Chapter Twenty One It was already Monday. It was so hard for me to get up. Parang ayaw kong pumasok. Buong araw kahapon ay nagkulong lang ako sa kwarto. Ayaw ko nang lumabas. Not right after what happened at the mall. I am not ready to face Keanu yet. Hindi ko alam kung ano ang iniisip niya tungkol sa akin pero ako, ayaw ko pa siyang makita. For him, I know it’s not hard to face me. For sure, marami na siyang mga babaeng nakaganito at lahat nang iyon ay sports sa ganoong bagay katulad niya. But not me. It was not for me. It was not meant to happen, but it just did. And now, I have to suffer because of it. I am too ashamed of myself pero sabi nga nila, wala ka nang magagawa sa mga bagay na tapos na. You can never undo it. You can’t do anything about it. You just have to live wit

