ตอนที่13(เป็นห่วง)

1905 คำ

01:00น. เอ็กซ์ อัครพล.... “หรือว่าเธอเห็นมากกว่านั้น?”ผมนั่งคิดตามกับสิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้ เธอต้องเห็นมากกว่าที่เธอเห็นแน่ๆ ไม่งั้นพวกมันไม่ตามมาฆ่าปิดปากเธอหรอก ผมทำรุนแรงกับเธอดีกว่าให้พวกนั้นทำเธอ เอาไว้ง้อเธอทีหลังละกัน เพราะผมจะง้อเธอไปตลอดทั้งชีวิตเลยล่ะครับ^_^ผมรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ผมหลงรักเธอจนหมดหัวใจแล้ว “แล้วเธอเห็นอะไร?”ผมพูดไปพลางหลับตาลงหลังเอนศีรษะให้พิงไปกับเก้าอี้นั่งขนาดใหญ่แบบพับได้และพกพาสะดวก ตอนนี้น้องๆได้เข้านอนกันหมดแล้วหลังจากที่พวกเราสังสรรค์ร้องเพลงเต้นดื่มเหล้าและทานข้าวกันจนดึก พวกน้องๆรุ่นพี่ก็ต่างพากันไปเข้านอนพักให้เต้นท์นอนของพวกเขา เหลือแค่ผมที่นั่งจมปรักอยู่กับความคิดมากมายที่พรั่งพรูเข้ามาในหัว คำถามมากมายที่ผมต้องการคำตอบ “อื้อออ”เสียงหวานครวญครางที่คุ้นหูของผมทำให้ผมรีบลืมตาขึ้นอย่างไว มองไปตามทิศทางที่มาของเสียงก็พบกับเต้นท์นอนของเด็กปีหนึ่งเต้นท์หน

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม