บทที่ 20
808 คำ
บทที่ 20
#โรงแรมWP
“นุ่นอยากทานอะไรสั่งเลยนะเต็มที่จ้ะ” เธอส่ายหัว
“พี่เทียนสั่งเลยค่ะ นุ่นกับนายทานได้ทุกอย่าง”
“งั้นเราแยกกันสั่งคนละ 2 อย่างเนอะ” พี่เทียนเอ่ยขึ้น
“สั่งคนละอย่างก็พอค้าบบ” นายเอ่ยขึ้น นายเป็นเด็กน่ารักมาก มารยาทดี ทานข้าวด้วยกันหลายครั้งแล้ว เรียบร้อย ขี้เกรงใจและพูดเพราะ
“พ่อแม่นุ่นดุหรือจ๊ะ พี่คุยกับท่านให้ได้นะ เผื่อท่านจะไม่ว่าอะไร หากเราจะเลต”
“พ่อแม่นุ่นเสียหมดแล้วค่ะ คนที่นุ่นคุยด้วย คือคนที่อุปการะ นุ่นกับนายค่ะ” ปุยนุ่นยิ้มน้อย ๆ เธออยากจะตบปากตัวเองที่ถามไปแบบนั้น!
“พี่ขอโทษนะนุ่น” มือเรียวของเทียน เอื้อมมาลูบหลังมือเธอ
“ไม่เป็นไรเลยค่ะพี่เทียน...ทานข้าวกันเถอะค่ะ” เธอตัดปิดประโยค ก่อนจะตักน้ำแกงแจกเด็กทุกคน ส่วนมากเด็ก ๆ จะชอบทานอาหารญี่ปุ่นทานทีปลาหมดเป็นตัว ๆ
“พี่ขอดื่มหน่อยนะ พอดีพี่สายปาร์ตี้ นุ่นสักหน่อยไหม?” เธอชูแก้วไวน์ให้ปุยนุ่นเป็นพิธี และเอ่ยชวนน้อง
“ไม่ดีกว่าค่ะ พรุ่งนี้นุ่นมีติวเช้าค่ะ”
“โอ้โฮ... ภรรยาใครเนี่ย! ดื่มแต่หัววันเลย!” ปุยนุ่นเงยหน้าขึ้นมองตามเสียง
ผู้ชายสูงมาก ๆ ขาว หน้าตาดี ใส่สูทเดินเข้ามาที่โต๊ะพวกเรา ก่อนจะก้มลงหอมแก้มพี่เทียน
“คิดถึงจะตายแล้ว”
“คุณทิ!! อายน้อง” พี่เทียนตีเข้าไปที่แขนผู้ชายคนนั้น
“สวัสดีนาย สวัสดีครับ” เขาเอ่ยทักพี่สาวเพื่อนลูก เพราะเทียนโทรมาบอกว่าจะพาเธอมาทานข้าวที่นี่
“สวัสดีค่ะ หนูชื่อปุยนุ่นค่ะ เป็นพี่สาวนายค่ะ” เขาพยักหน้าตอบ
“ตามสบายนะ” เขาพูดกับเธอ ก่อนจะหันไปคลอเคลียพี่เทียน เขาดูรักพี่เทียนมาก
“แฟนพี่ก็แบบนี้แหละจ้ะ น้องนุ่นอย่าถือสานะ”
“น่ารักดีค่ะ พี่เทียน เดี๋ยวสักพักนุ่นขอตัวได้ไหมคะ พอดีนุ่นกลัวเลยเวลา”
“ได้จ้ะ ไปเลยไหม พี่เดินออกไปส่ง”
“ไม่เป็นไรค่ะ นุ่นไปได้ ถ้าพี่ไปเด็ก ๆ ต้องตามไปหมดนี่ ลำบากแย่” เธอส่งยิ้มให้พี่เทียน
“งั้น...ดินไปส่งคุณนุ่นที่ลานจอดรถหน่อย” คุณดินคงจะเป็นเลขาคนสนิทของพี่เทียน
“ครับ...เชิญครับคุณนุ่นน้องนาย” เธอยกมือไหว้ลาพี่เทียน ก่อนพี่เทียนจะลุกขึ้นมากอด และลูบหลังเธอเบา ๆ
“ไว้เจอกันอีกนะน้อง” เธอกอดตอบ
#ลานจอดรถ
“คันไหนครับ?”
“สีเหลือง กต.88 คันนั้นค่ะ” คุณดินทำหน้าเหมือนตกใจอะไรก็ไม่รู้
“คันนี้เหรอครับ?” เขาชี้ไปที่รถของเธอ
“ค่ะ” เธอกดรีโมตรถ ก่อนจะสตาร์ต และหันไปขอบคุณ คุณดินที่เดินมาส่ง
“คะ...ครับ” ทำไมเขาต้องทำหน้าตกใจอะไรด้วย หรือรถสวยเกินไป เธอขับเก่งแล้วนะไม่ชนง่าย ๆ หรอก!!
‘รถคุณกิต...คุณกิตมีน้องสาวด้วยเหรอ’
วันนี้เธอโทรมาขอไปทานข้าวกับแม่เพื่อนนาย ซึ่งเขาอนุญาต เพราะเขาคุยนานไม่ได้ กี้อยู่ด้วยเลยเออ ๆ ออ ๆ ไป นี่จะทุ่มแล้วเดี๋ยวต้องโทรเช็กหน่อย
“...อยู่ไหน?”
“ถึงห้องแล้วค่ะ”
“ดีมาก...แค่นี้นะ”
“ทำอะไรอยู่คะ ทานข้าวรึยัง”
“กิตคะ / แค่นี้ก่อนไม่ต้องโทรมา จะโทรไปเอง” เขากดวางสาย ก่อนจะหันไปมองกี้ ที่ตะโกนเรียกเขา
“ออกมานานสองนาน...ที่โต๊ะถามถึงแล้ว คุยกับใครคะ” เธอถาม และคลอเคลียแถว ๆ ซอกคอเขา
“สั่งงานแม่บ้านที่บ้านนิดหน่อยครับ...เข้างานกัน” เขามาประชุมที่ต่างจังหวัด พรุ่งนี้ก็กลับแล้ว
กี้เธอขอมาด้วยเลยให้มา เธอสวย และเข้ากันคนง่าย ทำให้บรรยากาศในการประชุมครั้งนี้สดชื่นดีไม่น้อย
“จะแต่งเมื่อไหร่ละ?” เพื่อนในกลุ่มถามขึ้น
“ก็ไม่รีบครับ ดู ๆ กันไป” เขาตอบพลางยกแก้วขึ้นดื่ม จะมาถามอะไรตอนนี้ว่ะ!!
“สวย ๆ แบบนี้ต้องรีบคว้าไว้นะ เดี๋ยวหมาคาบไปแดก” เขามองเธอที่กำลังยืนคุยกับผู้หญิงคนอื่นในงาน ก็อาจจะจริงอย่างที่มันว่า แต่เขาก็รู้สึกเฉย ๆ ไม่ได้หึงหวงหรืออยากจะครอบครองในตัวเธอ
ถ้าเธออยากไปจากเขา ๆ ก็ไม่ว่า ถ้าเธออยากอยู่เขาก็โอเค เขาไม่มีพันธะผูกพันธ์กับใคร ใครอยากจะอยู่ อยากจะไปก็เชิญ...เขาไม่แคร์
- ผู้เขียน
