บ่ายวันต่อมาโรมยังไม่ทันได้ลืมตาแต่จูบหน้าฝากเกลี้ยงของคนที่หลับสนิทเพราะอ่อนเพลียอย่างหนัก เขาคลั่งรักเธอมากจริงๆนะเพราะทั้งที่เมื่อคืนเราพึ่งจะเป็นของกันและกันมายังไม่รู้สึกพอเลย
“ในที่สุดหนูก็เป็นเมียป๋าสักทีนะเด็กดี” ยิ่งมองยิ่งหลงไหลอยากจะขึ้นคร่อมแล้วบอกรักอีกสักรอบสองรอบก็ดีนะหรือจะทั้งวันทั้งคืนเลยก็ได้
“ป๋า…หนู!!” เธอลืมตามองเขาอย่างตกใจแต่เพียงเสี้ยวนาทีความทรงจำแสนเร้าร้อนหลั่งไหลเข้าภายในสมองไม่หยุดจนต้องมุดตัวเข้าผ้าห่มปิดยังความเขินอาย
“เมื่อคืนป๋ามีความสุขมากเลยนะยัยหนู” เธอคือนางฟ้าที่นำสวรรค์มาให้เขาจริงๆด้วย ยัยหนูโผล่หน้าพ้นผ้าห่มมาแค่ตาก่อนจะหลบตากันอีกครั้ง
“เขินเหรอคะ?” เขาดึงผ้าห่มออกเล็กน้อยแล้วนอนตะแคงเท้าคางถามและวางขาพาดทับตัวเธอไม่ต่างจากมืออีกข้างที่กอดยัยหนูไว้ไม่ให้หนีหน้ากัน
“ก็…ค่ะ เมื่อคืนหนูเจ็บนะ” เธอเบะปากนิดๆเพราะมันเจ็บจริงถึงจะมีความสุขก็เถอะ
