32

1210 คำ

บทที่ 32 เขาและเธอนั่งมองหน้ากันและกัน พูดคุยกัน ส่งยิ้มให้กันด้วยความรู้สึกรักเหมือนกัน แต่ต่างกันที่เจตนา จนกระทั่งถึงเวลาที่ห้องอาหารจะปิด จึงจ่ายเงินและจูงมือกันเดินไปที่รถ “เราน่าจะกลับด้วยกันนะยอดรัก เอารถของคุณจอดไว้ที่นี่ก่อนก็ได้” เขาบอกกับหญิงสาว เมื่อได้คำตอบจากเธอว่าแค่เดินมาส่งเขาเท่านั้น “คุณกลับไปก่อนเถอะ ฉันต้องแวะไปติวหนังสือกับเพื่อนอีก” “ติวหนังสือที่บ้านก็ได้นี่โรส” “หนังสือฉันอยู่ที่บ้านเพื่อน ชุดนักศึกษาก็อยู่บ้านเพื่อน คืนนี้ฉันอาจจะนอนที่นั่น คุณกลับไปเถอะ” “ถ้าอย่างนั้นให้ผมไปส่งคุณที่บ้านเพื่อน ถ้าไม่ตกลงผมไม่ยอมให้คุณไปเด็ดขาด” เขายื่นคำขาดเพราะเป็นห่วงเธอ เนื่องจากเห็นเธอดื่มไวน์ไปหลายแก้ว “ก็ได้” ให้เขาไปเขาจะได้สบายใจ “แต่ฉันไม่ให้คุณขึ้นไปที่ห้องเพื่อนฉันหรอกนะ” “ทำไมล่ะโรส คุณอายเหรอที่คบกับผม” “คุณคงลืมไปว่าความสัมพันธ์ของเรามันไม่ถูกต้อง ฉันไม่ร

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม