“ปีใหม่”
ร่างบางพยายามสะกดน้ำตาไม่ให้ไหลออกมาเมื่อเห็นภาพตรงหน้า ขณะที่ชายหนุ่มผลักคนด้านบนให้ออกจากร่างของเขาโดยไม่สนใจมีนเลยแม้แต่น้อย มือน้อยๆของปีใหม่กำแน่นจนเล็บจิกไปที่เนื้อ แต่ทว่าความเจ็บมันน้อยกว่าใจเธอตอนนี้เสียอีก
“เปิดประตูเข้ามากะทันหันไม่รู้หรือไงว่ามันเสียมารยาท” มีนพูดบอกพร้อมกับดึงเสื้อเกาะอกที่กองอยู่ที่เอวดึงมาปิดหน้าอกไว้ เรียวปากสวยยิ้มเยาะตรงมุมปากมองอีกฝ่ายราวกับผู้เหนือกว่า
“ขอโทษนะคะ เมื่อครู่ปีได้ยินว่าพี่ลุกซ์อนุญาตแล้ว” ปีใหม่ควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่นเครือ ถึงใจจะปวดร้าวเพียงใดก็ทำได้เพียงเก็บมันไว้ก็เท่านั้น
“เธอมีธุระอะไรกับพี่ลุกซ์ก็รีบพูดมา ไม่รู้หรือไงว่ามันเสียเวลาคนกำลังจะจู้จี้กัน” มีนเอ่ยพร้อมกับนั่งกอดอกส่งยิ้มยียวนให้กับอีกฝ่าย เธอรู้ว่าปีใหม่คือใครจึงจงใจที่จะแกล้งหญิงสาวให้โกรธจนเนื้อเต้น แต่ผิดคาดปีใหม่ไม่ได้เดินตามเกมที่หญิงสาววางไว้เลยแม้แต่นิ
