เพลงพิณไม่อยากรับเงินจากชาร์ลแต่ชาร์ลยังคงยืนยันว่าจะให้จนเพลงพิณปฏิเสธไม่ออกอีก และชาร์ลยังคงทำให้เพลงพิณประหลาดใจตอนที่กลับไปทำงานแล้วพบว่าโต๊ะทำงานของเธอถูกย้ายเข้าไปอยู่ในห้องทำงานของเขา เธอไม่ได้มาทำงานพร้อมกับชาร์ลเพราะไม่อยากให้ใครสงสัย จึงต้องรอชายหนุ่มที่ออกจากห้องหลังจากเธออยู่สักพักก่อนที่เขาจะปรากฏตัว
“คุณชาร์ลคะ” เพลงพิณที่นั่งรออยู่ในห้องเรียกชื่อคนที่เพิ่งก้าวเข้ามา “ทำไมโต๊ะของพิณมาอยู่ในนี้ได้ล่ะคะ”
ชาร์ลโอบร่างบอบบางพลางก้มลงสูดดมความหอมหวานของหญิงสาวอย่างหลงใหลทั้งๆ ที่เพิ่งห่างกันไม่ถึงชั่วโมง
“ผมให้คนย้ายเข้ามาเอง ผมจะได้เห็นหน้าพิณตลอดเวลาไง” ชาร์ลหอมแก้มเพลงพิณอีกข้าง “ปกติห้องของผมไม่ค่อยมีใครมาอยู่แล้ว พิณไม่ต้องกลัวหรอก”
ชาร์ลพูดอย่างรู้ทันว่าเพลงพิณกำลังกลัวว่าเรื่องระหว่างเขาและเธอจะแพร่งพรายออกไป เพลงพิณคล้อยตาม ห้องของชาร์ลเป็นส่วนตัวอย่างที่เจ้าของห้องบอก
