เพื่อนใหม่
628 คำ
หลังจากที่อาจารย์สอนเสร็จ พวกเราก็ลงมาทานข้าวกันที่โรงอาหาร
มิ้น : เดี๋ยวกูไปซื้อ พวกมึงจะกินไรกัน
ฉัน : กูเอากระเพาไข่ดาวล่ะกัน
ส้ม : งั้นเดี๋ยวกูไปกับมึงจะได้ซื้อน้ำมาด้วย มึงเอาน้ำไรก้าน
ฉัน : น้ำเปล่าก็ได้
พูดเสร็จพวกมันก็ออกไปซื้อข้าว ส่วนฉันก็ไปนั่งจองโต๊ะเป็นที่เรียบร้อย
" ขอนั่งด้วยคนดิ " เสียงใครบางคนดังมาจากด้านหลัง ฉันเลยหันไปมองเสียงนั่น ก็พบว่าเป็นนายคิมต์ เพื่อนใหม่ที่พึ่งย้ายเข้ามา เดินมากับพวกนายไม้และนายอ๊อฟ เพื่อนร่วมชั่นแต่อยู่อีกห้อง
ฉัน : ตรงอื่นก็มี จะมานั่งทำไมตรงนี้
คิมต์ : ก็โต๊ะอื่นมันเต็ม ผมเห็นคุณนั่งตรงนี้คนเดียว ก็เลยมาขอนั่งด้วย
ฉัน : เดี๋ยวเพื่อนของฉันก็มาแล้ว
ไม้ : เอาเถอะหน่าก้าน ฉันขอนั่งด้วยแค่แปบเดียว
อ๊อฟ : นั่นดิ คนสวยอย่าใจดำเลยน่ะ
ฉัน : อยากนั่งก็นั่ง ฉันจะไปนั่งตรงอื่น พูดจบฉันก็ลุกขึ้นเพื่อจะเดินไปอีกโต๊ะ
คิมต์ : เดี๋ยว ทำไม รังเกียจผมมากเลยรึไง นายคิมต์ดึงแขนฉัน แต่มันไม่หลุด
ส้ม : เกิดอะไรขึ้นว่ะก้าน เพื่อนของฉันเดินมาพอดี ทำให้นายคิมต์ต้องปล่อยมือจากฉัน
คิมต์ : ก็เพื่อนเธอดิ ฉันมาขอนั่งด้วย ทำท่าทางเหมือนรังเกียจฉันเลย นายคิมต์ตอบอีส้มไป
ส้ม : นี่อีก้าน มึงจะไรหนักหนาว่ะ มาๆกินข้าว ส้มมันดึงแขนให้ฉันนั่งลง ฉันเลยต้องนั่งลงไปที่เดิม หลังจากกินข้าวเสร็จ พรึ่บบ !!
มิ้น : มึงจะไปไหนว่ะก้าน ฉันลุกขึ้นขนาดที่เพื่อนๆยังกินข้าวไม่เสร็จ ก็จะไม่ให้ลุกได้ไงอ่ะ ก็อีตาคิมต์มันนั่งจ้องฉันอยู่จนฉันไม่กล้าจะกินข้าวอ่ะ
ฉัน : ขึ้นห้อง พูดจบฉันลุกขึ้นเดินออกมาจากตรงนั้นทันที
( Part คิมต์หัน )
วันนี้เป็นวันแรกที่ผมได้ย้ายเข้ามาเรียนที่ รร.มัธยม แห่งนี้ เนื่องด้วยผมได้ข่าวมาว่าที่นี่มีแก๊งมาเฟียที่คอยทำเรื่องชั่วๆ ผมเลยต้องมาดูว่ามันจริงอย่างที่ข่าวลือกันหรือปล่าว สวัสดีครับ ผมชื่อคิมต์หัน เรียกสั้นๆว่าคิมต์ ครอบครัวผมเป็นมาเฟียอันดับต้นๆของประเทศก็ว่าได้ เพราะผมสามารถฆ่าคนได้โดยที่ผมไม่ต้องติดคุก ถึงตอนนี้ผมจะอยู่แค่ ม.ปลาย แต่วีรกรรมผมนั้นมันเยอะมาก แถมผมยังเป็นเจ้าของบ่อนคาสิฌน และผับอีกหลายสาขาทั่วประเทศในอายุแค่ 17 ปี แต่ตอนนี้ผมให้ลูกน้องคนสนิทของพ่อผมดูแล เพราะแม่ผมอยากให้ผมขึ้นมหาลัยก่อน เมื่อถึงเวลานั้น ผมจะทำอะไรก็ไม่มีใครห้าม และผมก็เข้ามาใน รร.แห่งนี้แค่ในนามเด็กนักเรียนคนนึงเท่านั้น ผมจะเปิดเผยตัวเองไม่ได้ ก้าวแรกที่ผมเข้ามา พวกผู้หญิงก็พากันกรี๊ด จนผมรำคาญ แต่เชื่อมั้ยครับว่ามันคนนึงที่ไม่ได้กรี๊ดหรือสนใจผมเหมือนคนอื่น เธอก็คือก้านแก้ว เพื่อนร่วมชั้นของผมนั้นเอง กลับกัน เธอได้แต่นั่งทำหน้าอย่างกับคนที่ไม่มีวิญญานยังไงยังงั้น หลังจากที่อาจารย์ให้ผมแนะนำตัวเสร็จ อาจารย์ก็ได้ให้ผมไปนั่งโต๊ะข้างๆเธอ ซึ่งมันทำให้ผมเห็นสีหน้าที่ไม่พอใจของเธอทันที นี่ผมน่ารังเกียจขนาดนั้นเลยหรอ ยัยนี่ตาบอดหรือไง
- ผู้เขียน
