ่าสามารถเอาชนะรามานอสได้เลยสักทาง
“วันนี้ทำดีมาก มึงไปพักเถอะ”
มาเฟียหนุ่มเอ่ยสั่งลูกน้องคนสนิทก่อนจะเดินจากไปในทันที
@DNAPUB
"ลมอะไรหอบมึงมานี่ได้”
“ว่าง!”
ไคลน์ทินเอ่ยตอบน้องชายฝาแฝดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ก่อนจะมึนงงเล็กน้อย เมื่อเห็นไรล์มินนั่งอยู่ที่นี่
“แล้วมึงมาอยู่นี่ได้ไง?”
“ผับกู”
“ไปฟัดกับหมาที่ไหนมา”
“เรื่องของกู หุบปากแล้วนั่งแดกเงียบ ๆ จะตายไหม”
บอดี้การ์ดหนุ่มเอ่ยตอบน้องชายด้วยท่าทีหงุดหงิด ก่อนจะนั่งดื่มเหล้าเงียบ ๆ พร้อมกับคิดอะไรเรื่อยเปื่อย
ทว่าสายตาคู่คมกลับหันไปสบตากับเด็กสาวคนหนึ่ง ซึ่งเขามั่นใจว่าต้องเป็นคุณหนูของรามานอสอย่่างแน่นอน ทว่าเด็กสาวกลับรีบเดินหนีไป ทำให้เขาไม่สามารถเห็นเธอได้อย่างชัดเจน
“มีอะไรวะ สนใจเด็กเหรอ ให้กูเรียกให้ไหม”
“ไม่ต้อง แค่เหมือนเจอใครบางคน”
“คุณหนูเหรอ?”
ไคลน์ทินชะงักไปทันที ก่อนจะจ้องมองน้องชายตัวดีของตัวเอง
“มึงหมายความว่าไง?”
ไรล์มินยักไหล่แทนคำตอบ ก่อนที่ไคลน์ทินจะกระชากคอเสื้อของน้องชายตัวเองอย่างแรง
“นายสั่งมึงว่าไง ! มึงปล่อยให้คุณหนูมาในที่แบบนี้ได้ยังไง”
“จะเป็นอะไรวะ กูก็นั่งหัวโด่อยู่นี่ นี่ก็ผับกู”
“ไรล์มิน ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคุณหนู มึงรับผิดชอบชีวิตเธอไหวจริง ๆ เหรอ ถึงกล้าขัดคำสั่งนาย”
“คุณหนูขอร้องกู อยากมาที่นี่กับเพื่อน กูเลยพามา กูผิดเองที่ตามใจคุณหนูมากไป แต่กูสงสารคุณหนู อยู่แต่ในบ้าน อยู่แต่ในกรอบอย่างกะคนติดคุก”
“ครั้งนี้มึงคิดน้อยไป ถ้าคุณหนูเป็นอะไรไปนายเอามึงตายแน่”
สิ้นเสียงหนา ไคลน์ทินลุกออกไปจากร้านทันที ก่อนจะขับรถตามคนเป็นนาย
“มินิ!! ขับช้า ๆ หน่อยได้ไหม ฉันกลัว”
“ไม่ได้เดลเธอรู้ไหมฉันเจอใคร ฉันเจอพี่ไคลน์ทินลูกน้องเฮียครูซ ถ้าเขาเห็นฉันที่นั่น ฉันตายแน่!!”
มินิ!! กรี๊ดดดดดดดด!!!
ปึง!
“ชิบหายแล้ว!!”
ความตื่นตหนกและความลนลานส่งผลให้รถสปอร์ตคันหรูพุ่งเข้าชนต้นไม้เข้าอย่างจัง ทว่าโชคดีที่หญิงสาวภายในรถนั้นปลอดภัย
“ อมยิ้ม!! ฉันจะทำยังไง”
“โทรเรียกประกัน โทรเลย”
“ไม่ได้! โทรไม่ได้เฮียครูซรู้ว่าฉันกินเหล้า เราตายแน่”
“แต่เธอจบ ม.ปลายแล้วนะ”
“ไม่ได้ไง ฉันจะทำยังไง”
ในขณะที่มินิกำลังตบตีกับตัวเองภายในความคิด ทว่าอยู่ ๆ รถสปอร์ตคันหรูก็ขับเคลื่อนเข้ามาก่อนเทียบ
ไคลน์ทินไม่รอช้ารีบวิ่งลงจสกรถทันที ก่อนจะเอ่ยถามคนเป็นนายด้วยความเป็นห่วง
“คุณหนูบาดเจ็บตรงไหนไหมครับ”
มือหนารีบคว้าร่างบางของเด็กสาวเพื่อสำรวจเรือนร่างทันที กลิ่นน้ำหอมราคาแพงบวกกับใบคมคายที่คุ้นชิน ทำเอามินิตกอยู่ในภวังค์ชั่วครู่ การที่ได้อยู่ใกล้คนที่ตัวเองแอบชอบมันทำให้เธอลืมความหวาดกลัวไปชั่วขณะ
“ เจ็บตรงไหนครับ”
“เอ่อ...มะ...ไม่เจ็บค่ะ”
“ผมจะโทรบอกไรล์มิน และแจ้งนาย”
O...O!!
“อย่านะคะ...!! อย่าบอกเฮียนะคะ หนูขอร้อง หนูไม่อยากถูกกักบริเวณ”
“คงทำแบบนั้นไม่ได้ครับ”
“พี่ไคลน์ทินหนูขอร้องนะคะ หนูจะเลี้ยงข้าวพี่เป็นการตอบแทน แต่อย่าให้เฮียรู้เรื่ิองนี้เลยนะคะ”
“ผมไม่รับปากนะครับ แต่คิดว่านายอาจจะรู้เองในไม่ช้า ทางที่ดี บอกกับนายไปตรง ๆ ดีกว่านะครับ”
“หนูขอเวลาก่อนได้ไหมคะ แล้วหนูจะเป็นคนบอกเฮียเอง”
“ครับ...”
******
เจอคนที่ชอบ ก็มีเลิ่กลั่กบ้างเป็นธรรมดา แต่ไคลน์ทินคนซึนมันจะรู้ไหมว่าน้องชอบ อิอิ
อ่านจบรบกวนรีวิว คอมเมนต์ ให้วารินทร์หน่อยนะคะ ?☁️
- ผู้เขียน
