ขงเบ้งผลักประตูออกอย่างแรง เสียงสตรีหวีดร้องดังระงม เขาหรี่ตากวาดมองด้วยสายตาคมกริบ สตรีงดงามเหล่านั้นรีบคว้าผ้าผ่อนปกปิดเรือนร่างเกือบเปลือย บางคนหาอันใดปิดมิได้ก็เอามือกอดอกและวิ่งหนีกันจ้าละหวั่น
รอจนสตรีเหล่านั้นหนีไปหมดแล้ว เสียงเซ็งแซ่เงียบลง
ขงเบ้งจึงสาวเท้าตรงไปยังชายหนุ่มหลังม่านโปร่งบาง
“ท่านทราบหรือไม่ เหล่าขุนนางคอยท่านออกว่าราชการเกือบสองชั่วโมงแล้ว” ขงเบ้งกล่าวอย่างขุ่นเคือง
“ข้าจะรีบไปเดี๋ยวนี้” เล่าเสี้ยนลุกลี้ลุกลน
“ไม่ต้อง ข้าประกาศเลิกประชุมแล้วขอรับ พรุ่งนี้ขอพระองค์ทรงเข้าประชุมขุนนางตรงตามเวลาด้วย”
ขงเบ้งที่รั้งตำแหน่งนายกรัฐมนตรีและบิดาบุญธรรมของเล่าเสี้ยน กล่าวตำหนิเล่าเสี้ยนยืดยาว และเรียกราชครูมาสอบถามเรื่องการศึกษา
“นอกจากออกว่าราชการที่ท้องพระโรงแล้ว พระองค์ต้องทรงอักษรอยู่ในห้องหนังสือสามวัน หลังจากนั้นห้ามพระองค์ออกไปที่ใดนอกตำหนักเจ็ดวัน”
นอกจากนั้นขง
