นางสาวพิมพลอย
609 คำ
กรี้งงงงงง
เสียงกระดิ่งเวลาเลิกเรียนดังขึ้น นักเรียนวัยมัธยมต่างพากันเดินออกนอกรั้วโรงเรียน เพื่อเดินทางกลับบ้าน
"คุณหนูครับ รีบขึ้นรถเถอะครับ เดี๋ยวรถติดนะครับ" คนขับรถประจำไร่เอ่ยกับคุณหนูลูกสาวเจ้านายเขา
"น้าลอย แปปนึงได้มั้ย พลอยรอเพื่อนแปปนึง"
"น้ำ!! ได้มาแล้วใช่มั้ย อาจารย์ว่าไงบ้าง" พิมพลอยถามน้ำ หรือน้ำหนาวเพื่อนสนิทของเธอที่เดินเข้ามา
"อือ อาจารย์บอกแล้วว่าจะส่งชื่อพวกเราไป อาจารย์บอกให้แกไปขอลายเซ็นยินยอมจากผู้ปกครองมาอ่ะ ทีนี้แกเอาไงอ่ะ"
น้ำหนาวถามขึ้นเพราะเธอรู้ปัญหาของพิมพลอยดีว่าเรื่องอะไร
"ไม่รู้ดิ ต้องลองคุยกับพ่อดูอ่ะ แต่ฉันว่าแม่คงไม่ยอมอ่ะ" สีหน้าพิมพลอยสลดทันทีเมื่อนึกถึงคนที่บ้านของเธอ
"เออ แกลองคุยดูนะพลอย สู้ๆ ไม่มีอะไรที่พิมพลอยเพื่อนน้ำหนาวทำไม่ได้" น้ำหนาวยิ้มให้กำลังใจพิมพลอยเพื่อนรัก ทั้งสองสวมกอดกัน ก่อนจะโบกมือลาแยกทางกันกลับบ้าน
ไร่องุ่นพิมรักษ์
"พ่อขา พ่อออออ " เสียงออดอ้อนเรียกผู้เป็นพ่อที่กำลังทำลงกาแฟอยู่ในครัว
"ว่าไง ยัยตัวแสบ เรียกแบบนี้จะขออะไรพ่ออีก" ผู้เป็นพ่อกล่าวออกมาอย่างรู้ทัน
"พ่อก็รู้อ่ะ ว่าพลอยอยากขออะไรพ่อ แต่คราวนี้พ่อขัดพลอยไม่ได้แล้วนะคะ ห้ามพลัดไปก่อนเหมือนคราวที่แล้วอีก" พิมพลอยพูดกับผู้เป็นพ่อ เพราะเธอรู้ว่าพ่อของเธอรู้ว่าลูกสาวเคยขออะไรไว้
"แล้วถ้าพ่ออนุญาต เราคิดว่าแม่เราจะอนุญาตหรอ" รเมศพ่อของพิมพลอยพูดดักลูกสาวไว้ เพราะรู้ว่าพิมรักษ์แม่ของพิมพลอยไม่ยอมแน่ๆ
"พ่อก็ทำให้แม่ยอมให้พลอยไปสิคะ พ่อขา พลอยโตแล้วนะ พลอยอยากดูแลตัวเองได้บ้าง นะคะ" พิมพลอยกระพริบตาปริบๆ ใส่พ่อของเธอ จนสุดท้ายผู้เป็นพ่อก็พยักหน้าใจอ่อนจนได้
4 ปีผ่านไป
นั่นแหละค่ะทุกคน แล้วฉันก็ทำสำเร็จ ฉันสามารถขอพ่อกับแม่มาเรียนกรุงเทพในสายที่ฉันอยากเรียน ได้อยู่หอพักนักศึกษา ได้ทำอะไรด้วยตัวเอง ชีวิตมันสนุกแหละ ถ้าคณะที่ฉันเรียนมันไม่หนักขนาดนี้ แต่ฉันก็พยายามแบ่งเวลาไปทำอย่างอื่นตลอดเลยนะ ตอนนี้ฉันทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยตามที่ตัวเองตั้งใจไว้ เงินที่บ้านส่งมาฉันก็เก็บไว้ จนตอนนี้ฉันเปิดร้านกาแฟได้แล้วด้วย ฮ่าา ตามเดิมมันไม่ใช่ร้านกาแฟหรอก มันเป็นสตูดิโอทำงานสถาปัตย์นะ แต่ปีที่แล้วฉันเพิ่งเปลี่ยนมันเป็นร้านกาแฟ ได้ทำงานที่นั่น ได้เปิดร้าน ได้ตังค์ด้วย ทั้งหมดนี้ฉันไม่ทำคนเดียวหรอก มียัยน้ำหนาวเพื่อนรักที่มาจากเชียงรายพร้อมกันเป็นหุ้นส่วนร้าน เราสองคนเรียนกันคนละคณะนะคะ ยัยน้ำอ่ะ เรียนบริหาร ส่วนฉันเรียนสถาปัตย์ ออกแบบภายใน แต่เราสองคนก็ช่วยกันดูแลร้านจนจะ2ปี แล้วละมั้ง
"พลอย น้ำกลับมาแล้ว " น้ำหนาวเดินเข้ามาในร้านที่มีพิมพลอยนั่งอยู่
"น้ำ คืนนี้พลอยต้องเข้ามอ น้ำเฝ้าร้านนะ เสร็จแล้วเดี๋ยวพลอยมารับกลับหอกัน" พิมพลอยบอกกับเพื่อนรักของเธอ
"อื้อ งั้นน้ำไปอาบน้ำก่อนนะ เดี๋ยวมากินข้าวกัน น้ำซื้อกับข้าวมานะ พลอยช่วยน้องๆ รับออเดอร์ไปก่อนนะ"
"จ่ะ" พิมพลอยยิ้ม แล้วเดินไปรับออเดอร์จากลูกค้าที่เพิ่งเข้ามา
- ผู้เขียน
