2
562 คำ

EP2 - แพ้รัก(ดินแดน)
ผ่านมาหลายวันหลังจากวันที่เจ้านายผู้เป็นพ่อบอกจะให้อาณาจักรหมั้น ดูเหมือนอาณาจักรจะไม่ได้เดือดร้อนอะไร เมื่อเขาไม่คิดจะหมั้นอยู่แล้ว และคิดทางออกไว้แล้วเรียบร้อย
“จะมีเมียเป็นตัวเป็นตนมึงอารมณ์ดีขนาดนั้นเลย?”
ดินแดนเอ่ยทักในขณะที่จอดรถในบ้านตามหลังอาณาจักรผู้เป็นพี่ชายแล้วเดินเข้าบ้านพร้อมๆกัน
“ทำไมต้องไม่มีความสุขละว่ะ” อาณาจักรเอ่ย
“มึงจะหมั้นกับยัยนั่นจริงๆเหรอ ไหนมึงบอกพ่อว่ามีคนรักแล้วไง”
“กูมีทางออกของกูแล้วกัน” อาณาจักรเอ่ย
“หนุ่มๆ มานั่งก่อนเร็ว น้องช่วยแม่ทำอาหารรอแล้ว”
หมอสโนว์ผํ้เป็นแม่ของทั้งคู่เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นเดินเข้าบ้านมา
“ฟ่อดดด คิดถึงแม่จังเลยครับ” อาณาจักรเอ่ยพรางกอดและหอมผู้เป็นแม่
“ฟ่อดดดด ผมก็คิดถึงครับ” ดินแดนก็เช่นกัน
“สวัสดีค่ะพี่จักร พี่แดน” พาเพลินเอ่ยทักสองหนุ่มขึ้น
“สวัสดีครับ น้องเพลินมานานแล้วเหรอ” อาณาจักรเอ่ย
“มานานแล้วค่ะพี่จักร”
“งั้นไปรอข้างในลูก เดี๋ยวได้กินมื้อเย็นกัน วันนี้พ่อกลับดึกไม่ต้องรอเขา” หมอสโนว์เอ่ย
“น้องเพลิน เดี๋ยวพี่ช่วยหยิบ มันหนัก”
อาณาจักรเดินเข้ามาในครัวโดยที่มีดินแดนตามมาติดๆ อาณาจักรค่อยๆช่วยพาเพลินยกจานอาหารไปบนโต๊ะ จนกระทั่งอย่างสุดท้าย
“น้องเพลินทำเองเหรอ เก่งนะ”
พูดจบอาณาจักรตักอาหารเพื่อชิม ก่อนจะเอ่ยชมหญิงสาวไม่ขาดปาก
ครืด ครืด โทรศัพท์สำคัญของอาณาจักรเข้า เขาเลยเลือกจะเดินออกไปคุยด้านนอก
“พี่แดนชิมหน่อยมั้ยค่ะ เพลินตั้งใจทำนะคะ”
“ฉันไม่กิน ฉันไม่กินของที่ไม่ชอบ! โดยเฉพาะของที่เธอทำ!” ดินแดนเอ่ย
“........”
พาเพลินรู้สึกของตาร้อนผ่าวเมื่อถูกคำพูดไม่รักษาน้ำใจของดินแดนเอ่ยเข้า
“มองหน้าฉันทำไม”
“ปะ..เปล่าค่ะ พะ..เพลินขอตัวนะคะ”
หญิงสาวตัวเล็กบอบบางค่อยๆเดินถือของออกจากครัวไปยังห้องอาหาร ก่อนไปนั่งลงที่โต๊ะรวมกับหมอสโนว์ผู้เป็นแม่ของทั้งสองหนุ่ม ส่วนดินแดนก็เดินตามเข้ามาติดๆ
“น้องเพลิน มานั่งข้างๆพี่ก็ได้” อาณาจักรเอ่ย
“ค่ะพี่จักร”
มื้อค่ำดำเนินไปด้วยเสียงหัวเราะขบขันของพาเพลินและอาณาจักรจนกระทั่งจบมื้อค่ำ
“เดี๋ยวพี่แวะไปส่ง น้องเพลินจะไปบ้านเลยมั้ย” อาณาจักรเอ่ย
“วันนี้เพลินนอนที่คอนโดค่ะพี่จักร เดี๋ยวเพลินนั่งแท็กซี่กลับก็ได้ค่ะ” พาเพลินเอ่ย
“งั้นเดี๋ยวพี่ไปส่ง พี่ไปบอกแม่ก่อนนะ” อาณาจักรเอ่ยก่อนจะเดินออกจากตรงนั้นไป
“อ๊ะ!! พี่แดน”
“เธอมันผู้หญิงประเภทไหนกันนะ รีบบอกพี่ชายฉันว่านอนคอนโด เปิดโอกาศขนาดนี้คงอยากมีผัวมากซินะ!!”
ดินแดนบีบต้นอขนของพาเพลินอย่ทงแรงก่อนขบกรามแน่นแล้วเอ่ยขึ้น
“ฮึก! เพลินเจ็บ เพลินไม่ได้อยากมี ปล่อยเพลินนะค่ะ”
ชายหนุ่มสะบัดแขนหญิงสาวอย่างแรงก่อนเดินออจากบ้ทนแล้วเดินออกจากตรงนั้นไป
- ผู้เขียน
