วันวิวาห์ตระกูลหวงกับตระกูลจูกัดวุ่นวายกันเป็นการใหญ่ เย่อิงถูกจับแต่งหน้าทำผมตั้งแต่เช้ามืด แม้งานวิวาห์จะดำเนินตามประเพณีอย่างไม่มีอะไรติดขัด แขกเหรื่อส่วนใหญ่รักษามารยาทเพียงพอไม่เอ่ยวาจามิสมควร หากมีบางส่วนลักลอบนินทาจนเข้าหูบ่าวสาว
“อัปลักษณ์ยิ่งนัก ทำไมบุรุษรูปงามอย่างขงเบ้งจึงหาเจ้าสาวเยี่ยงนี้”
เย่อิงสั่นสะท้านเมื่อได้ยินวาจาเสียดแทงใจ หากขงเบ้งยังทำหน้านิ่งเฉย มิยินดียินร้ายแต่ประการใด เขาเพียงเอื้อมมือมากอบกุมมือหยาบคล้ำของเจ้าสาว ขงเบ้งบีบมือเจ้าสาวเบาๆ ประหนึ่งให้คำมั่นว่าเขารักนางเพียงไร ความอบอุ่นจากมือเจ้าบ่าวแผ่ซ่านมายังหัวใจ เย่อิงจึงรู้สึกดีขึ้นหลายส่วน
ขงเบ้งสงสารเจ้าสาวเหลือเกิน เย่อิงมิใช่คนงาม มิทราบเพราะเหตุใดเวลานางแต่งหน้าความงามกลับยิ่งลดหลั่นลงอีกหลายส่วน ยามมิแต่งแต้มสีสันบนใบหน้ากลับดูสดใสเป็นธรรมชาติกว่า วันนี้ควรเป็นวันที่อิสตรีถูกแต่งแต้มอย่างงดงามที่สุดใ
