บทที่ 12 - 1/2

936 คำ

ค่ำคืนหนึ่งในต่างประเทศ อากาศหนาวจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว ภูผานั่งอ่านทบทวนบทเรียนของวันภายในห้องพักเล็ก ๆ ของหอมหาวิทยาลัย แสงไฟสลัวทำให้บรรยากาศเงียบสงบปนวังเวงเล็ก ๆ เมื่อปิดหน้าหนังสือหน้าสุดท้าย เขาก็หยิบมือถือขึ้นมาเช็กข่าวรอบตัวตามนิสัยที่ทำเป็นประจำทุกคืน ไม่กี่วินาทีต่อมา หน้าฟีดก็ปรากฏภาพใหญ่เต็มจอ พร้อมหัวข้อที่เด่นสะดุดตา “กระแสคู่จิ้น อันอัน–คริส แรงทะลุโซเชียล!” ตามด้วยภาพคู่หลายชุด ทั้งรูปที่คริสลงเองในโซเชียลส่วนตัว และรูปที่นักข่าวถ่ายตอนคริสแวะไปทานอาหารที่ร้านเกี๊ยวของครอบครัวอันอัน ภูผาชะงักนิ่ง สายตาจับจ้องภาพที่อันอันหัวเราะสดใส โดยมีคริสยืนข้าง ๆ มองเธอด้วยแววตาแน่วแน่จนแทบไม่ละไปทางอื่น ทั้งสองดูใกล้กันจนไม่ต้องอาศัยมุมกล้องช่วย หัวใจของเขาเหมือนถูกสะกิดแรง ๆ ทำไมต้องลงรูปคู่กันบ่อยขนาดนี้… ไปกินร้านอื่นก็ได้ ทำไมต้องไปร้านอันอัน… จะใส่สร้อยเหมือนกันทำไม… ความไม่พอใจผุดขึ้นในใจ แม้เขาจะไม่มีสิทธิ์จะรู้สึกเช่นนั้นก็ตาม ภูผาถอนหายใจแรง วางมือถือบนโต๊ะ แต่ยังไม่ทันครบห้าวินาที นิ้วมือก็เอื้อมกลับไปคว้ามันขึ้นมาอีกครั้ง เขาไล่อ่านคอมเมนต์ “คู่นี้เคมีดีมาก ลงเรือแล้วค่ะ!” “เห็นแบบนี้ต้องนอกจอแน่นอน!” “อันอันคู่คริสคือเรื่องจริงแน่ กรี๊ดดด!” ยิ่งอ่านก็ยิ่งเจ็บ เขากดปิดหน้าจอในทันที ไม่อยากเห็นคอมเมนต์ไหนอีกต่อไป เขารู้ดีว่านี่คือ “งาน” รู้ว่ากระแสคู่จิ้นเป็นเรื่องปกติของวงการ และรู้ยิ่งกว่านั้นว่า…เขาไม่มีสิทธิ์อะไรเลย แต่หัวใจกลับปฏิเสธไม่ได้ ว่ามันเจ็บแปลบจริง ๆ ภูผาเงยหน้ามองท้องฟ้ายามค่ำผ่านหน้าต่าง แสงดาวของต่างแดนไม่เหมือนบ้านเกิด แต่เขาก็ยังมองท้องฟ้าที่อันอันอาจจะกำลังมองอยู่ด้วยเช่นกัน เธอสบายดีไหมนะ… งานหนักหรือเปล่า… กินข้าวตรงเวลาหรือเปล่า… แล้ว…มีใครคอยดูแลเธออยู่หรือยัง… คำถามสุดท้ายทำให้หัวใจเขาหล่นวูบ จนต้องหลับตาแน่นแล้วพึมพำกับตัวเองเบา ๆ “นายนี่มัน…งี่เง่าจริง ๆ ภูผา” สุดท้าย มือของเขาก็เลื่อนไปเปิดเพลง “เธอผู้เปล่งประกาย”...เพลงที่เขาแต่งให้เธอโดยที่เธอไม่เคยรู้ เสียงร้องหวานของอันอันค่อย ๆ แผ่วงคลุมความเหน็บหนาวรอบตัว ปลอบหัวใจที่สั่นไหวของเขาให้สงบลงทีละนิด ไม่ว่าจะอยู่ไกลกันแค่ไหน อันอันยังคงเปล่งประกายในโลกของเขาเสมอ แต่ในตอนนี้… เขาไม่แน่ใจเลยจริง ๆ ว่า ตัวเขายังคงอยู่ในโลกของเธอหรือไม่ ... ค่ำคืนของงานประกาศรางวัลประจำปีมาถึง บรรยากาศเต็มไปด้วยเหล่านักแสดงชื่อดังทั้งชายหญิงที่ต่างตบเท้าเข้าร่วมงานอย่างคับคั่ง ทุกคนล้วนเฝ้ารอผลรางวัลที่อาจเปลี่ยนเส้นทางอาชีพของตนเอง เช่นเดียวกับอันอัน ที่ปีนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล นักแสดงหญิงยอดเยี่ยม เป็นปีที่สองติดต่อกัน หลังจากเมื่อปีก่อนเธอเคยถูกเสนอชื่อจากบทตำรวจหญิงที่น่าจดจำ ปีนี้ผลงานละครของอันอันมีเพียงเรื่องเดียว คือ “ทนายสาวแกร่งดังเพชร” ซึ่งเธอรับบทเป็นทนายความผู้ยืนหยัดเพื่อผู้ด้อยโอกาสในสังคม ละครสะท้อนปัญหาของผู้หญิงไทย ตั้งแต่การถูกคุกคามทางเพศในที่ทำงาน การข่มขืน ความรุนแรงในครอบครัว ไปจนถึงการถูกทำร้ายโดยคู่สมรส รวมถึงคดีความอีกหลากหลายรูปแบบ เรียกได้ว่าเป็นละครน้ำดีที่ทั้งเข้มข้นและจรรโลงใจผู้ชมไปพร้อมกัน เพื่อให้เข้าถึงบทบาทอย่างเต็มที่ อันอันใช้เวลาศึกษากฎหมายที่เกี่ยวข้องอย่างจริงจัง ความทุ่มเทครั้งนี้ไม่เพียงทำให้เธอถ่ายทอดบทได้อย่างสมจริง แต่ยังจุดประกายให้เธอเกิดความสนใจอยากช่วยเหลือสังคม ซึ่งเป็นแผนที่หญิงสาวเก็บไว้ในใจและรอจังหวะเหมาะสมในการเดินหน้า ค่ำคืนนี้นอกจากอันอันจะต้องเดินพรมแดงคู่กับนักแสดงนำชายจากละครเรื่องเดียวกันแล้ว เธอยังมีอีกหนึ่งหน้าที่สำคัญ นั่นคือการแสดงเพลงประกอบละคร “เธอผู้เปล่งประกาย” เพลงที่เธอเคยคว้ารางวัลเพลงประกอบละครยอดเยี่ยมเมื่อปีที่ผ่านมา งานปีนี้จึงเชิญเธอขึ้นเวทีเพื่อเปิดงานด้วยบทเพลงอันเป็นเอกลักษณ์นั้นอีกครั้ง แม้จะผ่านเวทีการแสดงมานับไม่ถ้วน แต่อันอันกลับรู้สึกตื่นเต้นเกินบรรยาย เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอจะต้องร้องเพลงต่อหน้าผู้เข้าร่วมงานกว่าห้าร้อยคน ทั้งนักแสดง ผู้จัด ผู้กำกับ และแขกผู้มีเกียรติอีกมากมาย หัวใจของเธอเต้นแรงตั้งแต่รถตู้เลี้ยวเข้าสู่ลานด้านหน้าหอประชุม “วันนี้น้องอันสวยมาก มั่นใจแล้วลุยเลย ยิ้มสวย ๆ เยอะ ๆ นะ เจ๊จะนั่งให้กำลังใจอยู่หน้าจอ” เจ๊หวานกล่าวด้วยน้ำเสียงอบอุ่นก่อนจะส่งอันอันลงจากรถ ประตูรถตู้ค่อย ๆ เลื่อนเปิด เผยให้เห็นแสงแฟลชระยิบระยับจากสื่อมวลชนที่ยืนเรียงรายรออยู่หน้าพรมแดง อันอันสูดลมหายใจลึก รวบรวมสติและพยายามควบคุมความตื่นเต้นที่ยังไหลวนอยู่ในอก

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่

สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป

App Store Google Play

Facebookexpand_more