Widowed Rose

Chapter 41: The last mission [10]

Binilisan ko pa ang takbo ko pero makulit sila at nagpatuloy pa din akong hinabol. Dahil mababaw lang ang bulsa ng palda ng unipormeng suot ko, nahulog ang isa sa mga gamit na bala. Titigilan ko sana para puluting muli pero hindi na natuloy dahil sa oras na tumigil ako sa pagtakbo ay paniguradong maabutan na nila ako.

"Arg f*****g hell!"

Inakyat ko ang mataas na gate pero kung minamalas nga naman, I missed my footing. Sumabit ang isang paa ko sa gate at naipit ito sa gitna ng mga tusok nito.

Nabitin ako ng patiwarik so I can't see kung malapit na ba sila so I panicked a little.

"Hahaha WR I am so disappointed in you."

Thank God, nakahinga ako ng maayos ng biglang dumating si Flory. Inakyat niya ang gate at tinulungang alisin ang paa kong sumabit.

"Are you sure wala kang tinirang ebidensiya?"

"Nahulog ko yung isang bala ng baril ko on my way papunta dito." I massaged my leg ng makalaya ako sa pagkakasabit.

"It's only a bullet that's okay, tara I moved my car over there."

Nagmadali kaming sumakay sa sasakyan ni FV at mabilis na nilisan ang lugar. I picked up my phone and run a few combinations of numbers. After waiting for few minutes, pumasok na ang virus sa system ng Wilson University which deleted all of their informations inclutiong CCTV records.

"We have a problem FV. The bullet has my name carved on it." Napahilot ako sa sentido ko.

"What?!" Biglaan ang pagtapak niya sa preno so I almost hit my face on the dashboard.

"WR anong iniisip mo at gumamit ka ng ganung klase ng bala? Are you crazy? Akala ko ba gusto mong mamuhay ng normal, kapag nalaman nila na ikaw ang may ari ng bala na yun it means bye bye freedom alam mo yan."

"I had no choice okay? Hinahabol ako ng Scorpion gang so I have run."

"Is that a problem? Sino ba yang Scorpion gang na yan, we need to kill them tonight. The dead cannot speak WR you know that."

"No, no, no hindi mo naiintindihan. They're my friends so..."

"Hahaha" Umalingawngaw sa loob ng kotsye ang tawa ni FV. The f**k is she doing?

"You're not helping FV, just take me home. I have to get rid of that house."

Nagdiretyo na kami papunta sa bahay.

As soon as I got home, nilagyan ko gn pangunahing lunas ang mga galos ko at ibinalik ang itim na kulay ng buhok ko.

After that, tinulungan ako nila Cholo, Richard at Flory na kunin ang mga importanteng mga gamit ko. The rest ay iniwan na sa loob.

"Are you sure you're going to do this? Ayaw mo bang ibenta nalang ang bahay tapos ibigay mo nalang saakin yung mapg bebentahan mo instead of wasting it?"

"When did you became this cheap FV? Puro pera ang laman ng bunganga mo." I glared.

"Kapag ikaw nag nasa sitwasyon ko I think you will do the same bitch."

"Enough, maayos ba ang pagkakalagay mo ng mga bangkay sa loob?"

"Yes there are two men at isang babae gaya ng sinabi mo. I paid a lot for those dead bodies sa morgue plus my effort and professional fee so dapat ten times ang payment mo saakin."

Hindi ko na pinansin ang pagiging magpag samantala ni FV at nilapitan ang bahay na tinulugan ko ng ilang araw. Katatapos lang na pilugan nila Cholo at Richard ito ng gasolina sa loob at labas.

Without bathing an eye, ihinagis ko ang hawak kong lighter. As soon as it hit the ground, agad nag liyab ang buong bahay at unti unting nilamon ang lahat.

"Okay, namatay si Joana Richardson dahil sa sunog. Here this is yours now do whatever you want on this one." Ihinagis ko ang susi ng limo ko kay FV bago ako sumakay sa dati kong sasakyan.

"Is this a goodbye for the both of us?"

"I am the owner of Rosegate University FV, kung gusto mo you can transfer there I'll handle the paper works. If not, then you know how to contact me. Let's go."

While on the road pabalik sa mansion, I felt so empty inside. That's it? That's my last mission?

"Miss Nicky,nandito na po tayo." I went back to reality ng tawagin ako ni Ricardo. We stayed inside the car for a few second bago natuhan si Cholo at lumabas ng sasakyan para pagbuksan ako.

Ika-ika akong lumabas sa sasakyan. Agad naman akong sinalubong ni Pietro at kunot noong inalalayan ako papunta sa loob. Bumungad din saakin ang mga taong hindi ko inaasahang makita ngayon.

"Oh? Are you that excited to see me back in the mansion again? Did you miss me?" I laughed trying to taunt sila Jimmy na parang mga batang nakahilera sa harap ko.

"Madam." Lumapit nanaman saakin si Pietro, and this time dala nanaman niya ang dalawang matandang doctor na ayaw na ayaw kong nakikita.

I let them lift my shirt exposing my bruised body.

"Careful, I think I broke two ribs this time." Natatawa kong sabi pero malalim lang na hininga ang isinumbat saakin ni Pietro.

"Leave us here." Binugaw lahat ni Pietro ang mga alagad niya at namang silang sumunod.

Arghhh not again. Tinakpan ko ang magkabilang tenga ko dahil ayaw kong makarinig ng kahit na anong sermon mula sakanya.

"The school called at sinabing hindi ka pumasok ng ilang araw. They said tomorrow is your departmental exam at kung hindi ka dadalo babagsak ka na sa mga subjects mo."

Mukang na gets ni Pietro ang inasta ko dahil iba ang sinabi niya at hindi niya kinuwestyon ang mga bagong galos ko.

"I can pull a string kung gusto mo madam to help you pass the exam.-"

"Thank you, but I have to decline. Papasok nalang ako bukas," His offer is quite tempting pero no thanks.

"No Nicky- I mean Madam. You have a broken rib so kailangan mong magpahinga ng at least 6 weeks. Kailangan mo ding umiwas sa mga mabibigat na trabaho." Sumingin ang matandan while she is cleaning my wound.

Tumahimik nalang ako para maiwasan na din sa pag dada ang mga matatandang nasa paligid ko.

So eto na talaga, I can't come up with any excuses anymore. This is already the end of Widowed Rose? Eto na yun?

From now on I will stop killing people. Lalayo na ako sa gulo, or any person na malapit sa gulo. I will stick to my goal which is to study, get a normal job, date a normal person, marry a normal person and live just like any normal person would do.

Okay to start with that goal first, I need to review for tomorrow!

Excited kong nilingon si Pietro, "Pietro bring me my notes mag rereview ako para bukas!"

I am so in the mood today. Sobrnag ginaganahan akong mag aral until I heard what Pietro said.

"Madam, simula pasukan balpen, baril at kusiltyo lang ang dinala mo sa paaralan."