สวาทรักพราวพรรณ ตอน 3

4162 คำ

พราวพรรณในชุดนอนโปร่งบางสีดำอวดเต้าเต่งตึงที่มีเม็ดทับทิมสีแดงประดับอยู่ ส่วนด้านล่างใส่กางเกงชั้นในลูกไม้สีดำบาง ที่ไม่อาจปิดสิ่งสงวนของเธอได้มิด นั่งทานอาหารค่ำภายในห้องนอน เพราะไม่อยากลงไปประจันหน้ากับคนขับรถตัวแสบ จึงสั่งแม่บ้านยกอาหารขึ้นมาให้ เมื่อทานเสร็จก็เรียกแม่บ้านมาเก็บจานลงไป เรือนร่างอรชรยืนสูดอากาศตรงระเบียงห้องยามค่ำ ความเย็นของสายลมพัดโบกชุดนอนโปรงใสพลิ้วไหวตามแรงลม กระทบผิวเนื้อขาวนวลเนียนของพราวพรรณ เธอสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ สีหน้าอิ่มเอิบรับอากาศบริสุทธิ์ พราวพรรณคลี่ยิ้ม ความเครียดเรื่องสมหวังมลายลง ความสดชื่นและความง่วงมาแทนที่ จึงหมุนตัวกลับเข้ามาในห้อง ล้มตัวนอนบนเตียงนุ่ม ตลบผ้าห่มขึ้นมาคลุมหน้าอกกันอากาศตอนดึกจะหนาวเหน็บ ไม่นานเสียงลมหายใจสม่ำเสมอบ่งบอกว่าพราวพรรณเข้าสู่ห้วงนิทรา “อาๆๆๆ” เสียงพราวพรรณครวญครางผะแผ่ว เหมือนอยู่ในห้วงฝันเคลิ้ม เรียวขางามค่อยๆ กางออกอย่างไม่รู้ตัว ลิ้นร้อนชื้นตวัดขึ้นลง สลับดูดเม้ม ติ่งเนื้ออ่อนนุ่มหอมหวานฉ่ำน้ำผึ้ง ทำเอาร่างพราวพรรณบิดร่อน ส่ายวนเคลิ้มไหว นัยน์ตาสวยหลับพริ้ม เรียวปากบางเม้มแน่นซาบซ่านเสียวสัมผัสวาบหวามวูบหวิว พราวพรรณดิ้นทุรนทุรายด้วยความซ่านสยิวอยู่นานหลายนาที ก็กรีดร้องออกมา น้ำใสไหลนองล้นกลีบดอกไม้หอมออกมาเปรอะที่นอนเป็นดวงเด่น หญิงสาวสะดุ้ง ลืมตาตื่นขึ้น หอบหายใจแรง เธอเห็นเงารางๆ ตรงปลายเตียงในความมืด ก็เอี้ยวตัวหันไปเปิดไฟหัวเตียง พอหันกลับมา ดวงตาคู่สวยเบิกกว้าง อุทานด้วยความตกใจ “ลุงสมหวัง!” นี่เธอไม่ได้ฝันเปียก คนขับรถเฒ่าตัวแสบจัดการเธอซะอ่อนระทวยด้วยลิ้นฉกาจ “ละ ลุง เข้ามาทำไม” พราวพรรณถามเสียงหอบ จ้องคนรถเฒ่าที่นั่งยิ้มเผล่ ชีเปลือย “ผมคิดถึงคุณพราว เลยมาทำให้คุณพราวมีความสุข คุณพราวชอบไหมครับ” สมหวังเสียงแหบสั่น มือหยาบกร้านลูบไล้แก่นกายผงาดผึงพร้อมรบ พราวพรรณเหลือบมองท่อนกายใหญ่ของสมหวังอย่างลืมตัว ลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มันใหญ่กว่าของวศิน เจ้าท่อนเนื้อลำโตนี้ เคยเข้ามาฝังในตัวเธอหลายครั้งหลายครา กระทั้งทำเธอสุขเกินพรรณนา “ลุงสมหวังออกไปเถอะ พราวจะไม่เอาเรื่อง อุ๊บ” เสียงหวานบอกได้แค่นั้นก็ถูกปากหนาของคนรถเฒ่าประกบปิดปากเธอแนบแน่น เร่าร้อน ตามด้วยลิ้นชื้นบุกทะลวงสำรวจโพรงปากหอมหวานของพราวพรรณเป็นเวลานาน แล้วผละออก “ปากคุณพราวหอมหวาน ไม่แพ้น้องสาวเลยครับ” สมหวังเปรียบปากของพราวพรรณกับกลีบดอกไม้หอมฉ่ำน้ำของเธอ ด้วยรอยยิ้ม แววตาฉ่ำเชื่อม ก้มมองกลีบดอกไม้หอมที่เสร็จคาลิ้นของเขาอย่างย่ามใจ ไม่ทันที่พราวพรรณจะตอบอะไร สมหวังจู่โจมขึ้นคล่อมร่างเปล่าเปลือยที่ถูกเขาถอดชุดนอนออกไปนานแล้ว พราวพรรณเพิ่งรู้ตัวว่าไร้อาภรณ์ห่อหุ้มกาย สมหวังฉกจูบ ดูดดึงลิ้นพราวพรรณอย่างหื่นกระหาย มือหยาบกร้านขยำขยี้เต้าอวบใหญ่เต็มไม้เต็มมืออย่างเมามัน เหมือนตัวเองเป็นเจ้าของเรือนร่างงดงามนี้ พราวพรรณดิ้นหนี หากแต่สู้แรงชายของคนขับรถเฒ่าไม่ไหว ทั้งพ่ายแพ้แรงปรารถนาที่ถูกจุดขึ้นทีแรก จากที่ดิ้นขัดขืนกลายเป็นบิดกายเร่า วาบหวามสัมผัสปลุกเร้าของสมหวัง เรียวลิ้นหนากวาดเลียยอดถัน สลับดูดเม้มหนักๆ พราวพรรณดิ้นพล่าน เสียวซี๊ดถึงหัวใจ เมื่อจุดอ่อนถูกกระหน่ำอย่างหนักจากคนรถตัวแสบ “อือ พอ อ่าๆๆ” เสียงหวานครวญครางด้วยทรมานเสียวซ่าน เล็บจิกบนที่นอนแน่น ขนกายลุกทั่วทั้งตัวเธอ คนรถเฒ่าเงยหน้ามองอาการนายสาวคนสวยก็รู้ว่าเธอพร้อม เพียงแต่รอให้พราวพรรณร้องขอ โดยเพิ่มนิ้วกลางเข้าสำรวจทุ่งดอกไม้หอมถี่กระชั้น “อ๊ะๆๆ ลุง ยะ อย่า ทรมาน พราว อ่าๆๆ” พราวพรรณเสียวแทบขาดใจกับนิ้วที่รัวไม่ยั้ง นับไม่ทัน สมหวังยิ้มมุมปาก ดีใจแทบกระโดดที่นายสาวคนสวยเว้าวอน “คุณพราว จับมันเข้าไปสิครับ” สิ้นคำพูดของสมหวัง พราวพรรณสบตาคนรถเฒ่า ก่อนเอื้อมมือนุ่มนิ่มกอบกุมแก่นกายใหญ่ที่กำไม่มิด ค่อยๆ จดจ่อเข้ารอยแยกกลีบสวาทช้าๆ ใบหน้าสวยแหงนเชิดสุดเสียว เธอไม่เคยทำแบบนี้กับวศิน ทุกครั้งเขาปรนเปรอเธอฝ่ายเดียว พราวพรรณเพียงนอนดีดดิ้นรับความสุขจากแฟนหนุ่ม แต่ครั้งนี้พราวพรรณยอมจับท่อนกายของคนขับรถเฒ่าสอดใส่เข้าในตัวด้วยมือของเธอเอง ใบหน้าสมหวังบิดเบี้ยว แทบน้ำแตกเมื่อท่อนกายถูกบีบตอดจากกลีบเนื้ออ่อนนุ่มของพราวพรรณ “น้องสาวคุณพราวตอดดีจริงๆ ครับ” เสียงทุ้มแหบสั่น ไม่กล้าขยับตัวกลัวน้ำคาวแตก พลอยทำให้นายสาวคนสวยเสียอารมณ์ ตัวเขาเองก็จะหงุดหงิดด้วย สมหวังหายใจเข้าลึกๆ ผ่อนคลายความเสียวให้เบาบางลง แล้วค่อยๆ ขยับตัวเป็นจังหวะเนิบๆ สักพัก จึงเร่งความเร็วเต็มอัตราตามอารมณ์ปรารถนาของตนเอง พราวพรรณครางไม่ขาดปาก สมหวังกระแทกเข้าใส่หนักๆ “อ่าๆๆ แรงอีก บีบนมพราว แรง แรง อ๊าว” หญิงสาวร้องสั่ง สมหวังก็จัดให้แบบถึงอกถึงใจนายสาวคนสวย ทั้งร้องทั้งส่าย เสียวซ่านทรมานปานจะขาดใจ ราคะไม่เคยปรานีใคร…ไม่ว่าคนรวยคนจน… สองร่างโรมรัน ฟาดฟันใส่กันบนเตียงแทบมอดไหม้ ไม่มีใครยอมใคร ก่อนสมหวังผละจากร่างงดงามที่มองอย่างสงสัย ไปยืนที่ปลายเตียง ดึงขาพราวพรรณให้ห้อยลงมาพื้นห้อง สมหวังแทรกเข้าหว่างขานายสาวคนสวย สอดท่อนกายเคลือบน้ำหวานเข้ากลีบสวาทพรวดเดียวมิดโคน แอ่นโยกเต็มกำลัง ดุเด็ด เผ็ดมัน มือหยาบกร้านเอื้อมบีบขยำทรวงสล้างที่กระเพื่อมไหวเมามันหมั่นเขี้ยว สะโพกแกร่งและมือสอดประสานทำงานพร้อมเพียง พราวพรรณสั่นเสียวไปทั้งตัว สุดท้ายเสียงหวีดร้องของนายสาวคนสวยดังขึ้น “อ๊ายๆๆ พราว ไม่ไหว เสร็จ” สิ้นเสียงหวาน ร่างงดงามเกร็งกระตุกสุดขีด สมหวังไม่รอช้าเร่งความเร็วถี่ยิบจนกระโดดคว้าความสุขหรรษาตามพราวพรรณไป “ผม โอ้ว” คนรถเฒ่าซวนซบทรวงอกอวบใหญ่ ก่อนผละนอนเคียงข้างพราวพรรณที่นอนหายใจหอบ เพลียกับลีลาสวาทเผ็ดร้อนของคนขับรถเฒ่า พราวพรรณหลับพริ้ม อิ่มเอมความอัศจรรย์ที่พานพบ เสียงเพลงเรียกเข้ามือถือดังขึ้น ปลุกพราวพรรณให้ลืมตาตื่นอย่างอ่อนเพลีย กวาดมือควานหามือถือที่วางบนโต๊ะติดหัวเตียง คว้ามากดรับสาย “ฮัลโหล” “ผมโทรมาปลุกพราวหรือเปล่าครับ” เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยทักทาย พราวพรรณลืมตาพรวด ดีดตัวลุกขึ้นนั่ง หน้าตื่นตระหนกกลัวความผิดที่ก่อขึ้น “วศิน!” เสียงของแฟนหนุ่ม ทำให้พราวพรรณร้อนๆ หนาวๆ กลัวเขาล่วงรู้สิ่งที่เธอทำ เพราะวศินโทรมาได้เวลาเหมาะเจาะเหมือนมีตาทิพย์ “นี่! ผมโทรมาปลุกพราวเหรอครับ” วศินถามเสียงอ่อนนุ่มอย่างเกรงใจแฟนสาวคนสวย “พราวตื่นพอดีค่ะ วศินจะมาเมื่อไรคะ พราวคิดถึงคุณจังเลย” พราวพรรณเสียงสั่นเครือ ร้อนตัวกลัวความผิด เมื่อคืนเธอมีสติครบถ้วน ก็ยังพลาดท่าทำเรื่องน่าบัดสีอีก “ผมจะโทรมาบอกพราวว่า ผมจะไปหาพราวช้าหน่อยนะครับ พอดีงานที่นี่มีปัญหา พราวไม่โกรธผมนะครับ” วศินบอกสิ่งที่ตั้งใจโทรมาหาพราวพรรณ น้ำตาไม่รู้มาจากไหนร่วงหล่นบนแก้มพราวพรรณพอได้ยินว่าวศินเลื่อนกำหนดมาหาเธอช้าออกไป ความเหงา เศร้า เคว้งคว้าง ถาโถมเข้าใส่จิตใจของพราวพรรณ พลอยนึกถึงความผิดที่ทำเมื่อคืน ก็ทำให้พราวพรรณสะอื้นไห้ตัวโยน วศินโพล่งถาม “พราว! พราวร้องไห้เหรอครับ!” วศินตกใจ ไม่เคยเห็นพราวพรรณอ่อนแอเช่นนี้ หัวใจชายหนุ่มไหววูบ นี่เขาทำให้พราวพรรณเสียใจ เพราะเลื่อนกำหนดไปหาเธอช้าอย่างนั้นเหรอ พราวพรรณไม่เคยงอแงแบบนี้ เธอมีความมั่นใจในตัวเองสูง สมเป็นเวิร์คกิ้งวูเมน แต่ตอนนี้พราวพรรณร้องไห้ สะอึกสะอื้นจนน่าสงสาร “พราวร้องไห้ เพราะผมไปหาคุณช้าเหรอครับ” วศินถามน้ำเสียงอ่อนโยน “พราวคิดถึงคุณค่ะวศิน” เสียงพราวพรรณสั่นสะอื้น ไม่รู้ว่าที่ร้องไห้ คิดถึงวศินหรือกลัวความผิดที่ก่อขึ้นกันแน่ “ผมไปหาพราวช้าหน่อย แต่จะอยู่กับพราวเดือนหนึ่งเลยนะครับ” วศินปลอบโยนแฟนสาว เอาระยะเวลาที่จะอยู่กับพราวพรรณนานกว่าเดิมมาเป็นข้ออ้างให้คู่หมั้นสาวสบายใจ “พราว พราวขอโทษที่ทำให้คุณไม่สบายใจค่ะ” พราวพรรณสะอื้นเป็นระยะ พราวพรรณชักไม่แน่ใจว่าจะทนความเหงาที่ต้องห่างแฟนหนุ่มได้อีกนานแค่ไหน ขนาดเขาบอกจะมาหาเธอช้ากว่ากำหนดเดิม เธอก็เริ่มหงุดหงิด ทั้งที่ไม่เคยเป็นมาก่อน หรือเธอกำลังกลัววศินจะจับได้ว่าเธอลอบมีความสัมพันธ์กับคนรถของตัวเอง พราวพรรณคิดอย่างกระวนกระวายใจ “วศินคะ คุณมาหาพราวไม่ได้เหรอคะ” พราวพรรณอ้อนขอคู่หมั้นหนุ่มหล่อ คำพูดแบบนี้เธอไม่เคยพูดกับวศิน สร้างความแปลกใจให้ชายหนุ่ม “ผมไปไม่ได้จริงๆ น่า สัปดาห์เดียวเองนะครับ เอ่อ พราวแค่นี้ก่อนนะผมนัดลูกค้ามาทานข้าว แล้วเจอกันนะครับ” “ผู้หญิงหรือผู้ชาย...” ยังไม่ทันที่พราวพรรณจะได้รู้ว่าลูกค้าที่วศินนัดทานข้าวเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย แฟนหนุ่มก็วางสายไปเสียก่อน ทิ้งให้พราวพรรณเคว้งคว้าง นั่งชันเข่าอยู่บนเตียงนอน น้ำตานองหน้า สะอื้นไห้เสียใจที่วศินไม่ตามใจ พาลน้อยใจแฟนหนุ่มที่เธออุตส่าห์เอ่ยปากขอกับเขาเป็นครั้งแรก เมื่อพราวพรรณนั่งร้องไห้จนพอใจแล้ว สูดหายใจเข้าลึกๆ สะบัดความคิดน้อยใจวศินทิ้ง วศินเชื่อใจเธอ แล้วทำไมเธอไม่เชื่อใจเขาล่ะ จริงๆ เธอนั่นแหละ ที่ทำผิดต่อวศินจนไม่น่าให้อภัย คิดมาถึงตรงนี้ พราวพรรณเสียใจหนัก ร้องไห้สะอื้นอีกครั้ง บนเตียงนอนที่ว่างเปล่า ไร้ร่างคนรถเฒ่าตัวแสบ มีเพียงคราบคาวของเธอกับสมหวังทิ้งให้เธอเจ็บจี๊ด พราวพรรณถอนใจหนักๆ แววตานิ่ง นิ่งจนคาดเดาไม่ถูกว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ พราวพรรณก้าวลงจากเตียง เดินหายเข้าไปในห้องน้ำ ล้างร่างกายให้สะอาดหมดจด แล้วลงไปที่ห้องอาหาร “ป้าจ๊ะ ช่วยตามลุงสมหวังไปพบพราวที่ห้องทำงานหน่อย แล้วป้าไปซื้อเชอรี่ให้พราวด้วยค่ะ” ทานอาหารเสร็จ พราวพรรณสั่งป้าแม่บ้าน ก่อนลุกออกไปยังห้องทำงานที่ถัดห้องนอนของเธอ “ได้ค่ะ คุณพราว” แม่บ้านร่างท้วมยิ้มรับคำสั่งนายสาวคนสวย สมหวังยืนสงบเสงี่ยมเอามือประสานกันด้านหน้า ท่าทางเจียมเนื้อเจียมตัวรอว่าพราวพรรณจะสั่งการอะไร เพราะให้แม่บ้านไปตามมาพบ พราวพรรณเหลือบมองกริยาของคนรถตัวแสบแล้วนึกหมั่นไส้ในใจ ทีตอนนี้ทำเป็นสงบเสงี่ยม ไร้พิษสงต่างจากตอนร่วมรักกับเธอ ไม่รู้ไปสรรหาท่าและลีลาเด็ดมาจากไหน ทำเธอสุขจนล้น พราวพรรณหน้าแดงเถือก อายที่เผลอนึกถึงเรื่องพรรค์นั้น หญิงสาวลุกจากเก้าอี้ที่โต๊ะทำงาน ย้ายไปนั่งบนโซฟาหนานุ่ม ยกเรียวขาสวยไร้รอยแตกลายงาขึ้นไขว่ห้างราวนางพญา ก่อนเอื้อนเอ่ยออกมา “นั่งสิลุงสมหวัง” “ครับ” สมหวังตอบเบาๆ ไม่กล้าสบตานายสาวคนสวย ท่าทางเจียมเนื้อเจียมตัวสุดๆ “ที่พราวเรียกลุงมาพบ พราวอยากคุยกับลุงให้ชัดเจน” เสียงหวานเข้ม วางมาดเจ้านายกำลังสั่งลูกน้อง สมหวังเงยหน้ามองพราวพรรณ แววตาปิดไม่มิดว่าหลงใหลนายสาวสวย ร่ำๆ อยากเข้าไปกระชากเสื้อผ้าให้ขาดกระจุย แล้วฟาดฟัดพราวพรรณเสียตรงนี้ คิดได้ดังนั้นเจ้าน้องชายลำโตก็ผงาดตุงกางเกงจนแน่นเปี๊ยะ พราวพรรณเหลือบเห็น ลอบกลืนน้ำลายเหนียวลงคอด้วยสีหน้าหวาดเสียวกับท่อนกายที่ซ่อนเร้นในกางเกงคนรถเฒ่า ที่เคยเข้าฝังในตัวเธอหลายหน หน้าสวยระเรื่อขึ้น รีบผินหน้าไปทางอื่น สลัดความคิดบัดสีทิ้ง ปรับสีหน้าและหัวใจให้ปกติ สูดหายใจเข้าลึกๆ “ลุงสมหวังอย่าทำแบบนั้นกับพราวอีก” พราวพรรณสั่งเสียงเข้ม “ทำแบบไหนครับ” สมหวังตีหน้าซื่อย้อนถาม พราวพรรณหน้าแดงแป๊ด อายจนไม่อยากเอ่ยออกมาตรงๆ แต่คนรถตัวแสบทำหน้าเหมือนไม่เข้าใจคำพูดเธอ พราวพรรณพ่นลมหายใจออกมา ก่อนตัดสินใจเอ่ยถึงความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับคนรถตัวแสบ ด้วยใบหน้าแดงจัด อาย ทว่าต้องพูดให้เคลียร์! “วันนั้นที่พราวโดนยาปลุกเซ็กซ์ ลุงกับพราวมีอะไรกันเพราะยา แต่หลังจากนั้นลุงตั้งใจ พราวจะไม่เอาเรื่องลุง ด้วยเห็นเป็นคนเก่าคนแก่ พราวขอให้ลุงสำนึกไว้ว่าพราวเป็นเจ้านายแล้วลุงเป็นลูกน้อง อย่าทำแบบนั้นกับพราวอีก พราวกำลังจะแต่งงานกับวศิน ถ้าลุงยังอยากอยู่ที่นี่ เข้าใจที่พราวพูดนะ” เสียงหวานเข้มจัด จ้องคนรถเฒ่าที่แววตาเศร้าสลด เมื่อเจอคำประกาศิตของนายสาวคนสวย “ลุงเข้าใจที่พราวพูดใช่ไหม” พราวพรรณเห็นสมหวังเงียบ จึงคาดคั้นถามเอาคำตอบ สมหวังช้อนตาขึ้นสบตาพราวพรรณ ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน พราวพรรณมองท่าทางของคนรถเฒ่าอย่างงงๆ สมหวังพุ่งเข้าหาพราวพรรณ ฉกจูบอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ รุนแรงแฝงวาบหวิว พราวพรรณตาเบิกโพลง ตกใจการกระทำของคนขับรถเฒ่า และเมื่อได้สติยกมือผลักดันร่างหนาที่ทิ้งตัวลงมาทับเธอจนไร้หนทางต่อสู้และเสียเปรียบ ทว่าดิ้นขัดขืน ขณะมือหยาบหนาล้วงเข้าชายกระโปรงตรงเข้ากอบกุมกลีบสวาทสาวหอมกรุ่น ขยำขยี้สะกิดเขี่ยเกสรดอกไม้อ่อนนุ่มอย่างเร่งเร้านานหลายนาทีจนพราวพรรณอ่อนระทดระทวย ปากบางจูบตอบอย่างสิ้นสติ ลิ้นเล็กตวัดเกี่ยวลิ้นหนาหยอกเย้า สมหวังครางกระหึ่มชอบใจการตอบสนองของนายสาวคนสวย เธอเหมือนไฟ จุดปุ๊บติดปั๊บ ทำให้คนรถเฒ่าหลงใหล คลั่งไคล้ นิ้วสมหวังรุกหนักสร้างความเสียวกระสัน พราวพรรณแอ่นหยัดสะโพกตามจังหวะนิ้วที่สอดเข้าสอดออกกลีบดอกไม้หอมอย่างเสียวสะท้านทรวงลึก “อ่าๆๆ” พราวพรรณร้องครวญคราง ตอบสนองทุกสัมผัสที่สมหวังปลุกเร้าเธอ ไม่รู้เสื้อผ้าของพราวพรรณถูกถอดออกตอนไหน อวดเรือนร่างงดงาม นมตั้งเต้าเต่งตึง ยอดถันชูช่อล่อตา สมหวังอ้าปากงับผลเชอรี่สีแดงอย่างเร่งรีบหิวกระหาย มือฟอนเฟ้นเต้าสล้างอวบใหญ่อีกข้างรุนแรง ปลุกปั่นพราวพรรณสติเตลิดพร่าเบลอมัวเมารสเพศอย่างลืมคำปฏิญาณจะจัดการสมหวัง ก่อนวศินจะรู้เรื่องของเธอ “สะ เสียว พราว เสียว อาๆๆๆ” ร่างงดงามดีดดิ้น ครวญครางซ่านเสียว สมหวังสอนสั่งลีลาสวาทจนพราวพรรณอ่อนระทวยไม่ต่อต้าน นัยน์ตาคู่สวยฉ่ำเยิ้มเชื้อเชิญคนขับรถเฒ่าด้วยไฟเสน่หา “คุณพราวเองก็ต้องการ” สมหวังแสยะยิ้มอย่างผู้ชนะ มองพราวพรรณส่ายร่อนร้อนแรง สะโพกกลมขยับเสียดสีนิ้วกลางที่เข้าออกกลีบดอกไม้หอมฉ่ำอย่างเอาเป็นเอาตาย “ช่วย ช่วยพราว อ๊ะๆๆ” พราวพรรณวอนขอ ทรมานถูกนิ้วร้ายเร่งพิฆาตเธอให้แดดิ้นพล่าน “ผมจะช่วยคุณพราว” สมหวังสบตาพราวพรรณ แววตาทอประกายเจิดจ้า กระทั่งคำพูดต่อมาของคนขับรถเฒ่าดับฝันพราวพรรณ หน้าเสีย “แต่…คุณพราวต้องไม่ห้ามผมมีอะไรกับคุณพราว ผมจะไม่ยุ่งกับคุณพราวเวลาคุณวศินมา ตกลงไหมครับ” สมหวังบอกสิ่งที่ต้องการให้นายสาวคนสวยรับรู้ พราวพรรณส่ายหน้าปฏิเสธแบบไม่ต้องคิดนาน สมหวังหยุดการกระทำ ถอนนิ้วออกจากร่องหลืบ ทว่าพราวพรรณรีบตะครุบมือคนรถเฒ่าไว้ สมหวังเห็นอาการนายสาวคนสวยดูออกว่าเธอต้องการจึงขยับนิ้วเข้าออกช้าๆ เหมือนกลั่นแกล้งให้พราวพรรณคลั่ง และยอมรับข้อตกลง “อ่าๆๆ” เสียงพราวพรรณขาดห้วง แต่ขัดใจตรงสมหวังไม่เร่งจังหวะนิ้ว “ลุง เร็ว เร็ว อีก อาๆๆ” พราวพรรณสั่งเสียงพร่า จ้องหน้าคนขับรถเฒ่าที่ยิ้มพรายเจ้าเล่ห์ เหมือนกำลังเป็นต่อนายสาวคนสวย “ตกลงไหมครับ คุณพราว” สมหวังเห็นพราวพรรณเงียบจึงจะถอนนิ้วออกจากร่องหลืบสาว มือเรียวสวยตะครุบมือคนขับรถเฒ่าแน่น แล้วขยับมือสมหวังเสียเอง หากแต่สมหวังฝืนไว้ ไม่ให้พราวพรรณได้ในสิ่งที่ต้องการ พราวพรรณหน้าเหยเก ทรมานกับอาการเสียวซ่านที่ค้างคาไม่ไหว จึงเอ่ยเสียงสั่นพร่า “ตะ ตกลง แต่…ลุงต้องทำตามที่พูด” จบคำพูดพราวพรรณ สมหวังยิ้มกว้าง ดีใจจนเนื้อเต้น ขยับนิ้วรัวเร็วเป็นรางวัลให้นายสาวคนสวยสมใจ เสียงร้องครางระงมของพราวพรรณ พร้อมแอ่นสะโพกโยกรับนิ้วร้ายอย่างร่านร้อน ไม่นานสมหวังถอนนิ้วออก แทนที่ด้วยน้องชายลำเขื่องฝังในตัวพราวพรรณจนมิดด้าม “อ๊ะๆๆ” ความเสียวทวีขึ้น พราวพรรณส่ายร่อนไม่หยุด เล็บที่เคลือบยาทาสีแดงจิกข่วนแผ่นหลังคนรถเฒ่าแรงๆ สะใจที่สมหวังป้อนความสุข เสียวให้ตามต้องการ ขณะสะโพกแกร่งเร่งแรงกระแทกกระทั้น ปากหนาของสมหวังงับลูกเชอรี่ที่กวัดแกว่งอย่างเอาแต่ใจ มือหยาบกร้านบีบเต้าอวบใหญ่อีกข้างหนักๆ พราวพรรณดิ้นพล่าน เสียวซ่านสะท้าน ยากกั้นไหว “อ่าๆ ละ ลุงเก่งจัง อ๊ะๆๆๆ” พอได้คำชมจากนายสาวคนสวย สมหวังยิ่งฮึกเหิม เร่งซอยไม่ยั้งจนนับไม่ทัน ลืมวัยตัวเองทุกครั้งที่ได้รับเสียงครางจากพราวพรรณเป็นรางวัล เสียงเนื้อของคนทั้งสองที่โรมรันใส่กันดังพั่บๆ อยู่นานหลายนาที “ลุง แรงๆ อ๊ะๆๆๆ” พราวพรรณใกล้จะถึงฝั่งฝัน ถ้าสมหวังไม่หยุดกลางครันเอาดื้อๆ “ยะ หยุดทำไม พราว กำลัง...” พราวพรรณถามเสียงพร่า จ้องสมหวังอย่างตำหนิที่ไม่ส่งเธอขึ้นสวรรค์ สมหวังไม่ตอบ ลุกขึ้นยืนจนเจ้าน้องชายหลุดจากร่องหลืบออกมาชี้โด่เด่ ดึงพราวพรรณลุกตาม พาไปที่กระจกบานใหญ่ มองออกไปเห็นท้องฟ้า ทะเลกว้าง คนขับรถเฒ่าพลิกตัวพราวพรรณให้หันหน้าเข้าหากระจก มือนุ่มนิ่มเกาะกระจกด้วยท่วงท่าเซ็กซี่ ยั่วยวนอย่างรู้งาน สมหวังยกสะโพกกลมเชิดขึ้น แทรกแก่นกายเข้าทางด้านหลังทีเดียวมิดเสียว “ซี๊ด เอากับคุณพราวท่าไหนก็มัน อูว” สมหวังครางอย่างถูกใจ ใบหน้าเหยเก เสียวจี๊ดเจอพราวพรรณขมิบตอด ด้านพราวพรรณสะท้านทรวง หัวใจเต้นแรง ตื่นเต้นกับลีลาที่ตาเฒ่าสรรหามาปรนเปรอ ช่างเก่งกาจเกินแฟนหนุ่มของเธอที่ไม่เคยหาความตื่นเต้น เร้าใจแบบนี้ ส่วนใหญ่เธอกับวศินจะเมกเลิฟกันที่เตียงนอนหรือไม่ในห้องน้ำ ยังไม่เคยทำท่านี้ ท่าที่เธอกำลังยืนแอ่นก้นงอนงามให้สมหวังฝังความเป็นชายเข้ามาจนมิดคับ มือหยาบกร้านเอื้อมมาขยำเต้านมพราวพรรณ ด้วยสีหน้าสะใจ “เปลี่ยนท่าครับคุณพราว ผมจะกระแทกแรงๆ คุณพราวรอรับนะครับ” ยังไม่ทันที่พราวพรรณจะตอบ สมหวังก็กระแทกเข้าใส่แรงๆ อย่างที่บอก พราวพรรณสั่นสะเทือนทั้งร่าง แอ่นสะโพกรับอย่างเร่าร้อน ยั่วยวน เสียงครวญครางสุขสมตามมาติดๆ “อาๆๆ แรง แรง อีก ลุง เสียว อ๊าๆๆ” ร่างงดงามแอ่นสะโพกรับแรงกระแทกเป็นจังหวะจะโคนยอดเยี่ยม สมหวังซอยไม่หยุด มือหยาบบีบขยำทรวงอวบใหญ่เต็มแรง เมามันในอารมณ์พิศวาส พราวพรรณเสียวสุขขีด ทั้งเสียว ทั้งตื่นเต้น เธอไม่เคยได้รับความสุขหฤหรรษ์แบบนี้จากวศิน สมหวังสาดใส่ลีลาดุเด็ดเผ็ดร้อนสอนสั่งเธอจนเพ้อคลั่ง ลืมความไว้ใจที่วศินมีต่อเธอ พราวพรรณมัวเมารสกามาที่คนขับรถเฒ่ากระหน่ำใส่ เธอก็ตอบสนองได้ร้อนร่าน หมดภาพพราวพรรณคนสวยผู้เย่อหยิ่ง แล้วความสุขก็หล่นใส่พราวพรรณ หวีดร้องสุดเสียง สุขสมสำราญ “พราว อ๊าย” สมหวังเร่งตอกเสาเข็มแกร่งเข้าใส่พราวพรรณถี่ รัวเร็ว อีกไม่กี่ครั้ง ก็ร้องลั่น สุขเสียวตามนายสาวคนสวย “โอ๊ย คุณพราว คุณพราว อูว” ร่างหนาของคนขับรถเฒ่าแช่นิ่งไม่ขยับ น้ำขาวขุ่นทะลักใส่ในกายสาวจนไหลย้อยลงมาตามเรียวขาของพราวพรรณ สมหวังซบหน้ากับแผ่นหลังขาวนวลเนียนไร้สิวฝ้าของนายสาวคนสวย มือหยาบกร้านบีบเคล้นเต้าอวบอึ๋มไม่หยุด จับพราวพรรณหันกลับมารับจูบหื่นกระหาย บดจูบ คลึงเคล้าหนักๆ เนิ่นนาน สอดลิ้นหนาเกี่ยวลิ้นเล็กที่ตอดรับลิ้นสมหวังจนคำรามในลำคอ พอใจการตอบสนองของนายสาว ความเป็นชายแข็งคึกขึ้นอีกครั้ง สมหวังจับเรียวขาเพรียวข้างหนึ่งขึ้นเกี่ยวเอวหนา สอดกระแทกท่อนกายเข้ากลีบดอกไม้หอมสุดแรง ร่างพราวพรรณแอ่นเชิด สะท้านเยือก ยกมือโอบคอคนรถเฒ่าที่กระแทกเข้า กระแทกออกเต็มกำลัง สมหวังดูดดึงยอดอกแดงจ้ำหนักๆ เพิ่มความเสียวกระสันให้พราวพรรณแอ่นอกยกป้อนคนรถเฒ่า ด้วยสีหน้าซ่านเสียว “แรงๆ พราวชอบ อุ้ย เสียว อ๊ะๆๆ” พราวพรรณร้องขอ แอ่นกายรับแรงราคะจากสมหวัง สะโพกแกร่งรัวกระทั้นอยู่ชั่วครู่ ก็ถอนกายออก โอบประคองพราวพรรณที่เดินตามอย่างว่าง่ายไปที่โต๊ะทำงาน สมหวังลงนั่งบนเก้าอี้ จับนายสาวคนสวยนั่งคร่อมขย่มบนตัวเขา เต้านมอวบใหญ่สองข้างกวัดแกว่ง ยั่วตาสมหวังอ้าปากงับดูดอย่างหิวโซ ในขณะเดียวกันก็เด้งเอวรับแรงขย่มของนายสาวสุดเซ็กซี่ สองร่างเปล่าเปลือย ผิวตัดกันของนายสาวคนสวยกับคนรถเฒ่าตัวแสบ โรมรันใส่กันแบบไม่กลัวใครมาเห็น หญิงสาวเป็นผู้คุมเกม โยกขย่มใส่สมหวังอย่างเมามันสุดขีด ไม่น่าเชื่อเธอจะเสพสังวาสกับคนขับรถเฒ่าได้มันหยดขนาดนี้ พราวพรรณไม่นึก ไม่คิดถึงอะไร นอกจากความสุขที่กำลังรอให้อดีตนางงามจักรวาลคว้ามาในเวลาอันใกล้ และเสียงร้องลากยาวของพราวพรรณก็ดังออกมา “อ๊าๆๆๆๆ” พราวพรรณหายใจหอบ เหนื่อยกับกามเป็นผู้นำ ซบร่างกับอกหนาของคนรถเฒ่าอย่างหมดแรง สมหวังยังไม่เสร็จ จับร่างไร้เรี่ยวแรงของพราวพรรณนอนราบบนโต๊ะทำงาน สอดใส่ท่อนกายแข็งตึงเข้าร่องหลืบสาวอ่อนนุ่ม โยกเข้าโยกออกรัวเร็ว มือหยาบเอื้อมคลึงเคล้นเต้างามอวบใหญ่ทั้งสองอย่างเน้นหนักมันมือ “คุณพราว คุณพราว ผม อูว” สิ้นเสียงร้องของสมหวัง ปล่อยน้ำคาวข้นเข้ากายสาวหมดเนื้อหมดตัว สมหวังหายใจแรง เหนื่อยหอบ ซวนซบอกอวบของพราวพรรณแน่นิ่ง เมื่อลมหายใจกลับเป็นปกติ สมหวังผละออกจากร่างพราวพรรณที่อ่อนระโหยโรยแรง ช้อนอุ้มนายสาวคนสวยมาวางบนโซฟาในสภาพเปล่าเปลือย ส่วนเขาจัดแจงแต่งตัวให้เรียบร้อย สมหวังมองร่างพราวพรรณที่หลับลึก ด้วยใบหน้าเปื้อนสุข คราวนี้เขาจะเอาพราวพรรณทุกที่ ทุกครั้งที่ต้องการ และจะรักษาสัจจะ เมื่อไหร่ที่วศินมา จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับพราวพรรณ แต่ทุกครั้งเขาจะป้อนความสุข สนุกจนพราวพรรณติดใจจนต้องร้องขอเลยล่ะ สมหวังคิดกระหยิ่มในใจ จากนั้นคนรถเฒ่าหมุนตัวเดินไปที่ประตู แต่อดหันกลับไปมองพราวพรรณไม่ได้ กวาดตามองเรือนร่างขาวนวลเนียน หน้าอกตั้งตึงแดงจ้ำทั้งสองข้างอย่างหลงใหล จนต้องเดินกลับมาทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าข้างโซฟาที่พราวพรรณทอดกายนอนอยู่ สมหวังโน้มหน้าลงบดจูบปากพราวพรรณ คลึงเคล้ากลีบปากหอมหวานอยู่นานสามนาที ก่อนผละออกอย่างเสียดาย ยอมปล่อยนายสาวคนสวยได้พักผ่อน เก็บเรี่ยวแรงมารับศึกสวาทสาดเสียวกับเขาคืนนี้ สมหวังลุกขึ้นยืน หมุนตัวเดินไปที่ประตูก้าวออกจากห้อง โดยไม่ลืมกดล็อกเสร็จสรรพ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่

สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป

App Store Google Play

Facebookexpand_more