เย็นแล้ว...
ลานรับซื้อสินค้าการเกษตรเงียบเหงาลง ยังมีรถพ่วงเข้ามารอรับสินค้า คนงานที่ทำหน้าที่บังคับเครื่องจักรกำลังลำเลียงสินค้าขึ้นไป
มีคนงานจำนวนหนึ่งที่กำลังช่วยกันทำงานตามหน้าที่ของพวกเขา
นภาเพ็ญไม่ได้ไปใกล้ เธอยังอยู่ภายในห้องแอร์ มองออกไป ใจเลื่อนลอยนึกถึงใครบางคนที่หายไปจากชีวิต ไม่น่าเชื่อเหมือนกันว่าจะทำให้เธอผู้เข้มแข็งตลอดมาจะรู้สึกอ่อนไหวง่ายเหลือเกิน
คำพูดของคนเป็นแม่ยังดังก้องอยู่ในหัว เกี่ยวกับ...สันดานผู้ชาย
แม่ไม่ได้ใช้คำว่า นิสัย แต่แม่พูดอย่างผู้ใหญ่ที่ผ่านร้อนผ่านหนาว ผ่านโลกมาทั้งชีวิต แม่ไม่ค่อยได้เล่าเกี่ยวกับความผิดพลาดหลายอย่างของเตี่ยให้รู้
เพิ่งจะมาเล่าวันนี้เอง แม่อาจจะนึกสงสารเธอจริง ๆ ทั้งในฐานะผู้หญิง และในฐานะแม่คนหนึ่ง โดยเฉพาะในฐานะผู้หญิง แม่ย่อมใจเรื่องแบบนี้มากกว่าเธอหลายเท่า
“คุณหนูครับ มีคนมาขอเข้าพบครับ”
คนงานคนหนึ่งเดินเหงื่อท่วมเลื่อนประ
