“ชิงหงลูกรัก”
หนิงชิงหงผู้ก้มมองรายชื่อแขกที่มาจับจองตัวนายโลมเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงเรียกอันคุ้นหู ^^ “ท่านแม่” ลุกขึ้นจากที่นั่งของตนก่อนจะกวักมือให้สาวใช้เม่ยเม่ยนำเก้าอี้มาวางเพิ่มสำหรับมารดา “มาดูหอนายโลมของลูกรึเจ้าคะ กิจการของลูกแม้จะเปิดมาได้ไม่กี่วันแต่ผลประกอบการดีมากเจ้าค่ะ” ส่งบัญชีรายรับรายจ่ายให้มารดาดูพร้อมกับโอ้อวด “ไม่นานข้าต้องนำเบี้ยหวัดไปคืนให้ท่านแม่จนครบแน่ๆ”
หนิงเจี่ยเจียไม่แม้แต่จะเปิดดูสมุดบัญชีรายรับรายจ่ายเล่มนั้น ในทางกลับกันนางเอาแต่จ้องมองบุรุษเจ้าสำราญใบหน้าหล่อเหลาด้านข้างนั่นมากกว่า ห้วงความคิดหมุนวนไปว่านางเคยพบบุรุษผู้นี้มาจับจองนางโลมคนใด...ก็คิดไม่ออก แต่หากจะให้คลายความสงสัย นางก็จำเป็นต้องถามบุตรสาวไปตามตรง “แม่เชื่อว่าเจ้าทำได้อยู่แล้ว ว่าแต่คุณชายท่านนี้คือใครรึ”
หนิงชิงหงมองสลับมารดากับผู้ที่เคยบอกนางว่า ตนเป็นรัชทายาทโจวเหวินหลง แม้จะไม่ค่อ
