EP.1
3340 คำ
2 เดือนต่อมา
[TIN]
19.49 น.
"พี่ตินคะมานี่ๆ"
"อะไร?"
"ทำไมต้องทำเสียงเข้มด้วยเนี้ยย?"
"ไม่ได้เกร็งมันเข้มเอง"
"เฮ้อ..."
ผมกอดอกมองน้องสาวตัวเองที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาที่ตัวเองคิดว่าเข้มที่สุดในชีวิตแล้วอย่างเอาเรื่อง ก่อนจะดันลิ้นใส่กระพุ้งแก้มเมื่อเห็นร่างสูงที่เดินเข้ามาหาเราและหยุดยืนอยู่ข้างๆน้องผม
"พี่ตินนี่ไฟแฟนทิมเองค่ะ"
"ไงนะ ไอ้หน้าเหี้ยมเนี้ยหรอแฟนที่หนูว่าถึง???"
"พี่ติน!"
ดวงตาผมเบิกกว้างมองไอ้หน้าโจรตรงหน้าด้วยอาการตกใจที่เก็บไม่อยู่ ไอ้เหี้ยเอ้ย! ไหนน้องกูบอกว่ามันน่ารักวะ?? ทั้งหนวดทั้งกล้ามปูขนาดนี้วันไหนกูพูดไม่เข้าหูไม่ฆ่ากูหมกบ้านหรอวะเนี้ย???
"ไม่เป็นไรทิม สวัสดีครับผมไฟครับ"
"เออ สวัสดี..." ขนาดชื่อยังน่ากลัว ผมมองทั้งแฟนน้องและน้องของผมสลับกันไปมานานนับนาทีก่อนจะยกมือขึ้น "พี่ขอเวลานอกทิม เราต้องคุยกัน...แบบส่วนตัวด่วนๆ"
ฟึ้บ!
"พี่ตินทำไมเป็นคนแบบนี้??"
ทิมด่าผมทันทีที่ผมคว้าแขนน้องตัวเองให้เดินตาม เราเดินออกมาจากตัวบ้านมาที่บริเวณสระว่ายน้ำของบ้าน ผมปล่อยแขนน้องสาวตัวเองพร้อมกับถอนหายใจเสียงดัง
"หนูจะคบกับคนแบบนั้นจริงๆหรอ??"
"พี่คะ พี่รู้นิสัยไฟเขารึยังถึงมาถามแบบนี้??"
"Oh my god!!...ปกติหนูไม่ย้อนพี่แบบนี้นะคะพี่ไม่ปลื้มมากเลย"
ผมตอบกลับเสียงสูงขณะที่ทิมก็ถอนหายใจออกมาเบาๆอย่างเอือมๆ นี่เอือมผม...เนี้ยนะเฮ้ย ไอ้สีหน้าแบบนี้ของทิมคือไรวะผมไม่เข้าใจจริงๆ
"ทิมขอโทษค่ะแต่ทิมกับไฟเรารักกัน ถึงไฟจะดูดุๆและกล้ามใหญ่กว่าพี่แต่มันก็ไม่ใช่ว่าเขาเป็นคนไม่ดี"
"นี่หนูว่าพี่กล้ามเล็กหรอคะ พี่น่ะหุ่นตลาดนิยมใครๆก็หมายตาพี่"
"แต่สมัยนี้ใครๆก็ชอบหุ่นหมี ทิมก็ชอบคนหมีๆ"
"คนบ้าอะไรเป็นหมี!?"
"เฮ้อ..."
อะไรวะ? คนหมีๆคนก็คนไหมแล้วจะทำไมต้องหมีอีก หมีเป็นสัตว์ไม่ใช่ไงว่ะ...
"อ่อ หุ่นหมีตัวใหญ่ๆเหมือนหมีใช่ไหมโถ่พี่รู้น่า..." เออนี่รู้จริงๆแล้วเว้ย รอยยิ้มผมชะงักทันทีที่เห็นสายตาเอือมๆของน้องที่มองมาอยู่ผมจึงกระแอมไอนิดๆพร้อมเท้าแขนไปกับโต๊ะที่ตั้งอยู่ "คือพี่เป็นห่วงเราไงจะคบใครพี่ก็อยากมั่นใจว่ามันเป็นคนดี"
"ไฟดูแลทิมได้ค่ะ เขาน่ารักและใส่ใจทิมดี"
"ก็แรกๆป่าว??"
"เราคบกันมาจะสองปีแล้วค่ะ"
"เชี้ยไรนะ???"
"จะครบสองปีในอีกหนึ่งอาทิตย์ค่ะ วันเกิดทิมพอดี"
"วอท เดอะ ฟัค!?"
ทิมยิ้มออกมาบางๆอย่างเขินอายขณะที่ผมยังคงเอ๋อแดกอยู่ วะวอท??...นี่น้องผมแอบคบกับผู้ชายตัวโคตรหมีคนนั้นมาจะสองปีแล้ว?? กูกรี้ดได้ไหมสังคม!?
"พี่จะฟ้องพ่อกับแม่"
"พ่อกับแม่รู้แล้วค่ะ"
"ห๊ะ!!?"
"เอ่อ...พี่ตินทิมขอโทษคือก็พี่อ่ะหวงทิมเกินไปถ้าบอกพี่มีหวังพี่ตามระรานไฟแน่"
"เออ! ตามแน่ค่ะถึงบอกตอนนี้ก็ตาม!"
หมับ!
"พี่จะไปไหน!?"
"พี่จะไปตบมันเอาเลือดของมันมาล้างเท้า!"
ทิมขมวดคิ้วทำหน้าไม่ถูกทันทีที่ผมกระแทกเสียงใส่แบบนั้น เออก็ไม่พอใจอ่ะผมเป็นพี่คือน้องมีไรต้องบอกคนเป็นพี่ก่อนไม่ใช่มาบอกพี่เป็นคนสุดท้ายของบ้านไม่ได้ มันไม่สมเหตุสมผล! ผมคว้ำปากขณะที่ทิมก็จับแขนผมไว้อย่างออดอ้อน
"พี่ตินอย่าทำงี้เลยนะคะ นี่ไงทิมก็พาไฟมาให้พี่รู้จักถึงบ้านแล้ว"
"เชอะ!"
"อย่างอนนะคะพี่ ทิมขอโทษจริงๆทิมรักพี่ที่สุดเลยนะ"
"ไม่ต้องมาพูดเลยถ้ารักพี่มากที่สุดต้องบอกพี่เรื่องไอ้หมีนั้นก่อนสิ แบบนี้ใช้ไม่ได้!"
"พี่อยู่ให้บอกซะทีไหน"
"ไงนะ?"
ผมหันมองหน้าทิมนิดๆขณะที่เธอก็มองมาที่ผมอย่างงอนๆ
"สองเดือนมานี่พี่ไม่อยู่บ้านเลยเถอะ พี่ไปล่องเรือสำราญกะสาวๆแล้วก็เที่ยวคลับเป็นว่าเล่น!"
"พี่ไปทำงาน..."
"งานบ้างานบออะไรถ่ายรูปลงมีแต่สาวๆรุมล้อม ทำตัวแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะคะ!"
อ้าว...ทำไมตอนนี้เป็นกูที่โดนด่า? ผมมองน้องสาวตัวเองอย่างไม่เข้าใจพร้อมกับเธอที่ปล่อยแขนผมและเดินไปหาไอ้หมีนั้นที่เดินมายืนอยู่ที่ประตูทางออกมาสระ มันยิ้มให้ผมด้วยแววตาปนขำ เฮ้...นี่ขำกูอ่อวะเดียวแม่งซัดให้ลืมทางกลับบ้านเลยนิ! ผมเอียงคอไปมาขณะที่เดินเข้าไปยืนตรงหน้าแฟนน้องตัวเองที่โคตรจะสูง กูว่ากูก็ระดับนึงเลยนะไอ้ความสูงนิแม่มันเลี้ยงมันด้วยเสาไฟรึไง?
"ผมขอโทษนะครับที่ไม่เคยมาแนะนำตัวกับพี่เลย"
"ไม่ต้องขอโทษ ก็เขาไม่อยากให้ไฟมาเองเข้าใจไหมเนี้ย??"
ปกป้องเขาดีจริงๆแม่คุณ...ผมหัวเราะในลำคอเบาๆและมองไอ้หมีข่มๆคือปกติผมไม่ใช่คนหาเรื่องแบบนี้นะปกติผมน่ะเรียบร้อย
"ฉันก็หวังว่าจะไม่ทำให้น้องฉันมีน้ำตา ถ้าฉันรู้นะแกไม่ได้ตายดีอ่ะเอาจริงๆ"
"พี่ดูหนังเยอะไปแล้วนะคะทิมว่า"
"ทิม...อย่าขัดพี่"
ทิมเม้มริมฝีปากทันทีที่ผมขัดไปแบบนั้นก่อนที่ผมจะเหลือบมองไอ้หมีคนข้างๆน้องตัวเองอีกครั้ง อันที่จริงมันก็โอเคแต่งตัวก็ใช่ว่าจะขี้ๆดูมีเงินพอจะเลี้ยงน้องกูได้อยู่ล่ะว่ะ ผมค่อยๆยิ้มออกมาบางๆและยื่นมือไปตบไหล่ที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อมันเบาๆ
"ขอดูความประพฤติอีกสักสามปีนะแล้วจะเอาไงเดียวบอก"
"โหพี่ติน!"
"ทำไม!?"
"ได้ครับพี่ ผมรอได้ครับ"
"โอ้ยดีจ่ะ รอไปยาวๆ"
ผมตอบเสียงสูงขณะที่น้องตัวเองก็ส่งสายตาที่ค่อนข้างจะอยากฆ่าผมมาให้เป็นพักๆ เรากินข้าวกันและผมก็นั่งคุยกับน้องต่ออีกครึ่งชั่วโมงแล้วก็โดนน้องไล่กลับ ผมไม่ได้อยู่บ้านหรอกนะเอาไว้ให้พ่อแม่กะน้องอยู่พอขี้เกียจฟังพ่อบ่น อันที่จริงก็ว่าจะนอนบ้านนะวันนี้เพราะพ่อกับแม่ไม่อยู่แต่น้องไล่เลยจำใจกลับ...น้องผมนี่ก็ใจแตกพ่อแม่ไม่อยู่ก็พาผู้ชายมาบ้านอ่ะ แต่ก็ดีแล้วล่ะใจแตกอยู่บ้านไม่ใช่ไปใจแตกที่อื่น
"ขับรถดีๆนะคะ"
"อืม อย่าหักโหมล่ะป้องกันด้วยเข้าใจนะ"
"พี่ติน!"
"เป็นห่วง"
ทิมส่ายหน้าไปมาและควงแขนแฟนตัวเองเข้าไปในบ้านด้วยท่าทีสุขขีสุด ผมยืนมองต่ออีกเสี้ยววิต้องเบี่ยงสายตาหนีอ่ะจะอ้วกคือรับไม่ได้น้องมีแฟน เฮ้อ...อยากแดกเหล้าเลย โทรหาใครได้บ้างวะ?
ผมเลื่อนๆเบอร์ไปมาก่อนจะตัดสินใจกดโทรออกหาเพื่อนรักตัวเองขณะที่ก้าวขึ้นรถและสตาร์ทขับออกมาจากบ้าน
(เออ!?)
"เพื่อนฝูงโทรรับแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะคะ"
(มึงมีเชี้ยไรเนี้ยโทรหากูบ่อยจนเมียกูคิดว่ามึงเป็นเมียน้อยกูแล้วนะ!)
"กูอ่ะเมียหลวง มึงไปบอกน้องโลมาเลยนะว่าเธออ่ะเมียน้อย!"
ผมได้ยินเสียงถอนหายใจกับเสียงหัวเราะของผู้หญิงว่ะ...ไอ้เหี้ยพีเคเปิดลำโพงอีกแล้วแน่ๆ ผมถอนหายใจเสียงดัง
"กลัวเมียขนาดนี้วันหลังมึงก็ให้โลมาคุยเลยเถอะ"
(สัส มือกูอยู่ไกลโทรศัพท์ไง)
"แล้วมืออยู่ใกล้ไรอ่ะจ้ะ??"
(ใกล้นม...พี่พี!...นมตัวเองไงโหไรเนี้ยมุขอ่ะมุข!)
"ใจมากเพื่อนกู"
(โทรมามีไร??)
"แดกเหล้ากัน"
(มึงนี่ก็หน้าด้าน เมียกูถือโทรศัพท์อยู่เนี้ยยังกล้าชวน!)
"งั้นชวนโลมาด้วย โลมาไปกินเหล้ากัน"
(สัสติน! เมียกูท้องอยู่!)
"พาพีเคน้อยไปเปิดหูเปิดตาไง"
(มึงเหงาอะไรขนาดนี้เนี้ยถามจริง??)
"คนมีเมียจะเข้าใจไรกู ไม่ไปก็ไม่ต้องไปกูไปนั่งกินคนเดียวก็ได้เว้ย!"
(ใจน้อยไอ้สัส เมียกูท้องเมียกูยังไม่งอนเก่งเท่ามึง!)
"แล้วแต่กู!"
ติ๊ด!
"ถ้ากูมีเมียกูจะผลิตลูกมาแข่งกับมึงไอ้ห่า!"
คิดแล้วเศร้า เมียไม่มีเพื่อนไม่คบล่าสุดเมียเพื่อนก็ท้องอีก! เฮ้อ...เพิ่งแต่งกันได้ปีเดียวทำไมมันเร็วจังวะ ผมส่ายหน้าไปมาขณะที่นิ้วก็เลื่อนดูไลน์ตัวเองไปด้วย เฮ้ยจะว่าไปเพื่อนอีกกลุ่มชวนตี้นี่หว่าผมไปแจมแม่งดีกว่า
23.18 น.
---คลับZ---
"ไอ้ตินทางนี้!"
"ได้ทีแล้วนี่หว่าเรียกกูมาแบกทีมหรอวะ??"
"ประชดเก่ง"
ผมยักคิ้วให้ไอ้สองเจที่ทักอย่างกวนๆก่อนจะยิ้มทักทายพวกที่เหลืออีกสามคนที่กำลังเมาได้ทีขณะที่ข้างกายพวกมันก็มีสาวโนตมเต็มไปหมด กูนั่งไหนได้วะเนี้ย??
"วันหลังพวกมึงควรจะวีวีไอพีถ้าจะพาหญิงมาเยอะขนาดนี้"
"สักคนไหม??"
"ดึกๆดีกว่ากูไม่อยากให้คลอเคลียตอนนี้"
"ฮอลคนฮอต!"
"I'm so so so hot hot!"
ไอ้สองเจถอนหายใจออกมาเสียงดังและยื่นแก้วเหล้ามาให้ผม ผมรับมาและจัดการชนแม่งทุกคนและกระดกดื่มรวดเดียวหมดแก้วทันทีเรียกเสียงโหร้องจากเพื่อนๆได้ไม่ยาก
"มึงกลัวไม่ทันพวกกู?"
"เออ ไม่อยากเป็นคนแบกทีม"
ผมตอบกลับทันทีพร้อมกับมองไปรอบๆคลับเพื่อหาอะไรใหม่ๆดู แต่แม่งก็ไม่มีอะไรแปลกไปจากเดิมเลยเถอะก็เดิมๆมีเพลงมีสาวๆเต้น แล้วก็มีคนนัวกันอย่าว่าแต่โต๊ะอื่นโต๊ะที่ผมกำลังนั่งนี่ก็นัวไม่ต่างกัน
"วันนี้คนเยอะชิบหาย"
"วันนี้ดีเจมา"
"เล่นอยู่ก็ไม่ใช่ดีเจ??"
"สัส ดีเจจีมินมาเว้ย!"
"ใครคือจีมิน?"
ไอ้สองเจกลอกตาไปมาก่อนจะพยักหน้าไปที่โซนวีไอพีอีกทางตรงข้ามกับโซนพวกผม ผมมองตามสายตาไอ้สองเจขณะที่มือก็ยกแก้วขึ้นจิบไปด้วย...เชี้ย นางแมวว่ะ ริมฝีปากผมเหยียดยิ้มทันทีที่เห็นร่างบางที่นั่งอยู่ท่ามกลางการ์ดที่มาคุม เธอผมสั้นตัวเล็กใส่ชุดหนังสีดำรัดเปรี๊ยะขณะที่บนหัวก็มีหน้ากากแมวคาดอยู่
นะนี่มัน...เมียในอุดมคติกูชัดๆ
"ไปอยู่ไหนมาวะทำไมกูเพิ่งเห็น?"
"ใจเย็นไอ้เสือ"
"เห็นล่ะอยากให้อาหารแมว"
"มึงเห็นการ์ดไหม? แค่มึงเดินเข้าไปมึงถูกห่ามออกนอกคลับอ่ะ"
ผมหัวเราะออกมาเบาๆและยักไหล่เบาๆอย่างไม่ใส่ใจ สายตาผมเหลือบมองเธออีกครั้งเพราะยังสนใจไม่หาย...อะไรที่ทำให้ผมจ้องมองได้นานขนาดนี้วะแม่งโคตรดึงดูด
"และในเวลานี้ก็ถึงเวลาของดีเจสาวสุดสวยที่เป็นเกียรติมาคลับเราแล้วนะครับ ผมขอเชิญคุณจีมินขึ้นแท่นเลยครับผมม"
วู้ๆๆๆ
เธอโซฮอต...ผมเหยียดยิ้มเมื่อพวกผู้ชายทั่วทั้งคลับโหร้องกันอย่างชอบใจเมื่อร่างบางลุกขึ้นยืนดวงตานิ่งเรียบตวัดมองไปทั่วคลับก่อนที่เธอจะถอนเสื้อคลุมตัวเองออกให้การ์ดถือส่วนเจ้าตัวก็ก้าวเดินขึ้นบนแท่นดีเจอย่างรู้งาน ไอ้ท่าทางนางแมวแบบนั้นทำให้พวกผู้ชายอย่างผมคลั่งได้ง่ายๆเลยล่ะ ถ้าไม่ติดว่าต้องคีพลุคนี่กูลุกขึ้นกรี๊ดแล้วครับ
"ต้องบอกก่อนนะคะว่าขอบคุณมากที่ทางคลับให้เกียรติจีได้มาสนุกที่คลับนี้ อ่อ...ถึงจีจะเป็นผู้หญิงแต่ก็ไม่ได้มีดีแค่นมใหญ่นะคะเลิกจ้องหน้าอกจีแล้วเตรียมตัวโดดกันดีกว่า"
วู้!!!
เฮ้ยย คำพูดคำจาน่าจับตีจริงๆแม่คุณ...แต่แม่งชอบจังวะ ผมแม่งอยากได้เธออ่ะ!
"จีคงไม่ได้ประชดมึงที่เอาแต่จ้องนมเขาหรอกใช่ไหม??"
ผมหันมองไอ้สองเจทันทีที่มันตะโกนถาม แม่งเห็นกูเป็นคนยังไง?
"กูจ้องทั้งตัวไอ้สัสไม่ใช่แค่นม จบนะ??"
"จบ!"
แกร๊ง!
ผมกับไอ้สองเจหัวเราะเสียงดังและชนแก้วกันอย่างพอใจหลังจากที่ผมตอบไปแบบนั้นพร้อมๆกับเพลงที่กำลังดังขึ้น จังหวะโคตรแปลกแต่ต้องยอมรับว่าเธอไม่ใด้มีดีแค่สวยฝีมือแม่งดีกว่าที่คิด ผมจ้องมองร่างกายที่กำลังขยับไปกับจังหวะที่เธอกำลังเล่นด้วยความเพลินเธอแม่งทำให้ผมหยุดมองไม่ได้จริงๆ
"กูอยากได้"
"ห๊ะ??"
ตัดสินใจแล้วว่ะ ผมหันมองไอ้สองเจพร้อมกับเหยียดยิ้มให้มันอย่างมีเล่ห์นัยขณะที่มันก็กำลังโยกตัวไปตามจังหวะมันส์ๆอยู่
"กูอยากได้มินจี!"
"เธอชื่อจีมิน! แค่ชื่อมึงก็จำไม่ได้แล้วเนี้ย!"
"ชื่อไม่สำคัญกูจำเธอด้วยใจ"
"เธอหยิ่งนะเฮ้ย!"
ผมหันมองเพื่อนอีกคนในกลุ่มที่พูดแทรกอย่างสนใจขณะที่มันก็ยกเหล้ากระดกดื่ม ข้างกายมันมีหญิงซบอยู่และเธอกำลังส่งสายตามาให้ผม...เนี้ยแล้วก็มาอ่อยผมทั้งๆที่อยู่กับเพื่อนผมเนี้ยนะ?
"หยิ่งยังไง??"
"เนี้ยเธอเพิ่งรับงานตามคลับนอกจากแร็ปและแต่งเพลง เห็นว่าแต่ก่อนแฟนไม่ยอมให้รับงานแต่เลิกกันตอนนี้เธอเลยรับงานกลางคืน"
"แล้วก็นะคะ เธอแย่งแฟนน้องตัวเองด้วยแหละเธอนิสัยเสียใครๆก็ว่ากันแบบ...มีแต่คนเกลียด"
"เอ่อ...คืออะไรที่ว่าหยิ่ง??"
ทั้งสองคนที่กำลังเสี้ยมอยู่ชะงักทันทีที่ผมถามแบบนั้น เอ้า...คือพวกมึงบอกกูว่าเขาหยิ่งแต่มาเล่าเรื่องไรก็ไม่รู้ให้กูฟังเนี้ยนะนี่ไม่ต้องการชีวิตส่วนตัวขนาดนั้น
"จีมินรับงานกลางคืนแต่ยังไม่มีใครได้แอ้มเธอสักคน"
"Really?"
"คนที่เขาหาเธอก็ไม่ได้ไก่กาก็รวยเหมือนมึงแหละแต่อาจจะน้อยกว่า"
"อันนี้ไม่ต้องบอกรู้ตัว"
ผมตอบกลับก่อนจะตบไหล่มันเบาๆเป็นเชิงขอบคุณและเดินเลี่ยงๆออกมาจากโต๊ะ อยู่นานแม่งเดียวมีปัญหา
"มึงเดินออกมาทำไม??"
"ก็เมียมันอ่อยกู"
ไอ้สองเจขมวดคิ้วเข้าหากันทันทีก่อนที่มันจะเหลือบมองและยิ้มแห้งๆให้ผมเมื่อเห็นสายตาที่เธอกำลังส่งมาให้ ผมยักไหล่อย่างสุดเซ็งคือไม่อยากมีปัญหาไงไม่อยากให้หน้ามีรอยเพราะอะไรทั้งนั้น
"เอาไงเข้าหาเลยไหม?"
"กูรออยู่เนี้ยมึงมีแผนดีๆไหมไอ้สองเจ??"
"กูว่าต้องมีรุม ตอนกลับแฟนคลับเธอรุมแน่"
"มึงไปจัดการพวกการ์ดซิ" ไอ้สองเจหรี่ตามองผมทันทีขณะที่ผมก็พยักหน้าให้มันอย่างเร่งๆ "ได้โปรดวันนี้ตินอยากได้แมวไปเลี้ยงที่ห้อง"
"อย่า...จะอ้วกกับความดัดจริตมึง"
ผมกลอกตาไปมาทันทีก่อนจะหันมองดีเจสาวคนสวยอีกครั้งซึ่งเธอยังคงทำหน้าที่ดีเจได้ถึงอกถึงใจอยู่ เธอคงจะใกล้ลงแล้วเพราะปกติงานแบบนี้ไม่เกินชั่วโมงหรอก ผมนัดกับไอ้สองเจอีกหน่อยและเดินออกมาจากคลับขับรถมาด้านหลังคลับทันทีเนี้ย...ขนาดโดนหญิงอ่อยตลอดทางพี่ยังไม่หวั่นเลยคืนนี้จิตใจพี่มั่นคงสุดอ่ะ
ติ๊ด...
เสียงข้อความดังขึ้นผมจึงหยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาดูก่อนจะเหยียดยิ้มออกมาเพราะไอ้เจที่บอกว่าเธอออกมาแล้ว ผมมองไปที่หลังประตูคลับอย่างรอคอยและเธอก็เดินออกมาจริงๆ มาคนเดียวด้วยไม่ต้องคิดเลยว่าการ์ดหายไปไหนไอ้สองเจนี่งานดี
ขาเรียวก้าวเดินอย่างเร่งรีบแต่มันก็เร็วไม่ได้มากเพราะส้นเข็มที่เธอใส่อยู่ซึ่งนั้นทำให้เธอช้าจนแฟนคลับตามมาทัน เธอยกมือขึ้นเสยผมและมองไปรอบๆด้วยสายตาคิดหนักเพราะคงไม่รู้ว่ารถจอดอยู่ตรงไหน แถมการ์ดก็ไม่ได้ผมส่ายหน้าไปมาช้าๆและเปิดประตูลงจากรถทันทีที่เห็นว่าเธอกำลังถูกพวกแฟนคลับผู้ชายรุมจริงๆ...แบบพระเอกไงต้องเปิดตัวอลังหน่อยๆ
"จีมินครับคืนนี้ไปต่อกับผมไหม??"
"ผมติดตามคุณมานานแล้วครับจีมิน!"
"ขอทางหน่อยค่ะ"
"จีมินคนสวย!!"
หมับ!!
"เมาแล้วก็ไปนอน เธอกลัวแล้วไม่เห็นไง?"
ด้วยตากลมโตมองขึ้นมาที่ผมทันทีที่ผมช่วยกันผู้ชายที่กำลังจะพุ่งเข้าหาเธอได้ทัน เราสบตากันเสี้ยววิก่อนที่ผมจะดันหลังเธอเดินขณะที่ตัวผมก็กันผู้ชายพวกนั้นไปด้วย
"ขอโทษนะครับศิลปินหมดเวลาทำงานแล้วครับ"
"เฮ้ยยอย่ามาบังนะมึง!"
"พูดให้รู้เรื่องหน่อยครับอยากถูกฟ้องล้มละลายรึไง?"
เออ อย่างน้อยพวกมันก็มีสติเข้าใจสิ่งที่ผมขู่อยู่แหะผมยิ้มออกมาบางๆก่อนจะหันกลับมาและดันหลังจีมินให้เดินห่างออกมาทันทีซึ่งเธอก็ยอมเดินตามแรงดันผมออกมาอย่างงงๆก่อนที่เธอจะหยุดเดินเมื่อเธอถูกดันมาถึงรถผม ดวงตากลมโตเหลือบมองผมด้วยสายตานิ่งเรียบ
"คุณไม่ใช่คนของบริษัทนิ"
"อ่อ ผมคนสาธารณะน่ะ"
"คุณเมาเหมือนคนพวกนั้นไหมคะ?"
"..." ผมหัวเราะออกมาเบาๆพร้อมกับโบกมือไปมาช้าๆ "ผมแค่อยากช่วยคุณน่ะ ไม่กลัวหรอโดนรุมขนาดนั้น?"
"ปกติฉันมีการ์ดน่ะค่ะ ไม่รู้พวกเขาไปไหน"
"...คุณคงจะหนาว"
พรึ่บ...
จีมินมองไหล่ตัวเองที่ตอนนี้ถูกเสื้อผมคลุมอยู่อย่างไม่เข้าใจแต่เธอก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไรหลังจากที่ผมถอดเสื้อแจ็คเก็ตตัวเองที่ใส่อยู่คลุมให้เธอ ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันก่อนที่เธอจะสบตาผมอีกครั้ง
"ขอบคุณนะคะแต่ฉันคงรบกวนคุณไม่นาน"
"ผมว่าคุณควรจะเข้าไปรอการ์ดในรถผมก่อนดีไหม คุณเป็นคนดังนิ"
"คุณก็ดัง"
"รู้จักผมด้วย??"
เธอไม่ตอบและแค่มองผมเฉยๆแต่แค่นั้นก็ทำให้ผมยิ้มออกมาแล้ว ผมจัดการเปิดประตูรถให้เธอเข้าไปด้านในซึ่งเธอก็ก้าวขึ้นไปอย่างง่ายดายโดยไม่ได้กลัวผมสักนิด...เธอน่าสนตรงนี้ปกติของแมวจะขี้กลัวแต่แมวตัวนี้ต่างออกไป ให้ตายชักอยากจะทำให้แมวตัวนี้กลัวซะแล้วสิ
- ผู้เขียน
