Part 5
1051 คำ
PART_5
ตึก! ตึก! ตึก!!
เสียงหัวใจดวงน้อยเต้นแรงแทบจะหลุดออกมาจากอก ร่างกายของเธอก็สั่นเครืออย่างกับลูกนกตกน้ำ ความใกล้ชิดของร่างกายทำให้เธอได้กลิ่นน้ำหอมจากตัวเขา ซึ่งเป็นกลิ่นเดียวกันกลับกลิ่นที่อยู่ตรงที่นอนและหมอนของเธอ
"อย่า!!"อลิซหลับตาปี๋แล้วใช้มือดันหน้าอกแกร่งออกห่างเมื่อเขาเลื่อนใบหน้ามาใกล้ใบหน้าของเธอจนเกินไป
..แล้วสายตาของเขาจับจ้องที่ริมฝีปากของเธอ ราวกับว่าเขากำลังจะ...จูบเธอ
"ห้ามจูบนะ!"อลิซรวบรวมกำลังทั้งหมดผลักหน้าอกแกร่งอย่างแรง เพราะเธอจะไม่ยอมให้ผู้ชายที่ไม่รู้จักมาพรากจูบแรกของเธอไปแน่ๆ
"จูบเหรอ? นี่เธอคิดว่าฉันจะจูบเธองั้นเหรอ"เขาถามออกมาด้วยน้ำเสียงยียวน ขณะที่สายตายังจับจ้องที่ริมฝีปากของเธอตลอดเวลา เห็นแบบนี้จะไม่ให้เธอคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาจะจูบเธอได้ยังไงกัน
"ว่าไง..เธอคิดว่าฉันจะจูบเธอเหรอ"เขาถามย้ำอีกครั้ง แล้วเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้กว่าเดิม
"....."อลิซได้แต่เม้มปากแน่นพร้อมกับพยักหน้ารัวๆ
"หึ!! เสียใจด้วยที่ทำให้ผิดหวัง ฉันแค่มาเอามือถือที่ลืมไว้เมื่อคืน"พูดจบ..เขาก็ควานหามือถือที่น่าจะอยู่บนเตียงของเธอ ทำให้ร่างกายของทั้งคู่บดเบียดกันยิ่งขึ้น จนคนไม่เคยรู้สึกร้อนลุ่มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
"นี่ไง"เขายกมันขึ้นมาโชว์ตรงหน้าคนตัวเล็กที่นอนมองหน้าเขาด้วยท่าทางตื่น
"เอ่อ..ลุกขึ้นสิ...ได้มือถือแล้วไม่ใช่เหรอ"
"ทำไมต้องเสียงสั่นขนาดนั้น ก็แค่อุบัติเหตุ"เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ และไม่ยอมผงะออกจากร่างของเธอ
"หรือว่าเธอ..ไม่เคยใกล้ชิดผู้ชายมาก่อน"เขาเเลิกคิ้วถามด้วยท่าทางยียวน แล้วจ้องหน้าเธออย่างรอคำตอบ
"เรื่องนั้น ..ฉะ..ฉันไม่จำเป็นต้องตอบ..ได้มือถือแล้วก็ลุกขึ้นสิ"
เขายกยิ้มที่มุมปากอย่างร้ายกาจก่อนจะผละออกจากร่างเล็กแล้วเดินออกไปจากห้องทันที ส่วนอลิซก็รีบลุกขึ้นจัดระเบียบเสื้อผ้าใหม่ แล้วรีบจัดกระเป๋าไปเรียน
@ มหาวิทยาลัย
อลิซหายใจหอบๆ เมื่อมาถึงตึกธุรการ นี้เป็นครั้งแรกที่อลิซใช้วิธีการเดินเท้าเพื่อมามหาลัย เพราะหอพักที่เธอเช่าอยู่..อยู่หลังมหาลัยนี่เอง
'ระยะทางก็ไม่ได้ไกลขนาดนั้น ทำไมมันเหนื่อยจังนะ'
อลิซบ่นอุบอิบขณะที่ก้าวเข้ามาในห้องธุรการ เพื่อเข้าไปรายงานตัว มันอาจจะดูวุ่นวายสักหน่อย...แต่เธอก็เข้าใจ เพราะเธอย้ายมาตอนครึ่งเทอม อะไรๆ มันก็จะยุ่งยากหน่อย แต่มันก็ไม่ได้ยากไปซะหมด เพราะเงิน!
หลังจากคุยเรื่องต่างๆ เสร็จ ครูที่ปรึกษาก็พานักเรียนใหม่เข้ามาแนะนำให้เพื่อนๆ รู้จัก และทันทีที่อลิซก้าวเข้าไปในห้องที่เต็มไปด้วยนักศึกษา เสียงเฮฮาก็ดังขึ้นมาทันที
"เฮ้!! เงียบหน่อย!"
เสียงเฮฮาเงียบลงทันที เมื่ออาจารย์วัยกลางคนที่ค่อนข้างเข็มงวดพูดขึ้น
"แนะนำตัวให้เพื่อนรู้จักหน่อยสิ"
"หวัดดี..ฉันอลิซ ~~~"
อลิซก้าวออกไปแนะนำตัวเองทันทีหลังจากที่อาจารย์บอก เธอรวบรวมความกล้าพูดออกไปอย่างชัดเจน จนกระทั่งสายตาของเธอไปปะทะกับสายตาคมของใครบางคนเข้า...จึงทำให้เธอรู้สึกประหม่าขึ้นมาทันที
"บอกไอดีไลน์ด้วยดิ"
เสียงของผู้ชายคนหนึ่งพูดขึ้นมา ตามมาด้วยเสียงฮือฮาของกลุ่มเพื่อน
"โอเค..ไปหาที่นั่งได้"
ขาเรียวก้าวออกไปด้วยท่าทาวประหม่าหลังจากอาจารย์อนุญาตให้ไปนั่งได้
ขณะที่ตากลมโตมองหาที่ว่าง เธอก้าวเดินไปเรื่อยๆ จนเห็นที่ว่างข้างๆ ผู้หญิงคนหนึ่ง แต่พออลิซจะนั่ง เธอกลับเอากระเป๋ามาวางไว้ แสดงออกอย่างชัดเจนว่าเธอไม่ต้องการให้ใครนั่งด้วย
"เฮ้! นางฟ้า..นั่งตรงนี้ก็ได้"
อลิซหันไปมองตามเสียงแล้วก็พบว่าคนที่เรียกคือผู้ชายที่เธอเจอที่ร้านอาหารวันนั้น และเขาก็นั่งกลับกลุ่มเพื่อนที่ไปปาร์ตี้ที่ห้องของเธอ
"นั่งลงได้แล้ว อาจารย์มองแล้ว"
อลิซจำใจต้องนั่งลงข้างๆ ผู้ชายคนนั้นอย่างเลี่ยงไม่ได้ พอได้ที่นั่งอลิซก็เปิดกระเป๋าหยิบอุปกรณ์การเรียนออกมา ก่อนที่เธอจะรู้สึกแปลกๆ เมื่อมีสายตาหลายสิบคู่จับจ้องมาที่เธอราวกับเธอเป็นตัวประหลาด
"ฉันชื่อแจ๊ค ยินดีที่ได้รู้จักนะ"แจ็ค..ผู้ชายที่อลิซเจอที่ร้านอาหารยื่นใบหน้าเข้ามากระซิบเบาๆ
"เช่นกัน"
อลิซตอบพร้อมรอยยิ้ม..ก่อนจะหันไปสนใจอาจารย์ที่สอนอยู่ด้านหน้า แต่สักพัก...ก็มีใครเอาเท้ามาเขี่ยเท้าของเธอจากด้านหลัง พออลิซหันไปมองก็พบว่าเป็นไทเลอร์...ที่กำลังมองเธอด้วยสายตานิ่งเรียบ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น พอเธอหันกลับไป... เขาก็เขี่ยเท้าเธออีกครั้ง แต่ครั้งนี้...อลิซเลือกที่จะไม่สนใจ
..
กริ่ง~~~
ทันทีที่เสียงสัญญาณหมดเวลาดังขึ้น เหล่านักศึกษาก็ลุกขึ้นอย่างพร้อมเพียง
"สนใจไปร้านประจำของเราป่ะ?"แจ๊คเลื่อนใบหน้าเข้ามาถามอลิซที่กำลังเก็บของใส่กระเป๋า
"ไม่เป็นไร พวกนายไปเถอะ"อลิซตอบไปด้วยน้ำเสียงปกติ
"ไปเถอะน่า...ยังไม่มีเพื่อนไม่ใช่หรือไง"เสียงของส้มส้ม
"อย่าเสียเวลาเลย เธอคงไม่อยากเป็นเพื่อนกับพวกเรา"บีน่าพูดออกมาด้วยท่าทางไม่เป็นมิตรเท่าไหร่
"ไม่ใช่อย่างนั้นนะ."อลิซรีบตอบไปทันที เมื่อทุกคนจับจ้องมาที่เธอ ราวกับตัวประหลาด
"...โอเคร...ฉันจะไปด้วย"ทำให้เธอตกลงไปด้วย จริงๆ แล้วเธอก็ไม่ได้กลัวที่จะไปกับพวกเขาหรอกนะ แต่เธอกลัวใครบางคนที่แกล้งเธอตอนเรียนอยู่มากกว่า เขาชอบมองเธอด้วยสายตาแปลกๆ แล้วยังชอบทำอะไรแปลกๆ อีกด้วย...
ไทเลอร์เรียกร้องความสนใจสุดอะ
อ่านจบ อย่าลืมกดหัวใจ คอมเมนท์ เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะ
- ผู้เขียน
