MASUYONG inabot ni Bradley ang palad ni Yalena habang papasok sila sa simbahan. Nang makarating sila sa pinto niyon ay huminto ang binata sa paglalakad.
“Let’s pretend. Kunwari, totoong kasal natin `to.” Itinuro ni Bradley ang altar. “Walk down the aisle very slowly. Hihintayin kita ro’n. I…I just want to see you walk down the aisle and imagine that you’re really mine.”
Nabigla si Yalena. “Bradley, ano ba’ng sinasabi mo—”
“Sssh.” Idinikit ni Bradley ang hintuturo nito sa mga labi ni Yalena. “Just walk, please.”
Umalis na ang binata sa tabi ni Yalena at pumuwesto sa altar. Naguguluhan man ay naglakad na rin siya nang makita niyang sumenyas ito. Pero hindi pa man siya nakararating sa gitna ay tinakbo na siya nito at mahigpit siyang niyakap.
“Hindi ko pala
