@ภูเก็ต ประเทศไทย
ริสานั่งมองโทรศัพท์มือถือแจ้งเตือนนับร้อย เธอก้มมองข้อความที่โรมันส่งมา ก่อนจะกดปิดหน้าจอไว้เหมือนเดิม เธอเหนื่อยกับการต้องเป็นที่รองอารมณ์ความไคร่ของชายหนุ่ม เธอไม่อยากถล้ำลึกไปมากกว่านี้อีกแล้ว ทุกครั้งที่ชายหนุ่มเคลื่อนไหวบนเรือนร่างของเธอ มันทำให้เธอรู้สึกกับเขามากขึ้นทุกวัน ไหนจะคำพูดหวานๆ ที่เขาคอยพูดจาหยอกล้อกับความรู้สึกของเธออีก หลายวันที่ผ่านมาโรมันทำเหมือนเขาและเธอเป็นคู่รักกัน แต่ความเป็นจริงเธอกับเขา ไม่สามารถใช้คำนั้นได้เลยด้วยซ้ำ ริสาเป็นเหมือนนางบำเรอ ที่ชายหนุ่มอยากมาก็มาอยากไปก็ไป ในขณะที่นั่งคิดถึงความสัมพันธ์ต่างๆ นาๆ หยดน้ำตาก็ค่อยๆ เอ่อล้นออกมา ริสาปาดน้ำตาออกทันที ก่อนจะยัดกายลุกขึ้นจากริมชายหาด และเดินกลับขึ้นห้องของตัวเองทันที พรุ่งเธอมีงานที่ต้องจัดการ เธอเปิดช้อปเสื้อผ้ากับเวเลนและเจ๊นา โดยทุกอย่างเจ๊นาเป็นคนจัดการหมด โดย เวเลนเป็นออกแบบ ริสาตั
