«وراء كبرياءه عاشق»
الفصل الواحد وعشرون
فى شقة أدهم
كانت حوريه قاعده على الكنبه وحبيبه قاعده جنبها وسيف قاعد على الكرسى
حوريه :- وهى بتتاوب معلش بقى ياولاد مش هقدر اسهر معاكم مش متعوده على السهر ده وواقفت وقالت انتو بتنامو فى اى اوضه من دى
حبيبه :- اللى على اليمين دى
حوريه :- ماشى يا حبايبى تصبحو على خير
حبيبه :- وانتى من أهله ودخلت الاوضه اللى سيف بينام فيها وقفلت الباب عليها
سيف :- انتى ليه خليتيها تنام فى الاوضه اللى بنام فيها
حبيبه :- صح ده انا نسيت معلش نام انت هنا بقى على الكنبه
سيف :- انتى غ*يه هنام هنا ازاى وافرضى امك بقى خرجت من الاوضه ولاقتنى نايم هنا على الكنبه هتقول ايه
حبيبه :- قصدك ايه
سيف :- يعنى احنا دلوقتى متجوزين ومفروض ننام فى اوضه واحده علشان امك متشكش فى حاجه
حبيبه :- نعم تنام فى اوضة مين يا اخويه
سيف :- فى اوضك ياختى
حبيبه :- على جثتى ننام
