Gypsophila 39
เกือบหกโมงเย็นประตูร้านถูกเปิดเข้ามาพร้อมกับร่างสูง ๆ ของอาทิตย์ที่คาดว่าน่าจะมารับมายด์กลับบ้านอย่างที่ทำทุกวัน
“สวัสดีพิมพ์” อาทิตย์ส่งเสียงทักทายพร้อมกับรอยยิ้มบาง ๆ
“สวัสดี มารับมายด์ใช่ไหม?” ฉันทวนถาม
“ใช่ ฝนตกน่ะไม่อยากให้กลับเอง” อาทิตย์ยังคงตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่ฟังแล้วดูผ่อนคลายไม่น้อยเลยทีเดียว
“อื้อ มายด์กลับบ้านได้แล้วมีหนุ่มหล่อมารับแล้วเนี่ย” หันกลับไปบอกเพื่อที่นั่งอยู่ทางด้านหลังเคาน์เตอร์คิดเงิน และไม่รู้ว่าทำอะไรอยู่ถึงหน้านิ่วคิ้วขมวดขนาดนั้น
“ทำหน้าเครียดอะไรขนาดนั้น” ฉันทวนถามเพื่อนอย่างสงสัยพร้อมกับเดินเข้าไปส่องดู ก็เห็นว่าเพื่อนกำลังเลือกเมนูอาหารอยู่ จริงจังอะไรขนาดนั้นเนี่ย
“มายด์กลับบ้านกัน” อาทิตย์เดินเข้ามาใกล้ก่อนจะเอ่ยเรียกมายด์ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล คนถูกเรียกชื่อเงยหน้าขึ้นมองก่อนจะพยักหน้าสองสามทีเบา ๆ
“กลับแล้วนะ เจอกันพรุ่งนี้” มา
