CHAPTER 20

1997 คำ

Magnus Nagising ako na masakit ang likod. Hindi talaga ako sanay na matulog sa lapag. Pero ayos lang dahil nabantayan ko si Alexa kagabi. I'm so worried about her. Nagising ako na tahimik siyang umiiyak and all I can do is to be by her side. I sat next to her, rubbed her back, as she was sobbing on the bed. Tears were pouring down her cheeks and she can barely put together a sentence. I hate seeing her like that. Nadudurog ako.  Napabuntong-hininga ako at bumangon. I looked at the bed and my baby is still sleeping. Lumapit ako sa kama at dahan-dahan na tumabi ng higa sa kanya. Tatabihan ko lang naman at walang ibang gagawin sa kanya kahit pa nga ramdam ko ang pagsaludo ng kaibigan ko sa ibaba. You know, flag raising in the morning. It's normal. I just want to feel her, to embrace her. S

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม