Chapter 5

2407 คำ

HINDI mapakali si Marissa habang paroo’t parito sa loob ng kanyang silid. Hindi na niya mabilang kung ilang beses na nasulyapan ang suot niyang relo. Mag-aalas-sais na ng umaga pero wala man lang siyang naririnig na kaluskos sa kabilang silid. Alas-otso ang call time ni Vicente sa araw na iyon.         Oh, crap, crap! Paano ba `to? Halos hindi na nga ako makatulog dahil sa nangyari kagabi, eh.         “Kaya mo `yan, Marissa!” aniya bago huminga nang malalim. Kailangan na talaga niyang gisingin ang binata. Lumabas na siya ng kanyang silid, muling huminga nang malalim bago dahan-dahang pinihit pabukas ang pinto ng binata. Hindi nga iyon naka-lock katulad ng sinabi nito.         Napanganga si Marissa nang makitang nakahubad  si Vicente habang nakadapa. Wala na itong suot na T-shirt sa hali

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม