Widowed Rose

Chapter 14: Impostor [2]

"Ahhh! Mamatay tao!-" Agad akong nag hagis pa ng isang kutsilyo, this time ay papunta ito sa lalaki. Pumasok ito sa bunganga niya at tumusok palabas sa left side ng pisnge niya. Para karne ng bbq na natuhog. Perfect, I still didn't lost my magic touch in throwing knives.

"Ah!" He screamed again. Kaya lumapit na ako sakanya at itinayo ito. Hinawakan ko ang ulo at dagger niya at malakas na inipaskil ito sa plywood na pader nila. Nagmistula siyang artwork na ipinaskil sa bulletin board.

"Ang ganda mo diyan tignan perfecto! I'll get 100 as grade para sa masterpiece na ito kapag nakita ni Jacob ang ginawa ko sayo." Ipinunas ko ang dugo sa kamay ko sa cabinet bago muling bumalik sa upuan ko para kumuha pa ng dagger.

"Awe, diba sinabi ko sayo na gusto kong malamam kung nakatayo pa din yan kung mamatay kang nakatayo yan? Bakit mo pinatahan!" Malakas ko siyang sinapok sa ulo matapos kong makita na bumalik na sa normal ang ari niya.

"P-please" Halos kainin na niya ang sipon niya dahil sa takot.

"Diba gusto mo ng pinapanood ka ng ibang tao? Bakit ngayon ayaw mo na?" Nilapitan ko isa isa ang mga camera niya na naka set up sa loob. Tinanggal ko isa isa ang mga memory nila bago dinurog ang mga ito.

"Gusto mo bang mamatay? sinabi kong gusto kong gumawa ng experiment eh!" Hinarap ko siya and frowned.

"H-hindi mi-miss."

"Kung hindi mo napatayo yang kaibigan mo jan, isusunod kong puputilin yan. Very good." I smiled as an approval ng hindi siya magdalawang isip na aliwin ang sarili. Tsk tsk tsk.

Sunod kong pinag tuunan ng pansin ang computer nila. Binutol ko ang lahat ng wirings ng computer box at ibinulsa ang hard drive.

"So tell me, sino si Widowed Rose." Simple lang ang naging tanong ko sakanya pero napaka tagal niyang sumagot.

"I-isa siya sa mga malaking supplier ng droga sa Pilipinas. "

"Tapos?"

"Malaki ang oraganisasyon na hawak niya, kung ako sayo wag mo nalang halungkatin ang tungko sakanya."

Pano ako hindi makikialam eh sinisira ng impostor na yon ang maganda kong record. Drug lord? Parang napaka cheap naman atang ilagay ko yan sa resume ko.

"Pano ko siya mahahanap?"

"Studyante siya sa--" Ihinagis ko ang kutsilyong hawak ko at bumaon ito isang pulgada ang layo mula sa tuktok ng ilong niya. Sa sobrang takot ay naihi pa ito sa hinaroroonan niya.

"Alam ko na yan, next information."

"Sikat siya dahil lahat ng mga pinapatay niya ay namamatay gamit lang ang isang wire. Walang nakakaalam kung a-anong ityura niya. A-ang na-narinig ko na may malaki siyang tattoo na itim na rosas sa likod niya at madalas nakasuot ng itim na belo."

Just as I thought, this person na gumagaya saakin, may mga bagay siyang alam tungkol saakin. Marami siyang alam tungkol saakin. Pati ang gamit ko sa asasinasyon ay alam din niya. Walang buhay na tao ang nakakaalam na may tattoo ako.

Okay that all I need to hear. Lumusot ako sa bintana at handa na para bumaba pero natigilan ako ng may naalala ako.

"Ah! Ah! P-please tanggalin mo na to, mapupunit na ang bunganga ko m-miss." Nagmamakaawa siya.

Ah oo nga eto pala. Hinugot ko ang pagkakabaon ng kutsilyo sa pader.

"Th-thank you-"

At saka mabilis na ginilitan siya sa leeg.

"Putangina talaga kung minamalas ka naman oo." Inilagan ko ang pagtalsik ng dugo pero may ilan pading tumama sa eye glasses at damit ko. Ugh kadiri.

1 week, I think this is the longest record na napigilan ko ang sarili kong pumatay. Except yung nangyari kagabi sa laban nila Blaire, that was an exemption because I did that para iligtas sila. Sometimes I feel like I want to kill just for fun, day by day nare-realize ko to. Ito na din ang isa sa mga rason ko kung bakit ko gustong tumigil na. I think I am already loosing my rationality as a human.

Well kung tatanungin niyo ako kung nakokonsensya ba akong sa dalawang to? My answer is no since peste din naman sila sa lipunan. It's their fault din naman. Sino kasi nag sabing idamay nila ako sa mga kalokohang ginagawa nila. Kung hinayaan nalang sana nila akong makinig sa usapan nila at umalis ng tahimik edi sana buhay pa sila hanggang ngayon at gumagawa ng porn videos nila.

Plus, everyone dies naman; it's just a matter of who goes first and who goes last.

I looked down at tinignan ang lalaking nakahandusay sa papag. I frowned because of disappointment dahil nag shrink ang ari niya. Awe, I guest my experiment was a failure. It would have been epic if the police investigators saw an erect p***s when they got here. Hahaha ano nalang iisipin ng mga tao sa morgue? Would have been fun, too bad ayaw makisama ng junior niya.

Muli kong nilibot ang tingin ko sa paligid para i-double check kung may nakaligtaan ba akong camera sa kwarto. Nang masigurado kong okay na ang lahat ay agad kong nilisan ang lugar at bumalik kung saan ko pinarada ang sasakyan ko.

Mmm, I'll deal with this fake Widowed Rose. The sooner, the better.

Madilim na ang paligid pero since nandito naman na ako sa labas susulitin ko na. Inalis ko na ang madumi kong damit at nag alcohol sa buong katawan. Malay ko ba kung anong bacteria ang kumapit saakin mula sa maduming kwarto ng dalawang yun.

I checked my wound and thank God one inch lang ang ibinuka nito. Gumamit ako ng dalawang bala mula sa surgical staples para isara ang suga. Sumunod ay nagpahid ako ng disinfectants saka binendahan ang buo kong balikat ko para hindi ko kaanong magalaw ang sugat.

Ang bobo naman ng mga doctor na tinawag ni Pietro, I am am even better in dressing wounds.

Nagpalit ako ng extra kong damit dahil pupunta pa akong mall. Mga 20 minutong pagmamaneho, agad din akong nakarating sa mall.

Agh this is life, I can go shopping ng walang mga taong nakabuntot saakin reminding me of many company problems na sobrang nakaksakit sa ulo. Or hired assassins na gustong pumutol sa ulo ko. Finally Its just me, myself and ---

"Nicky!!! Nandito ka din?!"

"Pre si Nicky yun oh!"

I was about to say me, myself and I pero parang malabo na ito. Lumihis ako ng direksyon pero hinabol nila akong lahat. Ahhhh gusto ko lang naman mapag isa!

"Huy Nicky hindi mo ba kami nakita?" Sinuntok ako ng mahina ni Ace sa balikat.

"Ahaha kayo pala hindi ko kayo nakita hehe." I scratched the tip if my nose at tumawa ng awkward.

"So anong gagwin mo dito? Pupunta sana kami mag arcade ngayon e saka mag mimiryenda, sama ka?"

Tinatanong palang ako pero hinihila na ako nila Bernard papunta sa inuupuan ni Blaire. Gosh kung papatayin ko ba silang lahat ngayon magiging tahimik na ang buhay ko? I want to slit their necks so bad.

"Anong ginagawa mo?"

"Nothing" Ibinaba ko ang kamay kong nakahawak sa leeg ni Bernard at nginitian si Blaire na masama ang tingin saakin. Can he read my mind? Maybe, maybe not.

"Sorry guys hindi ako makaksama sainyo, I need to buy few things so kung pwede bintawan niyo na ako dahil marami pa akong gagawin." Lumusot ako papalayo mula sa pagkakaakbay ni Bernard at Miky saakin.

"Oh? Bakit ngayon mo lang sinabi?"

Because you didn't let me speak idiot. Gusto kong hampasin ng chainsaw ang muka ni Ace ngayon.

"Samahan ka nalang nami para mabilis ka gusto mo?" Alok ni Miky saakin.

"Gusto ba ni Blaire?" I asked back.

"No" Madiin namang reply saakin ni Blaire, as expected.

"See? No daw so good bye!" Tumakbo ako papalayo sakanila pero may humila ule sa collar ng damit ko. Anong trip ng mga to at gustong gusto nilang hiwakan ako na parang pusa. Porke ba matatangkad sila?

I turned around at bumulaga saakin ang malamig na mga titig ni Blaire "Oh, ayaw mo akong pakawalan dahil namimiss mo ako?"

I wiggled my brows at ngumiti ng matamis sakanya.

"Let's see what things will you buy." Nginisihan niya lang ako at iniling ang ulo na parang sinasabing puntahan ko na ang gusto kong puntahan.

"Yes! Tara Nicky dali."

Agh gusto kong manuntok ng muka ngayon. Sinasadya ni Blaire to eh, anong problema nitong taong to samantalang napakanbait ko pa naman sakanya. Hmm oh well since sumama nalang din naman sila, then wag silang mag rereklamo dahil I am about to suck my card dry tonight.