ตอนที่ 47 คงร้องไห้เยอะไปหน่อย
ณกูลเป็นผู้นำครอบครัวของนิกรเข้ามาในห้องอาหารที่นัดกับเพื่อนสนิทเอาไว้ โดยข้างกายของเขามีหนูนิดติดตามมาด้วย ชายหนุ่มตั้งใจมาส่งแล้วจะพาสาวน้อยไปหาอะไรกิน ไม่ได้จะอยู่รบกวนครอบครัวทั้งสองแน่นอน
“พี่นิรันดร์... โอ้โห! พี่นิรันดร์สวยจังเลย สวยมาก ๆ ของมาก ๆ เลย” หนูนิดร้องอย่างดีใจเมื่อเห็นนิรันดาอีกครั้งในรูปโฉมแบบใหม่ ทั้งใบหน้าที่ไม่มีแว่นตาแล้วยังการแต่งตัวที่เปลี่ยนไปจนแทบจำไม่ได้ “พี่นิรันดร์สวยสุด ๆ ไปเลย สวยมาก ๆ เลยค่ะ”
“พอแล้วหนูนิด พี่ตัวลอยหมดแล้วนะคะ”
“สวยจริง ๆ ค่ะ ไม่เชื่อถามอากูลได้เลย ใช่ไหมคะอากูล” หญิงสาวร่างเล็กกว่าใครในที่นี้เขย่าแขนคนข้างกาย แรงเขย่านั้นทำให้แขนของณกูลเหวี่ยงไปมาไม่น้อย
“ครับ วันนี้คุณนิรันดาสวยมาก” ณกูลตอบโดยที่สายตามองไปยังเพื่อนสนิท สายตาของเขาจับจ้องเรียวปากของเพื่อนซึ่งมีรอยบวมเจ่ออย่างเห็นได้ชัด แถมยังมีลิปสติกส
