CHAPTER 13
1034 คำ
Chapter 13
Unang ngiti ni Ross
Binitawan na ni Jorden ang bangka at marahang ibinaba si Ross sa buhangin. Pero hindi pa ito kumakalas sa pagkaka-yakap sa kanya.
"Ross, I want you to show something," mahinang saad niya at dahan-dahang tinanggal nito ang brasong nakapalibot sa kanyang leeg at saka lumayo sa kanya.
Basang-basa na ang dalaga at nagmukha itong attractive sa paningin niya. At mas naging sexy pa. Napalunok siya.
'D-mn, Jorden control yourself man!' kastigo ng isip ni Jorden sa kanyang sarili.
Hindi siya puwedeng mag-take advantage sa dalaga lalo pa na hindi pa niya ito gaano nakukuha ang loob.
She's quite aloof at mahirap yatang kunin ang loob nito.
'Just make it easy, man,' he said to himself and sighed.
May kaunting tubig pa ito sa pisngi at tumutulo mula sa mahabang buhok nito. Hinubad niya ang shirt niya at mariin na piniga ito at lumapit siya kay Ross.
Bahagyang napaigtad ito sa ginawa niya. Pinunasan niya ang pisngi nito, pataas sa basang buhok nito at pababa sa leeg ng dalaga.
"Baka magkasakit ka, masyadong malamig ang simoy ng hangin dito, Ross."
She didn't understand what he said pero ramdam niya ang pag-aalala nito sa kanya. Base na rin sa ginagawa nito sa kanya ngayon.
'He care for me? But why? I didn't know him, I just know his name a while ago.'
Napatingin siya sa matitipuno nitong katawan. Basang-basa rin ang binata. Ang kanyang buhok ay magulo na rin pero hindi man lang nabawasan ang kagandahang lalaki nito. He has a perfect muscles and beautiful abs.
Her eyebrows meet and confused written on her face. She's curious kung matigas o malambot ba ang abs nito. Because of her curiosity her left hand touch his abs.
Awtomatikong napahinto si Jorden sa pagpupunas kay Ross nang maramdaman niya ang mainit na kamay nito sa bandang tiyan niya.
"Ross..." mahinang sambit niya sa pangalan ng dalaga at tinignan ang kamay nito na ngayon ay tinutusok-tusok na ng daliri nito ang tiyan niya or rather his abs.
Sa ginagawa nito ay nakaramdam siya nang kiliti at pag-iinit ng katawan at the same time.
"Ross... Stop," mabilis na hinawakan niya ang kamay nito at tinitigan ito sa mga mata.
"Don't do that," he said with his husky voice.
D-mn, so innocent.
He glanced at her dry lips and he have this urge to kiss her passionate lips. But, he need to control himself.
'Control, Jorden Greycent.'
"Come one, we'd better go."
Mahigpit na hinawakan niya ang kamay nito at masuyong hinila si Ross patungo sa isang bahay-kubo.
Bakit yata naging komportable siya kaagad kay Ross? Marahil attractive talaga siya sa dalaga at hindi naman ito nagrereklamo sa kanya.
Tahimik lang itong nagpapadala sa kanya at parang komportable rin ito sa presensya niya.
***
Kunot-noong hinanap ni Rie ang ate Ross niya. Dito niya kanina iniwan si Ross pero wala na ito.
"Baka umuwi na si, ate Ross?" tanong niya sa kanyang sarili at nagkibit balikat na lamang.
Bumalik na lang siya sa bahay-bakasyunan at nadatnan niya ang isang babae na parang nagwawala sa cottage nito.
Napapailing na lamang si Rie sa inaasta ng babae.
Nakasalubong naman niya ang kanyang ina.
"Nanay, baka umuwi na po si ate Ross," pagbabalita niya sa nanay niya at napatingin ito sa kanya.
"Ganoon ba? Siguro napagod na naman iyon, halika't tulungan mo na lang ako rito Rie sa paghahanda ng agahan ng isa nating bisita. Nagwawala kanina at ayaw kumain ng niluto ko."
Sumama na lamang siya sa nanay niya papuntang kusina at tinulungan ito.
***
The wind are cold, But because of his hand touched her.
She felt warmth and comfort.
The beautiful sunshine giving to them a perfect light.
They're walked in the white sand and with holding hands. Because of that gesture they have. She feels like a romantic moments being with this man who stranger to her but he'll just introduce his name a while ago.
So, she need to stop calling him 'stranger' because he's Jorden Greycent.
A man who made her heart beating fast. A man who made her heartbeat uneasy. A man made her uncomfortable when he's around.
A man who gave her a sweetness side of him and she likes this man.
Isn't too fast to feel that she likes him? Ah...she like him.
"Welcome to my paraiso," he said.
Tiningnan ni Ross ang sinasabi nitong paraiso. Isang maliit na bahay-kubo at kulay krema ito. May maliit na bintana at maganda ang structure nito.
Amazed written on her face and she can't help herself to smile from ear to ear.
Kaagad na napansin 'yon ni Jorden nang makita ang pag-ngiti nito.
Hindi nga siya nagkamali at nagandahan ito sa maliit na kubo na ginawa niya noong twelve years old pa lamang siya.
Yes, siya ang gumawa nito at siya talaga ang naglagay ng mga disenyo nito.
His eyes stuck on her beautiful smile and because of that, she made his heart beating fast.
Ngayon lamang niya itong naramdaman at hindi niya mapangalanan kung ano ba ang eksaktong nararamdaman niya.
"You're so beautiful, Ross. Mas gumaganda ka kapag nakangiti," aniya at napalingon ito sa kanya.
Natutuwa siya nang makitang nakangiti si Ross. And he made her smile, even more.
Mas lumapit siya kay Ross at hinawi ang buhok nitong nakatabing sa mukha nito. Inipit niya ito sa tainga ni Ross.
Sumabay ang buhok nito sa hangin. Para bang nagsasayaw rin, kaya naman dalawang kamay na niya ang ginamit para hawiin ang buhok nito.
Ramdam niya ang matiim na pagtitig sa kanya ni Ross pero hinayaan na lamang niya ito at nang matapos na ay tinitigan niya ito sa mga mata.
Her grayed eyes were so damn beautiful. It was cold. Para siyang hinihigop nito dahil sa matiim na titig.
Nakakatunaw at parang nadadala siya sa bawat titig nito. Nginitian niya ito at gumanti rin ng ngiti sa kanya ang dalaga.
Talagang napakaganda ng dalaga, parang enosente ito at hindi makikitaan ng masamang ugali. Kahit na tahimik lang ito ay naroon pa rin ang pagkagusto niyang mas kilalanin pa ang dalaga at makasama ng mas matagal pa.
Ang unang ngiti nito ay talagang nakakadala ng emosyon. Sobrang ganda at hindi nakakasawang titigan ito.
- ผู้เขียน
