26
สัญชาตญาณนักล่าที่ถูกฝึกฝนผ่านการเคี่ยวกรำมานานหลายสิบปีในหมู่บ้านพรานป่าและบ่มเพาะให้เฉียบคมดุดันขึ้นใจกลางขุนเขา ทำให้ใต้หล้าและผืนดินจู่โจมอีกาลาดตระเวนตนนั้นจนขาดใจตายโดยไร้สุ้มเสียงทันควันก่อนที่มันจะส่งสัญญาณแจ้งเตือนสัตว์เดรัจฉานกลุ่มนั้น
หยาดโลหิตกระเซ็นซ่านเปรอะเปื้อนจงอยปากแหลมอาบย้อมทั่วร่างให้กลิ่นอายนักล่าเต็มตัวทั้งที่เก็บงำประกายมาเนิ่นนาน ร่างไร้วิญญาณถูกโยนทิ้งข้างโขดหินใหญ่อย่างไม่สนใจไยดี
ปีกเงาสีดำประกายขาวโฉบบินร่อนลงมาเกาะอยู่เหนือลำตัวร่างบึกบึนตามเดิม นัยน์ตาแข็งกร้าวดูดุร้ายหิวกระหายการหลั่งโลหิตไม่คล้ายบุรุษและสหายที่นางเคยรู้จักมักคุ้นอยู่ทุกวัน
“มาตัวเดียวก็เท่านี้เอง ไม่เห็นจะร้ายกาจตรงไหน” เหนือมานกระหยิ่มยิ้มย่อง เขาปรายหางตาเย็นชามองซากศพดูถูกความสามารถและยิ้มเหยียดวิธีหมาหมู่ พวกมันชอบหมาหมู่ พวกข้าก็ตอบโต้วิธีหมาหมู่ให้พวกมันรู้ซึ้งบ้างจะเป็นไรไ
