[ เชื่อไหม...? ว่าความบังเอิญไม่มีจริง 🌞 ]
-----------------
BAD ENG' : 22
หลายวันต่อมา...
หลังหย่อนก้นลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามในร้านคาเฟ่หน้ามอ. ตะวันก็เอ่ยทักทายผู้นัดพบอย่างไม่สบอารมณ์เฉกเช่นทุกครั้ง
“นี่ถ้าไม่สำคัญมากพอ กูจะกระทืบให้ด้วย” เขาเลิกคิ้วมองซองสีน้ำตาลที่ถูกสไลด์มาให้ครู่หนึ่ง ก่อนบีมจะชี้แจงถึงสิ่งของด้านใน
“สามแสนห้า...”
พอได้ยินแบบนั้นดวงตาเฉี่ยวคมก็เบิกกว้างกว่าเดิมพลางกดคางลงเนิบๆ แน่นอนว่าระดับเจ้าของเอสเอเอ็มคลับและทายาทมาเฟียตระกูลใหญ่คงไม่ตื่นเต้นกับจำนวนเงินแค่นี้หรอก
แต่เขาเซอร์ไพรส์มากกว่าที่คนอย่างบีมสามารถหาเงินได้เยอะขนาดนี้ภายในเวลาไม่ถึงสองปี
สงสัยจะละเลยความสามารถของมันเกินไปหน่อย ขนาดสั่งหมายหัวไว้เกือบทุกผับในจังหวัดแล้วแท้ๆ ยังอุตส่าห์ดั้นด้นไปหาเงินมาจนได้
ไอ้ห่านี่เป็นเด็กโฮสต์รึเปล่าวะ?
“จบไปแค่ปีกว่า มึงหาเงินได้เยอะขนาดนี้เลย?”
“กูไม่
