กลรักวิศวะเลว

ตอนที่8 กลลวง

ณ มหาวิทยาลัย

ในวันนี้สองสาวมาเรียนตามปกติ การทำงานในวันแรกก็นับว่าพอทำได้แต่พอเจอเหตุการณ์นั้นแล้วมันทำให้เธอรู้สึกไม่อยากเจอหน้าผู้ชายฉวยโอกาสคนนั้นเลย หญิงสาวจึงพยายามที่จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับรุ่นพี่หนุ่มคนนี้ ในระหว่างที่น้ำหวานกำลังทำรายงานที่อาจารย์สั่งอยู่ในคาบเรียนเสียงของเพื่อนในห้องกลุ่มหลังก็พูดคุยกันดังขึ้น

"พี่เตชินท์หล่ออะ วันนี้อัพรูปลงไอจีด้วยล่ะ"หญิงสาวพยายามไม่สนใจแต่คำพูดเหล่านั้นก็ดังขึ้นมาให้ได้ยินอยู่ดี

"เห็นพี่ริต้านางไปดักคุยกับพี่เตชินท์แต่เช้า พยายามแสดงตัวมากๆ"

"นางคบกับพี่เตชินท์เหรอ?"ถึงแม้ริต้าจะเป็นรุ่นพี่แต่บางคนก็ไม่ได้ชอบพออะไรผู้หญิงคนนี้ขนาดนั้น

"หึ คนอย่างพี่เตชินท์ไม่เคยคบใคร ก็คงเล่นๆ มั้งแต่พี่ริต้าคงคิดอยากจะจับล่ะสิไม่ว่า พี่เตชินท์ทั้งหล่อทั้งรวยมีผู้หญิงคนไหนบ้างไม่สนใจ"

"ก็จริง ถ้าเป็นฉันนะแค่ได้นอนด้วยก็ดีใจแล้ว"

"นี่ ฉันเคยได้ยินยัยพี่เจนบอกว่าพี่เตชินท์งานดีมาก ใหญ่สุดๆ โดนทีจุกตาเหลือก"

"จริงเหรอนังเอย เสียวมากนะแบบนี้"

"จริงสิ แค่ได้ยินฉันยังฟิน โดนสักครั้งจะตั้งใจเรียนเลย"บทสนทนาที่ไม่น่าอยากจะได้ยินเริ่มทำให้ใบหน้าของน้ำหวานหงุดหงิดขึ้นมา เธอไม่เข้าใจว่าทำไมผู้หญิงพวกนี้ถึงได้มีความคิดอย่างนี้ไปได้ หญิงสาวรู้สึกรังเกียจรุ่นพี่หนุ่มมากกว่าเดิมที่เจ้าชู้มั่วไปทั่วแบบนี้

"น้ำหวานวันนี้เรากินอะไรกันดี"แก้มใสเอ่ยถามหลังจากที่เขียนงานเสร็จ

"เธออยากกินอะไรเราได้หมดนั่นแหละ"

"วันนี้มีกิจกรรม งั้นเรากินที่โรงอาหารกันเนอะ"

"อืม ได้สิ"เธอนึกถึงกิจกรรมตอนบ่ายก็รู้สึกเบื่อหน่ายในช่วงนี้เธอต้องเข้าเชียร์เพราะจะมีการแข่งฟุตบอลแต่ละคณะ ส่วนใหญ่คณะวิศวะกับพวกคอมพิวเตอร์จะเป็นตัวเต็ง คณะของเธอไม่ค่อยมีผู้ชายมากหรอกแข่งไปก็แพ้ตั้งแต่รอบแต่ถึงอย่างไรก็ต้องมาเข้าเชียร์อยู่ดี แต่ละคณะแยกนั่งที่ใครที่มันไม่รู้ว่าความซวยหรืออะไรที่คณะของเธอมาใกล้กับพวกวิศวะแถมเป็นวิศวะโยธาด้วย

เสียงกริ๊ดกร๊าดดังขึ้นเมื่อเห็นกลุ่มรุ่นพี่สุดฮอตเดินมาที่สแตนเชียร์ด้วย ทำให้เป็นจุดสนใจของเหล่าสาวๆ ไม่น้อย การที่ทุกคณะมารวมตัวกันทำให้น้ำหวานรู้ว่าที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้มีรุ่นพี่ที่เป็นที่สนใจหลายคน วิศวะคอมก็มีดาวเด่นคือพวกพี่ทิว คณะศิลปศาสตร์ก็มีพี่คิมหันต์ ไหนจะนิติศาสตร์พี่เจเปนก็เป็นขวัญใจสาวๆ เหมือนกัน แต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้น้ำหวานรู้สึกสนใจเลยสักคน เธอเอาแต่ทำหน้านิ่งๆ เข้ากิจกรรมของเธอไปไม่ได้สนใจหรือมองรุ่นพี่คนไหนเลย

"เบื่ออะ อยากกลับห้องแล้ว"แก้มใสกระซิบบอกเพื่อน เธอไม่ได้อยากจะมานั่งเชียร์ใครเสียหน่อย รู้สึกเบื่อหน่ายมากจริงๆ

"เหมือนกัน"น้ำหวานเห็นด้วยเหมือนกันเพราะเธอรู้สึกอึดอัดกับสายตาของใครอีกคนที่มักจะมองมาที่เธออยู่ตลอดเวลา

"เฮ้อ อดทนอีกนิดรุ่นพี่ก็คงปล่อย"แก้มใสพูดพร้อมมองนาฬิกาที่ข้อมือก่อนที่หญิงสาวจะรู้สึกถึงสายตาของใครอีกคนที่มักจะมองมาที่เธออยู่บ่อยครั้งเหมือนกัน เพราะความน้อยใจคนตัวเล็กจึงไม่อยากสนใจอีกฝ่าย ตลอดเวลาที่ผ่านมาเหมันต์ทำเหมือนเธอไม่ใช่คู่หมั้นเลย เธอแอบกลับมาไทยก่อนก็เพื่ออยากจะมาตามดูอีกฝ่ายพอรู้ว่าชายหนุ่มเป็นยังไงเธอก็ไม่อยากเป็นคู่หมั้นของเขาอีกแล้ว

"มองอะไรนักหนา"

"เธอพูดอะไรนะ?"

"ปะ เปล่าไม่มีอะไร"แก้มใสรีบส่ายหน้าปฏิเสธทันที

ตกค่ำของวัน

สองสาวมาทำงานเหมือนเดิมแต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือจู่ๆ พี่แตงไทยก็บอกว่าเจ๊แนนนี่ให้เธอไปทำงานโซนวีไอพี มันสร้างความแปลกใจให้กับเธอไม่น้อยเลย แต่หญิงสาวก็ไม่ได้ถามอะไรออกไปมากพวกเธอทำตามหน้าที่ของตัวเองจนกระทั่งต้องไปเสริฟเครื่องดื่มที่โต๊ะวีไอพีเจ็ด พอเข้าไปก็ต้องชะงักเมื่อเห็นว่าเป็นโต๊ะของใคร

"ชงเหล้าให้หน่อยดิ รู้ไหมว่าทำงานโซนวีไอพีต้องตามใจลูกค้า"เตชินท์ให้สายลมเป็นคนบอกแฟนของญาติผู้พี่ให้ส่งสองสาวมาทำงานที่โซนนี้ ยิ่งเห็นใบหน้าจิ้มลิ้มดูไม่พอใจชายหนุ่มก็ยิ่งอยากแกล้ง

"....."น้ำหวานเม้มริมฝีปากเข้าหากัน เธอนึกชังผู้ชายคนนี้จริงๆ ทำไมเธอถึงได้เจอเขาบ่อยขนาดนี้ด้วยก็ไม่รู้

"ไม่ทำ?"

"หวานชงไม่เป็นค่ะ"เธอตอบไปตามตรง ถึงแม้ที่พวกชายหนุ่มสั่งมาเป็นเหล้าทั่วไปแต่คนไม่กินเหล้าแบบเธอไม่รู้หรอกต้องชงยังไง

"พนักงานพี่มึงนี่ทำงานแบบนี้เหรอ?"เตชินท์ไปถามเพื่อนคำพูดของชายหนุ่มจึงทำให้สองสาวเข้าใจอะไรมากขึ้น

"สงสัยคงอยากโดนไล่ออก"

"นี่พี่กำลังกลั่นแกล้งพวกเรารึเปล่า"แก้มใสที่ไม่เข้าใจการกระทำของรุ่นพี่หนุ่มจึงเอ่ยขึ้นพร้อมกับมองไปยังเหมันต์ที่นั่งนิ่งอยู่

"กลั่นแกล้งที่ไหน มาทำโซนนี้ไม่รู้รึไง"

"งั้นเราจะไปแจ้งว่าไม่ทำโซนนี้แล้ว"

"คู่หมั้นมึงนี่ยุ่งจังเลยนะไอ้เหมันต์"คำพูดของเตชินท์ทำให้น้ำหวานหันมามองแก้มใสด้วยความตกใจกับสิ่งที่ได้ยินทันทีเพราะเธอไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน

"อดีตค่ะ!"แก้มใสกระแทกเสียง คำพูดนั้นทำให้เหมันต์ไม่ได้สนใจเหมือนกัน เด็กดื้อแบบนี้เขาก็ไม่สนใจหรอก

"นี่แก้มกับพี่เหมันต์"

"เดี๋ยวฉันเล่าให้ฟังนะ"ในเมื่อเพื่อนพูดแบบนี้คนตัวเล็กจึงพยักหน้าตอบกลับไป

"ถ้าชงไม่เป็นก็แค่ดื่ม ถ้าไม่ดื่มก็แค่ออกจากงานไป"

"พี่!"

"ทำไม ทำไม่ได้เหรอ"แววตาท้าทายของเตชินท์ทำให้น้ำหวานกำมือแน่นแต่เธอก็ไม่ได้อยากจะอะไรกับผู้ชายคนนี้

"หวานไปทำอะไรให้พี่ไม่พอใจถึงได้แกล้งกันแบบนี้"

"อยากรู้เหรอ ดื่มดิ"

"แค่ดื่มแล้วจะจบใช่ไหมคะ"เธอชักจะเบื่อแล้วกับการที่ถูกอีกฝ่ายวุ่นวายแบบนี้

"อืม ดื่มให้หมด"ชายหนุ่มเป็นคนชงด้วยตัวเองก่อนที่จะยื่นไปให้น้ำหวานที่มองหน้าเขาอยู่

"น้ำหวานไม่ต้องดื่ม ไม่ต้องทำงานที่นี่ก็ได้"แก้มใสบอกเพื่อน แค่เงินเท่านี้เศษเงินเธอ เธอให้เพื่อนได้มากกว่านี้อีก

"คู่หมั้นมึงเสือกว่ะไอ้เหมันต์ จัดการหน่อย"

"เอ๊ะ ปากหมา"มาหาว่าเธอเสือกมีหรือที่แก้มใสจะทนได้ เธอเริ่มรู้สึกไม่ชอบเพื่อนของเหมันต์แล้ว

"ยัยเด็กนี่ปากดีเกินไปล่ะ เดี๋ยวนี้กล้าปากเสียเลย ออกมาคุยกับฉัน"

"ไม่ไป!"แก้มใสไม่ยอมไปกับคนตรงหน้าเธอไม่ชอบเขาเลยสักนิด เจ้าชู้หลายใจโกหกหลอกลวงแต่เหมันต์ไม่สนใจเขาลากเธอออกมาจนได้ น้ำหวานจะตามเพื่อนออกไปแต่ก็ถูกเตชินท์รั้งเอาไว้

"ดื่มดิ หรืออยากให้เพื่อนเธอเดือดร้อนไปด้วย"

"สารเลว!"

"อ่าฮะ ยอมรับ"นึกไม่ชอบใจกับคำด่าของคนตัวเล็กเลยจริงๆ แต่ชายหนุ่มก็ต้องข่มความไม่พอใจเอาไว้ น้ำหวานเริ่มคิดหนักเรื่องของแก้มใสกับรุ่นพี่อีกคนเป็นยังไงก็ไม่รู้ ถ้าหากเธอไม่ดื่มก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรตามมารึเปล่าคนตัวเล็กจึงตัดสินใจคว้าแก้วเหล้าที่ชายหนุ่มยื่นมาดื่มแต่รสชาติของมันทำเอาใบหน้าสวยเหยเกออกมาทันที เธอไม่ชอบรสชาติเลยสักนิดแต่ก็ฝืนจะหมด

"แค่นี้ใช่ไหม หวังว่าพี่จะเลิกยุ่งวุ่นวายกับเราสักที"

"หึ"ชายหนุ่มยกมุมปากขึ้นนับหนึ่งในใจพร้อมจ้องมองคนตัวเล็กที่ผ่านไปไม่กี่วินาทีจู่ๆ เธอก็รู้สึกแปลกๆ

"สอง"

"นี่ฉันเป็นอะไรไป"เธอรู้สึกง่วงอย่างบอกไม่ถูก

"สาม"

พรึ่บ! เพียงแค่นั้นสติของหญิงสาวก็ดับไปทันที เตชินท์รีบลุกขึ้นรับร่างเล็กเอาไว้ก่อนที่อีกฝ่ายจะล้มหัวฟาดพื้นไปเสียก่อน

"ยานอนหลับพี่มึงแรงดีจัด"

"คิดดีแล้วรึไงที่ทำแบบนี้"สายลมพูดขึ้นด้วยสีหน้าเรียบนิ่งตามแบบที่มักจะทำ

"ทำไมต้องคิดเยอะ มึงก็รู้ว่ากูไม่ใช่คนดีอะไร"สายลมพ่นลมหายใจออกมา รู้ว่าเพื่อนเป็นยังไงเพราะเขาเองก็นิสัยไม่ต่างกันหรอกไม่งั้นก็คงไม่เป็นเพื่อนกันได้

"เล่นตัวดีนัก อยากจะรู้เหมือนกันว่าเป็นของกูแล้วจะเป็นยังไง"เตชินท์จ้องมองใบหน้าสวยของคนตัวเล็กที่อยู่ในอ้อมแขนของเขา การกระทำของเขาในวันนี้มันเลวทรามเขายอมรับ แต่ไม่มีอะไรที่เขาอยากได้แล้วไม่มีวันได้

ชายหนุ่มพาร่างไร้สติของน้ำหวานมายังชั้นสามของผับแห่งนี้ ถึงแม้แนนนี่จะไม่เห็นด้วยกับการกระทำของเตชินท์แต่ก็ไม่กล้าพูดอะไรเพราะอีกฝ่ายก็เป็นถึงลูกของคนมีอำนาจอีกอย่างสายลมเป็นคนคุยกับแฟนหนุ่มของเธอเองว่าห้ามให้เธออย่ามายุ่ง แนนนี่จึงพูดอะไรไม่ได้ทำเป็นไม่รู้เรื่องนี้เพียงเท่านั้นได้แต่ขอโทษรุ่นน้องในใจที่ไม่สามารถทำอะไรได้เลย

"อ๊า แน่นฉิบหาย"หลังจากที่พาคนตัวเล็กขึ้นมาบนห้องชายหนุ่มก็ถอดเสื้อผ้าของเธอออกก่อนจะเชยชมร่างกายของหญิงสาวด้วยความพอใจทันทีที่เขาสอดแทรกแก่นกายลำใหญ่เข้าไปความคับแน่นก็ทำให้เขาพอใจมากจริงๆ

"คนแรกจริงๆ ด้วยสินะ"