18 การกลับมา
เทค…
เพี๊ยะ!!!!!!!!!!!!!
ผมทำอะไรลงไปว่ะ! ผมตบหน้าใยไหมงั้นหรอภาพที่เห็นคือผู้หญิงคนนั้นนั่งลงไปกับพื้นทันทีที่มือผมกระทบหน้าเธอ ผมไม่ได้ตั้งใจที่จะทำกับเธอแบบนั้นแมร่ง!!!! ผมพลาดแล้วครั้งนี้ผมยอมรับว่าผมโมโหที่เห็นเธอมากับไอ้ซิกแล้วพอมาเจอเหตุการณ์เมื่อกี้มันยิ่งทำให้ผมขาดสติจนเผลอทำกับใยไหมแบบนั้น
“พี่เทคเป็นอะไรหรือเปล่า” คนตัวเล็กที่นั่งอยู่ๆ ข้างบนรถผมถามออกมาตลอดทางที่มีแต่ความเงียบ
‘นายไม่คิดจะถามฉันสักคำหรอว่าฉันได้ทำหรือเปล่า’ จู่ๆ เสียงที่ปนด้วยน้ำตาของเธอก็ลอยเข้ามาในสมองของผม ทำไมผมถึงไม่ถามเธอล่ะ
“พี่เทคคะ!”
“ครับ…” ผมลืมไปเลยว่าเมื่อกี้คนตัวเล็กที่นั่งข้างผมถามอะไร
“พี่เทคเป็นอะไรหรือเปล่าทำไมดูเหม่อลอยจัง” ผมได้แต่ยิ้มให้กับใบหน้าหวานที่ตอนนี้มันเต็มไปด้วยรอยมือ เธอตบใบหญ้าจริงหรอ ไหม ผมไม่ควรจะมาคิดถึงคำถามแบบนี้ในตอนที่ผมตัดสินเธอไปแล้ว
“ใยไหมตบเราจริ
