หมอผีปาติกะ

EP26

สนามของผู้ล่า

เมื่อแสงดับลง สถานที่…ไม่ใช่ห้องทำงานอีกต่อไป

พื้นใต้เท้ากลายเป็นหินสีดำด้านแตกร้าวเป็นเส้นๆ คล้ายถูกแรงอัดมหาศาลกดทับมาเป็นเวลานาน หมอกสีม่วงบาง ๆ ลอยอ้อยอิ่งเหนือพื้น กลิ่นของอากาศแห้งและหนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออก

รอบตัวคือความว่างเปล่า ไม่มีผนัง ไม่มีเพดาน มีเพียง “พื้นที่” ที่ดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด

อู่กังยืนชะงักอยู่กลางสนาม ดวงตาสีแดงของเขากวาดมองไปรอบ ๆ อย่างระแวดระวัง

“นะ นี่มันที่ไหน…!” เสียงของเขาก้องสะท้อนกลับมาเองราวกับถูกกลืนด้วยความมืด

อินคายืนอยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตร มือข้างนึงล้วงกระเป๋าอีกข้างคีบบุหรีสูบราวกับไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ต่อสู้

"สนามของฉัน"

อู่กังมองไปรอบๆก่อนจะหรี่ตาลง “ฉันไม่รู้ว่าแกทำเรื่องพวกนี้ได้ยังไง แต่ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนแกก็สู้ฉันไม่ได้หรอกไอ้อินคา!”

อินคายักไหล่ "ฉันชอบความมั่นใจของแก"

ฟึ่บ! อู่กังเกลียดท่าทางเย่อหยิ่งของอินคา ร่าง