“วันนี้กินไรดีวะ” ดีน่าเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นว่าทุกคนเงียบหลังจากที่เดินออกมาจากห้องเรียน
“แล้วแต่เฮเลน” ยูโรและบอสพูดออกมาพร้อมกัน ทำเอาดีน่าถอนหายใจพรืดใหญ่ออกมา
“โอ๊ยย กูรำคาญ!” สิ้นเสียงดีน่าก็เดินไปที่ร้านข้าวมันไก่ทันที ตามด้วยร่างของเฮเลน
“แม่งเป็นบ้ากันรึไงวะ!! วุ่นวายกับกูอยู่นั่น!” เฮเลนเอ่ยขึ้นหลังจากที่วิ่งไปเกาะแขนเพื่อนสาวอย่างดีน่า
“มึงดูไม่ออกจริงดิ?” ดีน่าเอ่ยถามขึ้นด้วยท่าทีติดตลก
“อะไรวะ?” เฮเลนเอ่ยถามเพื่อนสาวอีกครั้ง
“ยัยบื้อ!!” ดีน่าเอ่ยขึ้นก่อนจะผลักหัวเฮเลนหนึ่งที
สวัสดีฉันชื่อ เฮเลน แองเจลิน่า ฉันเป็นลูกครึ่งไทย-สเปน วันนี้ฉันถูกส่งมาอยู่ที่ไทยเนื่องจากฉันค่อนข้างเกเร พ่อแม่จึงดัดนิสัยให้มาใช้ชีวิตคนเดียวที่ไทยซึ่งฉันก็โอเคมากๆ ฉันชอบประเทศไทย เพราะฉันเกิดที่นี่แต่ไปโตที่สเปน วันนี้เป็นวันที่ฉันเข้ารั้วมหาลัยวันแรก มันก็ไม่ได้ดูตื่นเต้นอะไรมากนัก
“อ๊ะ!!! ขอโทษค่ะ” ฉันเดินชนผู้ชายคนหนึ่ง ซึ่งเซ้นส์ของฉันนั้นบอกได้ทันทีว่าเขาไม่ใช่คนดี กลิ่นบุหรี่ราคาแพงคละคลุ้งไปทั่วร่าง ก่อนจะเดินผ่านร่างฉันไป
“เอ่อ เดี๋ยวค่ะ ตึกวิศวะไปทางไหนคะ” ฉันเอ่ยถามชายตรงหน้าขึ้น ดูท่าจะไม่ค่อยสบอารมณ์กับคำถามของฉันนัก แล้วไงใครแคร์
“ฉันกำลังจะไป ตามมา” สิ้นเสียงชายหนุ่มหญิงสาวก็ลุกเดินย่างกรายตามไปทันที
“เห้ยย ยูโรทางนี้” เสียงชายหญิงคู่หนึ่งเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นร่างของชายตรงหน้า
“มึงมากับใครวะ” ผู้หญิงคนหนึ่งเอ่ยขึ้น ดูท่าไม่น่าจะใช่แฟนกัน
“ไม่รู้ มาถามทาง เห็นใส่เสื้อช็อปคณะเรา กูเลยพามาด้วย” ยูโรเอ่ยขึ้นพร้อมกับก้มใบหน้าลงไปมองคนตัวเล็ก ซึ่งเฮเลนก็สบตาคนตรงหน้าเช่นกัน เธอรู้สึกว่าผู้ชายตรงหน้าของเธอนั้นมีเสน่ห์ ร่างกายที่สูงราวร้อยเก้าสิบบวกกับสัดส่วนที่ลงตัว เขาดูมีเสน่ห์เอามากๆ
“ฉันชื่อเฮเลน แลกเปลี่ยนมา” เฮเลนเอ่ยบอกทุกคนขึ้น
“เราชื่อบอสนะ ส่วนนี่ดีน่า เป็นทั้งเพื่อนแล้วก็แฟนของฉัน และก็ยูโร” บอสเอ่ยแนะนำตัวกับเพื่อนใหม่ขึ้น ก่อนจะชักชวนเฮเลนมาอยู่กลุ่มด้วยกัน จากนั้นความสัมพันธ์ของทั้งสี่ก็เริ่มต้นขึ้นเรื่อยๆ
และนี่ก็คือจุดเริ่มต้นของคำว่า เพื่อนในรั้วมหาลัยของฉัน
วยนะคะ