21.36 น.
ครื้น!!
"ตายเถอะ..."
ฉันมองผ่านกระจกออกไปนอกห้องที่ตอนนี้ฝนยังคงเทกระหน่ำลงมาไม่มีท่าทีว่าจะหยุดลงง่ายๆด้วยใบหน้าเรียบนิ่งแต่ภายในใจฉันกลับคิดไปต่างๆนาๆว่าเขาจะยังอยู่ข้างล่างนั้นไหม...แต่นี่มันก็หลายชั่วโมงแล้วนะเขาคงไม่อยู่แล้วแหละวูฟไม่ใช่คนที่จะทนอะไรขนาดนั้น
"...ช่างเถอะ"
เสียงของฉันดังขึ้นอีกครั้งก่อนที่จะก้าวเข้าไปในห้องนอนทันที ฉันพาดผ้าที่เพิ่งเช็ดผมของตัวเองไปกับราวแขวนก่อนจะเดินขึ้นไปนั่งอยู่ที่เตียงของตัวเองอย่างเพลียๆ...เหนื่อยจังแฮะ ทำไมวันนี้ฉันเหนื่อยขนาดนี้ล่ะ? มือของฉันยกขึ้นอังหน้าผากตัวเองอย่างเครียดๆเครียดเรื่องตัวเองไม่พอยังต้องมาเครียดเรื่องของเขาอีก
ติ๊ดๆๆๆ
"..."
คิ้วของฉันขมวดเข้าหากันอย่างงงๆพร้อมกับมือของฉันที่เอื้อมมือตัวเองไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างๆขึ้นมาดูก่อนจะพบว่ามันเป็นเบอร์ของคอนโด...โทรมาทำไมกัน
"สวัสดีค่ะ"
(ขอโทษที่โทรมาดึกๆนะคะพอ
