แจกันโบราณถูกวางลงตรงหน้าเอเรียอย่างแผ่วเบา
ผิวเคลือบสีหม่นสะท้อนแสงแดดยามบ่ายเป็นเงาวูบไหว ลวดลายเก่าแก่เลื้อยคดไปตามทรงของมัน ราวกับซ่อนเรื่องราวบางอย่างเอาไว้…บางอย่างที่ไม่เคยถูกเล่า
อินคาเป็นคนนำมันมา และเขาเงียบ เงียบเหมือนทุกครั้งที่ “รู้มากกว่า” แต่ไม่พูด
—
ตอนที่เขาเดินเข้าไปในห้องเก็บของโบราณของบ้านนี้เป็นครั้งแรก เขาไม่แปลกใจเลย ว่าทำไมตอนนั้นที่เขามาที่บ้านตระกูลซินครั้งแรก ที่ถึงถึงเต็มไปด้วย “ไอ”
ไอที่คนทั่วไปมองไม่เห็น แต่สำหรับเขา— มันหนาแน่นพอจะหายใจแทบไม่ออก
ของเก่าแต่ละชิ้น…ไม่ได้แค่ “เก่า” แต่มันเคยผ่านมือคน ผ่านความตาย ผ่านความแค้น และบางอย่าง…ก็ไม่ยอมจากไป
—
เอเรียชอบของพวกนี้ เธอชอบความเก่า ความคลาสสิก ความเงียบที่ซ่อนอยู่ในวัตถุ และคาร์ลก็รู้ดี ทุกครั้งที่เขาเดินทางไปต่างประเทศ ของขวัญที่เขานำกลับมาให้เธอ มักจะเป็น “ของโบราณ”
สวยงาม มีคุณค่าและ…มีบางอย่างติ
