ตอนที่11 ไม่เหมือนเดิม
“โครตคิดถึงเธอเลย!”
“ฉันก็ด้วย!”
“โลกกลมจังเลยนะ แต่ก็ดีแล้วที่เราได้เจอกัน เด็กคนนั้นใช่ลูกของเธอหรือเปล่าโบตั๋น!”
เมื่อเป็นความบังเอิญที่ลงตัว โบตั๋นก็ดีใจเช่นกันที่ได้พบกับเพื่อนรัก เราคุยกันผ่านโทรศัพท์นั้นเรานัดหมายที่จะไปเจอกันในวันพรุ่งนี้ด้วยซ้ำ และหลังจากโผลกอดกันก็จับมือกันไม่ปล่อย ร่วมสี่ปีที่ไม่ได้พบกัน มันนานมากจริงๆ
อะตอมหันไปพบเข้ากับเด็กน้อยตัวอ้วนที่อยู่ในอ้อมกอดของหญิงวัยกลางคน
“ใช่แล้วอะตอม นี่หนูใบหม่อนลูกสาวของฉันเอง นี่แม่ของฉันจ่ะ!”
“สวัสดีค่ะคุณน้า!” อะตอมส่งยิ้มให้อย่างเป็นกันเองและเป็นมิตรสุดๆ พร้อมกับพนมมือไหว้
“ไหว้พระเธอจ่ะหนู”
ดวงใจยิ้มอย่างรู้สึกดีที่มีคนไฮโซคนหนึ่งมาเป็นเพื่อนของโบตั๋นและเป็นเพื่อนกันมานาน จำได้จากที่โบตั๋นเคยเล่าให้ฟังตอนเรียนมัธยมปลาย
และแบบนี้แล้วนายหญิงคนใหม่คงเข้าถึงตัวได้ง่ายไม่แพ้ผู้เป็นน้อง ดวงใจคิ
