สารภาพ
“วันนี้ก็ไม่มาเหรอ” “ครับ ผู้จัดการบอกว่าเฮียจะไม่เข้าร้านสักพัก” เด็กเสิร์ฟบอกหนุ่มหน้าตี๋ที่มาถามหาเฮียไนท์ที่ร้านเหล้าไปตามตรง “แต่นี่สามวันแล้วนะ” “ผมก็ไม่รู้ครับ” เด็กเสิร์ฟเกาหัวแกรกๆ ก้มหน้าให้หนุ่มตี๋สองสามทีก่อนจะเดินหลบออกมา ปายขมวดคิ้ว มองตามเด็กเสิร์ฟไปอย่างขัดใจ อะไรวะ มาหาสามวันติดแต่ไม่ได้เจอ วันแรกก็ไม่อะไร คิดว่าตนคงซวยที่มาผิดวัน วันสองเริ่มตงิดๆ แล้วพอมาวันที่สามก็ไม่ได้เจออีกแล้วจะให้เขาคิดยังไง หรือว่าพี่ไนท์จงใจหลบหน้าผม… ไม่ใช่หรอกมั้ง ปายคิดแล้วก็ส่ายหน้าก่อนเดินกลับมาที่รถ เอาโทรศัพท์ขึ้นมาเลื่อนหาเบอร์โทรไนท์แต่สุดท้ายก็ไม่กล้าโทร เก็บโทรศัพท์แล้วขับรถกลับ ไนท์ | เพิ่งเข้าใจคำว่าสาหัสสากรรจ์ก็คราวนี้ วันแรกระบมจนแทบคลานลงจากเตียง ขยับทีก็ร้าวไปหมด ขาอ่อนเปลี้ย เดินยังต้องหาที่พยุง ปวดก้นน้ำตาจะไหล จะกินจะเดินลำบากทุกอย่าง แต่หลังจากกินข้าวกินยาหลับอีกตื่นสอ
- ผู้เขียน
