85
เขาคุกเข่า ยกมือขึ้นจากนั้นก้มลงหน้าผากติดกับหลังมือของตน “ข้าน้อยโง่เขลาเบาปัญญา ขอให้ท่านยายเจียงโปรดเมตตาข้าสักครั้ง อภัยในสิ่งที่ข้าได้กระทำ ต่อไป ข้าจะเปลี่ยนเป็นคนดี ไม่ทะเยอทะยานฝักใฝ่ในอำนาจ ต่อไปนี้จะกลับเนื้อกลับใจเป็นคนดี ขอให้ท่านยายเมตตาลูกสุนัข ลูกแมวตัวหนึ่งด้วยขอรับ”
“เจ้าเป็นถึงลูกมังกร กลับกล่าววาจากับสตรีต่ำศักดิ์ ช่างน่าขันนัก หากบิดาเจ้าเห็นเข้า ข้าว่าเขาคงจะกระอักเลือดออกมาเป็นแน่ เห็นว่าทำผิดสำนึกแล้ว ข้าก็ควรจะปล่อยเจ้าไป กลับไปแคว้นเฉิงของเจ้า ต่อไปนี้อย่าเที่ยวก่อเรื่องอีกเล่า คงไม่มีใครใจดีเท่าพวกข้า ที่ละเว้นชีวิตของเจ้าอีกแล้ว”
เจียงจินจูโบกมือนึกรำคาญสายตานัก
องค์ชายรองเฉิงจิ่งเจี้ยน กล่าวพร้อมกับคารวะนางอีกหนึ่งครั้ง “ขอรับท่านยายเจียง” ด้วยเพราะสำนึกผิดแล้ว แม้ใบหน้าจะมีแผลเป็นจากรอยมีดเล่มเล็ก ๆ นั่น กรีดลงมาอย่างจัง
ถึงมันจะเจ็บปวดแต่ทว่า จ้าวฟ
